Smak wiśni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Smak wiśni
طعم گيلاس...
Gatunek dramat
Rok produkcji 1997
Kraj produkcji Iran
Język perski
Czas trwania 89 min
Reżyseria Abbas Kiarostami
Scenariusz Abbas Kiarostami
Główne role Humajun Erszadi, Abdol Hosejn Bagheri, Afszin Chorszid Bachtiari
Muzyka Sasan Bagherpur
Zdjęcia Humajun Pajwar
Nagrody
Złota Palma 1997

Smak wiśni (pers. طعم گيلاس...) – irański dramat w reżyserii Abbasa Kiarostamiego z 1997 roku.

Zdaniem niektórych krytyków jest to pierwszy niezależny film irański[1].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Pan Badii (Humajun Erszadi), mężczyzna w średnim wieku, chce popełnić samobójstwo przez przedawkowanie środków nasennych. Jeżdżąc po przedmieściach Teheranu, szuka osoby, która zgodzi się go pochować w przypadku udanej próby[2] lub uratować w przypadku niepowodzenia. Proponując spotkanym osobom dużą sumę pieniędzy w zamian za pomoc, udaje mu się zatrzymać kurdyjskiego żołnierza, który jednak ucieka po poznaniu zamiarów bohatera. Następnie trafia na afgańskiego studenta seminarium, a później na tureckiego wypychacza zwierząt, który niechętnie zgadza się na sprawdzenie oznak życia Badii. Ponieważ dawniej sam miał myśli samobójcze, stara się odwieść go od tego zamiaru, przyjmując ofertę tylko ze względu na to, że potrzebuje pieniędzy na opiekę nad chorą córką[3]. W nocy Badii jedzie w umówione miejsce (gdzie Turek ma przyjechać o świcie, by wykonać swoje zadanie) i kładzie się w dziurze. Następnie słychać padający deszcz oraz burzę[4]. Ostatnią sceną jest epilog, w którym widać ekipę filmową nagrywającą maszerujących żołnierzy. Erszadi podaje Kiarostamiemu papierosa, po czym reżyser oznajmia koniec nagrywania zdjęć i rozpoczęcie nagrywania dźwięku[4][5]. Sam reżyser o tej scenie mówił:

Quote-alpha.png
Ta część finałowa jest formą zmartwychwstania. Nie chciałem zmuszać widza do tej interpretacji, ale chcę dać do zrozumienia, że to, co zobaczył do tej pory, było narracją. To dlatego nigdy nie przedstawiłem swojego bohatera. Nigdy nie mówiłem o nim, o jego problemie. (...)[5]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

W 1997 film, jako pierwszy film irański[6], zdobył Złotą Palmę na 50. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes, ex aequo z „Węgorzem[7], a rok później został uznany najlepszym filmem obcojęzycznym przez Boston Society of Film Critics[8] i przez National Society of Film Critics[9]. W 1999 nominowany do Srebrnego Kondora dla najlepszego filmu zagranicznego wg Stowarzyszenia Argentyńskich Krytyków Filmowych[10]. Został również wyświetlony na festiwalu w Stambule w 1999[11].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie[12]:

  • Humajun Erszadi – Pan Badii
  • Abdol Hosejn Bagheri – Pan Bagheri
  • Afszin Chorszid Bachtiari – robotnik
  • Safar Ali Moradi – kurdyjski żołnierz

Przypisy

  1. Smak wiśni (pol.). alekinoplus.pl. [dostęp 2017-02-27].
  2. Taste of Cherry (ang.). bfi.org.uk. [dostęp 2017-02-27].
  3. The Taste of Cherry (1997) (ang.). allmovie.com. [dostęp 2017-02-27].
  4. a b Taste of Cherry. W: Parviz Jahed: Directory of World Cinema: Iran. Bristol: Intellect, 2012, s. 182. ISBN 978-1-84150-399-8. (ang.)
  5. a b Magdalena Wiącek. Liczy się tylko życie. Witalistyczny dualizm Abbasa Kiarostamiego. „Kwartalnik filmowy”. 29-30, s. 182, 2000. ISSN 0452-9502 (pol.). 
  6. Tadeusz Lubelski: Encyklopedia kina. Kraków: Biały Kruk, 2003, s. 488. ISBN 9788388918339. (pol.)
  7. Awards 1997 : Competition (ang.). festival-cannes.fr. [dostęp 2017-02-27].
  8. Past Award Winners (ang.). bostonfilmcritics.org. [dostęp 2017-02-27].
  9. Past Awards (ang.). nationalsocietyoffilmcritics.com. [dostęp 2017-02-27].
  10. La noche de los Cóndor (hiszp.). lanacion.com.ar, 1999-04-27. [dostęp 2017-02-27].
  11. 18. ULUSLARARASI İSTANBUL FİLM FESTİVALİ (17 Nisan-2 Mayıs 1999) (tur.). iksv.org. [dostęp 2017-02-27].
  12. Ta'ame gilas... (1997) (ang.). bfi.org.uk. [dostęp 2017-02-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]