Zlatan Ibrahimović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zlatan Ibrahimović
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 października 1981
Malmö, Szwecja
Pozycja napastnik
Wzrost 195 cm[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Los Angeles Galaxy
Numer 9
Kariera juniorska
1987–1991
1991–1995
1995–1999
FC Rosengård
FBK Balkan
Malmö B
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1999–2001
2001–2004
2004–2006
2006–2009
2009–2011
2010–2011
2011–2012
2012–2016
2016–2018
2018–
Malmö
Ajax
Juventus
Inter
Barcelona
Milan (wyp.)
Milan
Paris Saint-Germain
Manchester United
Los Angeles Galaxy
40 (16)
74 (35)
70 (23)
88 (90)
29 (16)
29 (14)
32 (28)
122 (113)
33 (17)
11 (7)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
2001–2001
2001–2016
 Szwecja U-21
 Szwecja
7 (6)
116 (62)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 31 marca 2018.

Zlatan Ibrahimović (wym. ['zlatan ibra'xi:mɔʋitɕ]; ur. 3 października 1981 w Malmö) – szwedzki piłkarz pochodzenia bośniackiego i chorwackiego występujący na pozycji napastnika w amerykańskim klubie Los Angeles Galaxy. W latach 2001–2016 reprezentant Szwecji.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Ibrahimović w Interze podający piłkę do Mario Balotellego.

Ibrahimović jest wychowankiem klubu Malmö FF, w którym debiutował w szwedzkiej ekstraklasie w 1999. W 2001, za 10,8 mln euro przeszedł do Ajaxu Amsterdam, z którym dwukrotnie zdobył mistrzostwo Holandii, a także Puchar Holandii i Superpuchar Holandii[potrzebny przypis].

Od 31 sierpnia 2004 grał w Serie A w Juventusie, który zapłacił za jego transfer 19 mln euro. W debiutanckim sezonie był najlepszym piłkarzem Juventusu, w 2004 w rankingu FIFA został wybrany ósmym piłkarzem na świecie. Sezon 2005/2006 był już znacznie mniej udany dla Ibrahimovicia niż poprzedni. Grał wprawdzie bardzo dobrze, jednak strzelił „tylko” 14 bramek. Mimo to ówczesny trener Juventusu, Fabio Capello, wciąż stawiał na niego, często kosztem Alessandro Del Piero, podstawowego zawodnika Juventusu. Kiedy Juventus został zdegradowany do Serie B (włoska druga liga) Ibrahimović postanowił, że opuści Delle Alpi[potrzebny przypis].

10 sierpnia 2006 roku przeszedł z Juventusu do Interu Mediolan za kwotę ok. 32 mln euro. Trzy razy z rzędu zdobył z nim mistrzostwo Włoch, w sezonach 2006/2007, 2007/2008 i 2008/2009. W ostatnim z nich strzelając 25 goli Szwed został królem strzelców Serie A[potrzebny przypis].

27 lipca 2009 roku podpisał kontrakt z FC Barceloną, a Inter otrzymał za niego 45 mln euro oraz Samuela Eto’o[potrzebny przypis].

28 sierpnia 2010 AC Milan poinformował, że Ibrahimović zostanie wypożyczony na sezon 2010/2011 do tego klubu z przymusem wykupu za 24 miliony euro. Po przejściu testów medycznych zawodnik 29 sierpnia podpisał kontrakt. W sezonie 2011/2012 został królem strzelców Serie A z 28 bramkami[potrzebny przypis].

W lipcu 2012 roku Zlatan Ibrahimović podpisał kontrakt z Paris Saint-Germain, które zapłaciło za szwedzkiego napastnika 23 mln euro. Od tego czasu Ibrahimović zarabiał 13 mln euro rocznie, stając się dzięki temu najlepiej zarabiającym piłkarzem we Francji. Swojego pierwszego gola w barwach drużyny z Paryża zdobył w 64. minucie, a potem 90. minucie z rzutu karnego w ligowym spotkaniu z FC Lorient (2:2). W swoich występach strzelił od 1 grudnia 2012 roku 113 bramek w 122 meczach. Przyczynił się w znacznym stopniu do awansu w Champions League z fazy grupowej asystując przy 5 bramkach i strzelając 2 bramki[potrzebny przypis].

Ibrahimović rozdający autografy kibicom Barcelony.

1 lipca 2016 roku został zawodnikiem Manchesteru United. Oficjalnie w klubie zadebiutował 7 sierpnia 2016 roku w wygranym 2:1 meczu o Tarczę Wspólnoty przeciwko Leicester City. Szwed rozegrał wówczas całe spotkanie, strzelił bramkę na 2:1 i wygrał pierwsze trofeum w nowym klubie[2]. 14 sierpnia 2016, podczas wygranego 3:1 meczu z Bournemouth zadebiutował w Premier League, zdobywając jednocześnie swojego pierwszego gola[3].

1 lipca 2017 roku, wygasł jego kontrakt z Manchesterem United[4], natomiast 24 sierpnia 2017 podpisał nowy, roczny kontrakt z tym klubem[5]. 22 marca 2018 klub poinformował, że umowa Ibrahimovicia została rozwiązana ze skutkiem natychmiastowym, za porozumieniem stron[6].

23 marca 2018 został oficjalnie zaprezentowany jako zawodnik Los Angeles Galaxy[7].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji debiutował 31 stycznia 2001 roku w Växjö w meczu z reprezentacją Wysp Owczych. Dotychczas uczestniczył w mistrzostwach świata w 2002 i 2006 oraz w mistrzostwach Europy w 2004, 2008, 2012 i 2016. Z dniem 9 listopada 2009 roku podjął decyzję o tymczasowym zawieszeniu reprezentacyjnej kariery do czasu eliminacji mistrzostw Europy, spowodowanej brakiem awansu reprezentacji Szwecji na mistrzostwa świata w 2010. 15 lipca 2010 postanowił wrócić do reprezentacji. Reprezentował Szwecję na mistrzostwach Europy w piłce nożnej w 2012. Tam został wybrany do drużyny mistrzostw Euro 2012 jako jedyny napastnik, który nie awansował z fazy grupowej. 4 lata później na Euro 2016 piłkarz po odpadnięciu jego reprezentacji w fazie grupowej postanowił zakończyć karierę reprezentacyjną[potrzebny przypis].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ibrahimović jest potomkiem bośniackich emigrantów, którzy osiedlili się w Szwecji. Jego ojciec – Šefik (ur. 23 sierpnia 1951) pochodzi z Bośni i Hercegowiny, matka – Jurka (ur. 16 kwietnia 1951) z Chorwacji. Ibrahimović ma trójkę rodzeństwa: siostrę Sanelę (ur. 7 lipca 1979), oraz braci Sapka (ur. 30 kwietnia 1973) i Aleksandra (ur. 10 lipca 1986)[potrzebny przypis].

W wieku 17 lat zdobył czarny pas w taekwondo w klubie Enighet Malmö Taekwondo[8]. Mówi w języku szwedzkim, angielskim, włoskim, serbsko-chorwackim i słabo po holendersku[9].

Jest związany z Heleną Seger (uznana modelka w Elle i była dyrektor linii lotniczych), ma z nią dwóch synów: Maksymiliana (ur. 22 września 2006) i Vincenta (ur. 6 marca 2008)[potrzebny przypis].

W listopadzie 2011 ukazała się autobiografia piłkarza pt. Ja, Ibra[10] (org. „Jag är Zlatan”), która wzbudziła wiele kontrowersji, a szczególnie zamieszczone w niej wyznania Ibrahimovicia dotyczące jego pobytu w Barcelonie i konfliktu ze szkoleniowcem katalońskiej drużyny – Pepem Guardiolą[11].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

: (aktualne na dzień 22 marca 2018)[potrzebny przypis]

Klub Sezon Ligi krajowe[potrzebny przypis] Puchary krajowe1[potrzebny przypis] Europejskie puchary[potrzebny przypis] Razem
Występy Gole Asysty Występy Gole Asysty Występy Gole Asysty Występy Gole Asysty
Malmö FF 1999 6 1 0 0 0 0 0 0 0 6 1 0
2000 26 12 0 0 0 0 0 0 0 26 12 0
2001 8 3 0 0 0 0 0 0 0 8 3 0
Razem 40 16 0 0 0 0 0 0 0 40 16 0
AFC Ajax 2001/2002 24 6 1 3 1 0 6 2 1 33 9 2
2002/2003 25 13 8 4 3 0 13 5 5 42 21 13
2003/2004 22 13 10 3 0 0 6 2 4 31 15 14
2004/2005 3 3 3 1 0 0 0 0 0 4 3 3
Razem 74 35 22 11 4 0 25 9 10 110 48 32
Juventus 2004/2005 35 16 4 0 0 0 10 0 3 45 16 7
2005/2006 35 7 6 3 0 2 9 3 2 47 10 10
Razem 70 23 10 3 0 2 19 3 5 92 26 17
Inter Mediolan 2006/2007 27 15 5 2 0 0 7 0 2 36 15 7
2007/2008 26 17 9 1 0 1 7 5 1 34 22 11
2008/2009 35 25 7 4 3 1 8 1 2 47 29 10
Razem 88 57 21 7 3 2 22 6 5 117 66 28
FC Barcelona 2009/2010 29 16 8 2 1 0 10 4 2 41 21 10
2010/2011 0 0 0 11 11 0 0 0 0 1 1 0
Razem 29 16 8 3 2 0 10 4 2 42 22 10
A.C. Milan 2010/2011 29 14 13 4 3 0 8 4 0 41 21 13
2011/2012 32 28 9 4 2 0 8 5 5 44 35 14
Razem 61 42 22 8 5 0 16 9 5 85 56 27
PSG 2012/2013 34 30 7 3 2 0 9 3 7 46 35 14
2013/2014 33 26 11 5 5 2 8 10 0 46 41 13
2014/2015 24 19 6 7 9 1 6 2 1 37 30 8
2015/2016 31 38 13 10 7 3 10 5 3 51 50 19
Razem 122 113 37 25 23 6 33 20 11 180 156 54
Manchester United 2016/2017 28 17 6 7 6 1 11 5 4 46 28 11
2017/2018 5 0 0 1 1 0 1 0 0 7 1 0
Razem 33 17 6 8 7 1 12 5 4 53 29 11
W karierze 516 319 126 74 46 11 139 56 42 729 421 179

1 Wliczając Johan Cruijff Schaal, Supercoppa Italia, Supercopa de España, Puchar Francji, Puchar ligi francuskiej, Trophée des Champions, Tarcza Wspólnoty, Puchar Anglii i Puchar Ligi Angielskiej.

Gole w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Ostatnia aktualizacja: 4 września 2014

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Ibrahimović w Milanie, 2010 rok.

Reprezentacja Szwecji:

Ibrahimović w reprezentacji Szwecji podczas Euro 2012.

[potrzebny przypis]

AFC Ajax:

Juventus:

Inter Mediolan:

FC Barcelona:

AC Milan:

Paris Saint-Germain:

Manchester United:

Nagrody indywidualne:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Profil zawodnika na stronie klubu FC Barcelona (ang.). [dostęp 5 marca 2010].
  2. Grupa Wirtualna Polska, Tarcza Wspólnoty dla Man Utd! Mourinho już ma trofeum, a „Ibra” pierwszego gola – WP SportoweFakty, 7 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-15] (pol.).
  3. Grupa Wirtualna Polska, Rewelacyjny Zlatan Ibrahimović – kolejny gol w debiucie – WP SportoweFakty, 14 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-15] (pol.).
  4. Premier League free agents: John Terry, Zlatan Ibrahimovic, Jesus Navas and more (ang.). skysports.com. [dostęp 23 sierpnia 2017].
  5. Zlatan to wear no. 10 shirt (ang.). manutd.com. [dostęp 24 sierpnia 2017].
  6. Zlatan Ibrahimovic leaves Manchester United - Official Manchester United Website, www.manutd.com [dostęp 2018-03-23] (ang.).
  7. Wirtualna Polska Media, Oficjalnie: Zlatan Ibrahimović podpisał kontrakt z Los Angeles Galaxy - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 23 marca 2018 [dostęp 2018-03-23] (pol.).
  8. Ibra: “I’ll become an even better player” (ang.). [dostęp 11 sierpnia 2010].
  9. Johan Orrenius: Zlatan Ibrahimovic: „Jag saknar Sverige” (szw.). expressen.se, 2009-03-08. [dostęp 2015-10-12].
  10. Zlatan Ibrahimović, David Lagercrantz, Ja, Ibra, tł. Barbara Bardadyn, Wydawnictwo Sine Qua Non, Kraków 2012, ISBN 978-83-63248-10-9.
  11. Ibrahimovic do Guardioli: „Nie masz jaj!”, fcbarca.com, 3 listopada 2011 [dostęp: 11 września 2015].
  12. Man Utd 3-2 Southampton: Zlatan Ibrahimovic the star as United win EFL Cup, „Sky Sports” [dostęp 2017-02-26] (ang.).
  13. SERIE A. Przegladsportowy.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]