Gmina Chorobrów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chorobrów
gmina wiejska
1934–1951[1]
Państwo  PRL
Województwo 1934–39: lwowskie
(1939–44: dystrykt lubelski)
1944–51: lubelskie
Powiat 1934–39: sokalski
1940–51: hrubieszowski
Siedziba Chorobrów
Zabuże
Populacja (1946)
• liczba ludności

10.252[2]
Szczegółowy podział administracyjny (1943)
Liczba gromad 16
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Chorobrów – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 19341951[3][4] w woj. lwowskim/lubelskim. Siedzibą gminy był Chorobrów, a następnie Zabuże, położone na terenie gminy Krystynopol (obecnie są to wsie na Ukrainie; Хоробрів; Забужжя)[5].

Gmina zbiorowa Chorobrów została utworzona 1 sierpnia 1934 roku w powiecie sokalskim w woj. lwowskim z dotychczasowych jednostkowych gmin (wsi): Bojanice, Chorobrów, Hatowice, Konotopy, Mianowice, Moszków, Nuśmice, Opulsko, Sawczyn, Starogród, Szmitków, Tudorkowice, Uhrynów i Wojsławice[6].

Po wybuchu wojny gmina włączona przez władze hitlerowskie do powiatu hrubieszowskiego w dystrykcie lubelskim; w związku z poprowadzeniem granicy między Niemcami (GG) a ZSRR na Bugu, gminie Chorobrów przypadły 4 lewobrzeżne wsie z sąsiedniej gminy Skomorochy: Cieląż, Horodłowice, Pieczygóry i Ulwówek (po włączeniu Galicji do GG w 1941, była to granica między dystryktem lubelskim a dystryktem Galicja). W 1943 roku gmina składała się z 16 gromad: Bojanice, Chorobrów, Cieląż, Hatowice, Horodłowice, Konotopy, Mianowice, Moszków, Opulsko, Pieczygóry, Sawczyn, Starogród, Szmitków, Tudorkowice, Ulwówek i Wojsławice[7].

Po wyzwoleniu w 1944 roku administracja polska utrzymała przynależność gminy do powiatu hrubieszowskiego (woj. lubelskie)[5]. Gmina została zniesiona w dniu 28 maja 1951 roku w związku z odstąpieniem niemal całego jej obszaru Związkowi Radzieckiemu (bez niewielkiego skrawka między Honiatynem a Zaręką, który pozostał w Polsce i został włączony do gminy Dołhobyczów[8]) w ramach umowy o zamianie granic z 1951 roku[9]. Równocześnie dwa oddzielne fragmenty gminy Dołhobyczów z Piasecznem i Pawłowicami włączono do ZSRR.

Punkty ekstremalne[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy Chorobrów znajdował się za II RP najdalej na północ wysunięty punkt wschodniej części woj. lwowskiego[10] – wieś Szychtory. Natomiast w latach 19441951 znajdował się tu najdalej na wschód wysunięty punkt Polski, położony u kolana Bugu na północny wschód od Ulwówka (najdalej na wschód wysuniętej miejscowości Polski) – 50°33' N 24°19' E.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W czasie II wojny światowej przejściowo poza administracją polską; w 1951 roku włączona do ZSRR.
  2. Spis ludności z 14 lutego 1946 roku
  3. do 27 maja 1951 roku
  4. jako gmina jednostkowa gmina Chorobrów istniała także wcześniej
  5. a b Akta gminy Chorobrów – Archiwum Państwowe w Lublinie Oddział w Chełmie
  6. Dz.U. z 1934 r. nr 64, poz. 554 – Podział powiatu sokalskiego w województwie lwowskiem na gminy wiejskie
  7. Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG
  8. Andrzej Gawryszewski: Ludność Polski w XX wieku (rozdział II – Terytorium i podział administracyjny). Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania, 2005.
  9. Dz.U. z 1952 r. nr 11, poz. 63
  10. Powiat tarnobrzeski w zachodniej części woj. lwowskiego był położony nieco bardziej na północ