Golęcinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strumień Golęciński
Ilustracja
Golęcinka w pobliżu głównej plaży nad Rusałką
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Potok
Długość ok. 1,3 km
Źródło
Miejsce Poznań, okolice ul. Lutyckiej
Współrzędne

52°26′17″N 16°52′08″E/52,438056 16,868889

Ujście
Recypient

Rusałka (Poznań)

Miejsce Golęcin
Współrzędne

52°25′41″N 16°52′42″E/52,428056 16,878333

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Odkryty fragment tuż przy ujściu do jeziora Rusałka

Golęcinka (pot. Strumień Golęciński) – potok[1] o długości ok. 1,3 km[2] na terenie Poznania, zasilający, wraz z Bogdanką, wody Rusałki. Jest największym, po Bogdance, ciekiem zasilającym Rusałkę[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Strumień zlokalizowany jest w całości na Golęcinie. Źródła w okolicach skrzyżowania ulic Lutyckiej i Żołnierzy Górników. Przebieg w całości przez tereny leśne – Lasek Golęciński. Ostatnie 400 m ujęte po II wojnie światowej[4] w kolektor (z wyjątkiem ujścia i kilkudziesięciu ostatnich metrów). Ujście do jeziora Rusałka, w środkowej partii północnego brzegu, w rejonie głównej plaży. Przepływy minimalne, w okresie susz – wysycha. W 1996 ustalono, że wody w Strumieniu posiadają III klasę czystości.

Nad Golęcinką znajduje się jeden z pomników ofiar Fortu VII, a także zabytkowa grupa starych drzew.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  2. Anna Wojtynka, Renata Dondajewska*, Ryszard Gołdyn, PERIPHYTON COMMUNITY COMPOSITION AND WATER QUALITY IN RUSAŁKA LAKE INFLOWS AND OUTFLOW, s. 165.
  3. EWELINA JANICKA i inni, Assessment of water quality and nutrient balance of a small lake in urban landscape – case study of Rusałka lake in the Wielkopolskie Lakeland, s. 231.
  4. Alfred Kaniecki, Przemiany stosunków wodnych w sąsiedztwie Kiekrza, Strzeszyna i Podolan, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2013, s.35, ISSN 0137-3552

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Gołdyn, Barbara Jankowska, Piotr Kowalczak, Maria Pułyk, Elżbieta Tybiszewska, Janusz Wiśniewski, Wody powierzchniowe Poznania, w: Środowisko naturalne miasta Poznania. Część I, Urząd Miejski w Poznaniu, Poznań, 1996, s.62, ISBN 83-906665-0-3
  • Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8