Stawy Strzeszyńskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stawy Strzeszyńskie
Strzeszynko (Strzeszyno) I i II
Ilustracja
Mapa stawów
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Poznań (Strzeszyn)
Region Pojezierze Poznańskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stawy Strzeszyńskie
Stawy Strzeszyńskie
Ziemia52°27′13,7340″N 16°49′45,3576″E/52,453815 16,829266
Stawy na mapie z końca XIX wieku

Stawy Strzeszyńskie (zwane też Strzeszynko I i II lub Strzeszyno I i II[1]) – zespół trzech stawów, zlokalizowanych na poznańskim Strzeszynie, w sąsiedztwie Jeziora Strzeszyńskiego. Stawy Strzeszyńskie położone są na południowy wschód od tego akwenu i tylko dwa z nich posiadają nazwy, trzeci jest bezimienny. Wszystkie je łączy Bogdanka (dopływ Warty).

Morfologia i geneza[edytuj | edytuj kod]

Na Stawy Strzeszyńskie składają się następujące akweny:

  • Staw Strzeszyński I – najbardziej na zachodzie zespołu, 250 m od Jeziora Strzeszyńskiego, powierzchnia zlewni 5,7 km², powierzchnia zwierciadła wody – 3,4 ha, objętość wody – 139,7 tys. m³, głębokość średnia – 4,1 m, głębokość maksymalna – 8,2 m,
  • Staw Strzeszyński II – najbardziej na wschodzie zespołu, oprócz Bogdanki, połączony z Jeziorem Strzeszyńskim wyschniętym rowem (okresowo zasilanym przez Strumień Strzeszyński), powierzchnia zlewni – nieznana, powierzchnia zwierciadła wody – 2,6 ha, objętość wody – 77,2 tys. m³, głębokość średnia – 3 m, głębokość maksymalna – 6,6 m,
  • staw bezimienny, położony pomiędzy oboma wymienionymi wyżej, o głębokości 1,2 m.

Stawy Strzeszyńskie otaczają zwarte kompleksy leśne oraz nieużytki. W pobliżu (na południowy wschód, wzdłuż Bogdanki) znajduje się kilkanaście następnych, bezimiennych stawów o bardzo niewielkiej powierzchni jednostkowej. Pochodzenie stawów jest powyrobiskowe – są to glinianki i torfianki. Stawy znajdują się na osi dość bystro tutaj płynącej Bogdanki, w związku z czym przepływ i wymiana wód jest znaczna. W 1996 posiadały III klasę czystości wód jeziorowych. Stan bakteriologiczny był natomiast wówczas bardzo dobry.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2006 zlokalizowano w Stawie II (wschodnia część przybrzeżna), stanowisko bobra europejskiego. Obejmowało ono też fragment Bogdanki[2].

Okolice stawów porastają pasy trzciny pospolitej, a w płytkich, przybrzeżnych wodach występuje pałka szerokolistna i wąskolistna (nieco głębiej). W rejonie stawów spotkać ponadto można takie rośliny, jak dereń biały, sit chudy, sit członowaty, sit rozpierzchły, grążel żółty, uczep amerykański, knieć błotna, turzyca błotna, sadziec konopiasty, psianka słodkogórz, przytulia błotna i inne.

Na południe od Stawu I rośnie, na podmokłym terenie, ols. W warstwie krzewów występują brzoza brodawkowata, bez czarny, bez koralowy, kruszyna pospolita, jarząb pospolity i porzeczka czarna. Rosną też paprociezachylnik błotny i nerecznica szerokolistna[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfred Kaniecki, Przemiany stosunków wodnych w sąsiedztwie Kiekrza, Strzeszyna i Podolan, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2013, s.33-34, ISSN 0137-3552
  2. Andrzej Bereszyński, Ewa Homan, Występowanie bobra europejskiego (Castor fiber Linnaeus, 1758) w Poznaniu, w: Nauka Przyroda Technologie – dział Zootechnika, Tom 1, zeszyt 2, 2007, Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Poznaniu, s. 30, ISSN 1897-7820.
  3. Małgorzata i Wojciech Klimko, Przyrodnicza trasa rowerowa wzdłuż doliny rzeki Bogdanki, Urząd Miasta Poznania, 2009, s. 41-52, ​ISBN 83-89343-27-4​.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Gołdyn, Barbara Jankowska, Piotr Kowalczak, Maria Pułyk, Elżbieta Tybiszewska, Janusz Wiśniewski, Wody powierzchniowe Poznania, w: Środowisko naturalne miasta Poznania. Część I, Urząd Miejski w Poznaniu, Poznań, 1996, s. 52 i 57, ​ISBN 83-906665-0-3
  • Poznań – atlas aglomeracji, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8​.
Stawy Strzeszyńskie. Od lewej: I, II i fragment środkowego od strony II (za trzcinowiskiem)