Jezioro Umultowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Umultowskie
Ilustracja
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Poznań
Morfometria
Powierzchnia 3,1 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

0,3 km
0,3 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

3,13 m
5 m
Hydrologia
Rzeki zasilające Potok Umultowski
Rzeki wypływające Potok Umultowski
Rodzaj jeziora morenowe
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Jezioro Umultowskie
Jezioro Umultowskie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Jezioro Umultowskie
Jezioro Umultowskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Umultowskie
Jezioro Umultowskie
Ziemia52°28′33″N 16°56′15″E/52,475833 16,937500

Jezioro Umultowskiejezioro morenowe polodowcowe, położone w północnej części Poznania, na terenie Umultowa, w rejonie ulic Umultowskiej, Mleczowej, Słonecznikowej i Rumiankowej. Jest to jeden z najmniejszych zbiorników wodnych miasta. Jezioro leży w północnym, naramowckim klinie zieleni i w tym klinie jest jedynym większym akwenem. Zasilane przez Potok Umultowski. Nad brzegiem jeziora od strony ulicy Mleczowej zlokalizowany jest kościół pw. Św. Jadwigi Królowej Wawelskiej[1] oraz w pobliżu znajdują się Osiedle Różany Potok i Kampus Morasko.

Dane morfometryczne[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 3,1 ha[2]. Powierzchnia zlewni - 0,7 km².

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Kładka wędkarska

Jezioro Umultowskie jest objęte ochroną od 1994, jako użytek ekologiczny. Jest zbiornikiem silnie zeutrofizowanym, o kształcie prawie kulistym. Teren wokół jeziora jest silnie podmokły, trudno dostępny, otoczony pasem szuwarów trzcinowych przechodzącym w podmokłe łąki. Od zachodu do szuwarów przylegają łozowiska.

W 2006 w okolicy stwierdzono występowanie bobra. Zgryzy występowały wzdłuż ul. Mleczowej i wokół całego jeziora. Bobry penetrowały tereny nawet do 100m w głąb lądu. Na terenie łozowiska stwierdzono też ślady buchtowania dzików.

W okolicznych lasach żyją sarny, a na jeziorze pływały perkozy dwuczube, krzyżówki i łyski. Obserwowano także parę błotniaków stawowych i bąka.

W akwenie zdarzały się niezbyt intensywne zakwity, spowodowane przez glony sinicowe.

Degradacja[edytuj | edytuj kod]

Według informacji Towarzystwa Przyrodniczego "Salamandra" część szuwarów została niezgodnie z prawem zasypana gruzem budowlanym. W związku z powyższym jezioro ulega stopniowej degradacji.

Wędkarstwo[edytuj | edytuj kod]

Mimo degradacji zbiornik jest intensywnie wykorzystywany przez wędkarzy, zwłaszcza w weekendy (zarówno z brzegów, jak i z wody). Stanowi o tym bliskość rozległych osiedli piątkowskich i postępująca urbanizacja okolicy.

Inne akweny w pobliżu[edytuj | edytuj kod]

W północnym klinie zieleni znajdują się także inne zbiorniki wodne: Staw Młyński i Zimna Woda.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Parafia pw. Św. Jadwigi Królowej w Poznaniu (pol.). [dostęp 2010-09-14].
  2. Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 544. ISBN 83-232-1732-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Bereszyński, Ewa Homan, Występowanie bobra europejskiego (Castor fiber Linnaeus, 1758) w Poznaniu, w: Nauka Przyroda Technologie – dział Zootechnika, Tom 1 , zeszyt 2, 2007, Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Poznaniu, ISSN 1897-7820 – źródło danych przyrodniczych
  2. Ryszard Gołdyn, Barbara Jankowska, Piotr Kowalczak, Maria Pułyk, Elżbieta Tybiszewska, Janusz Wiśniewski, Wody powierzchniowe Poznania, w: Środowisko naturalne miasta Poznania. Część I, Urząd Miejski w Poznaniu, Poznań, 1996, ss.55 i 57, ​ISBN 83-906665-0-3
  3. Poznań – plan miasta i okolic 1:20.000, Wydawnictwo Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2004, ​ISBN 83-87157-01-5
  4. ANDRZEJ BERESZYŃSKI, EWA HOMAN: WYSTĘPOWANIE BOBRA EUROPEJSKIEGO (CASTOR FIBER LINNAEUS, 1758) W POZNANIU (pol.). Wydawnictwo Akademii Rolniczej im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, 2007 (tom 1, zeszyt 2). [dostęp 2011-03-19].