Jezioro Umultowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Umultowskie
Ilustracja
Położenie
Państwo

 Polska

Miejscowości nadbrzeżne

Poznań

Morfometria
Powierzchnia

3,1 ha

Wymiary
• max długość
• max szerokość


0,3 km
0,3 km

Głębokość
• średnia
• maksymalna


3,13 m
5 m

Hydrologia
Rzeki zasilające

Potok Umultowski

Rzeki wypływające

Potok Umultowski

Rodzaj jeziora

morenowe

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, u góry znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Umultowskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Umultowskie”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Umultowskie”
Ziemia52°28′33″N 16°56′15″E/52,475833 16,937500

Jezioro Umultowskiejezioro morenowe polodowcowe (lub powstałe w wyniku upadku meteorytu[1]), położone w północnej części Poznania, na terenie Umultowa, w rejonie ulic Umultowskiej, Mleczowej, Słonecznikowej i Rumiankowej.

Dane morfometryczne[edytuj | edytuj kod]

Jest to jeden z najmniejszych zbiorników wodnych miasta. Jezioro leży w północnym, naramowckim klinie zieleni i w tym klinie jest jedynym większym akwenem. Zasilane przez Potok Umultowski. Powierzchnia zwierciadła wody wynosi 3,1 ha[2]. Powierzchnia zlewni - 0,7 km².

Jedna z teorii zakłada, że jezioro jest tworem poimpaktowym (powstałym w wyniku upadku meteorytu) i w tej sytuacji powstało z tego samego spadku, co pozostałe obiekty utworzone w wyniku deszczu meteorytów na Morasku[1].

Obiekty nadbrzeżne[edytuj | edytuj kod]

Nad brzegiem jeziora od strony ulicy Mleczowej zlokalizowany jest kościół pw. Św. Jadwigi Królowej Wawelskiej[3] oraz w pobliżu znajdują się Osiedle Różany Potok i Kampus Morasko. Do jeziora przylegają tereny parkowe dworu umultowskiego.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Kładka wędkarska

Jezioro Umultowskie jest objęte ochroną od 1994, jako użytek ekologiczny. Jest zbiornikiem silnie zeutrofizowanym, o kształcie prawie kolistym. Teren wokół jeziora jest silnie podmokły, trudno dostępny, otoczony pasem szuwarów trzcinowych przechodzącym w podmokłe łąki. Od zachodu do szuwarów przylegają łozowiska.

W 2006 w okolicy stwierdzono występowanie bobra. Zgryzy występowały wzdłuż ul. Mleczowej i wokół całego jeziora. Bobry penetrowały tereny nawet do 100m w głąb lądu. Na terenie łozowiska stwierdzono też ślady buchtowania dzików.

W okolicznych lasach żyją sarny, a na jeziorze pływały perkozy dwuczube, krzyżówki i łyski. Obserwowano także parę błotniaków stawowych i bąka.

W akwenie zdarzały się niezbyt intensywne zakwity, spowodowane przez glony sinicowe.

Degradacja[edytuj | edytuj kod]

Według informacji Towarzystwa Przyrodniczego "Salamandra" część szuwarów została niezgodnie z prawem zasypana gruzem budowlanym. Akwen jest też zaśmiecany[4]. W związku z powyższym jezioro ulega stopniowej degradacji.

Wędkarstwo[edytuj | edytuj kod]

Mimo degradacji zbiornik jest intensywnie wykorzystywany przez wędkarzy, zwłaszcza w weekendy (zarówno z brzegów, jak i z wody). Stanowi o tym bliskość rozległych osiedli piątkowskich i postępująca urbanizacja okolicy.

Inne akweny w pobliżu[edytuj | edytuj kod]

W północnym klinie zieleni znajdują się także inne zbiorniki wodne: Staw Młyński i Zimna Woda.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tomasz Walesiak, Jeszcze jedna dyskusja na temat daty spadku meteorytu Morasko, w: ACTA SOCIETATIS METHEORITICAE POLONORUM, Rocznik Polskiego Towarzystwa Meteorytowego, Vol. 8, 2017, s. 134
  2. Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 544. ISBN 83-232-1732-7.
  3. Parafia pw. Św. Jadwigi Królowej w Poznaniu (pol.). [dostęp 2010-09-14].
  4. Maria Urbańska, Henryk Gierszal, Wojciech Andrzejewski, Krótka historia turystycznej promocji użytków ekologicznych Poznania, w: Studia i Materiały CEPL w Rogowie, R. 17. Zeszyt 45/4/2015, s. 270

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Bereszyński, Ewa Homan, Występowanie bobra europejskiego (Castor fiber Linnaeus, 1758) w Poznaniu, w: Nauka Przyroda Technologie – dział Zootechnika, Tom 1, zeszyt 2, 2007, Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Poznaniu, ISSN 1897-7820 – źródło danych przyrodniczych
  • Ryszard Gołdyn, Barbara Jankowska, Piotr Kowalczak, Maria Pułyk, Elżbieta Tybiszewska, Janusz Wiśniewski, Wody powierzchniowe Poznania, w: Środowisko naturalne miasta Poznania. Część I, Urząd Miejski w Poznaniu, Poznań, 1996, ss.55 i 57, ISBN 83-906665-0-3
  • Poznań – plan miasta i okolic 1:20.000, Wydawnictwo Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2004, ISBN 83-87157-01-5
  • ANDRZEJ BERESZYŃSKI, EWA HOMAN: WYSTĘPOWANIE BOBRA EUROPEJSKIEGO (CASTOR FIBER LINNAEUS, 1758) W POZNANIU (pol.). Wydawnictwo Akademii Rolniczej im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, 2007 (tom 1, zeszyt 2). [dostęp 2011-03-19].