Port rzeczny w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Port rzeczny w Poznaniu
River Port Poznan.JPG
Położenie  Polska, POL Poznań COA.svg Poznań
Typ portu śródlądowy, rzeczny
Adres bosmanatu Poznań, ul. Szyperska
Liczba nabrzeży 1
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Port rzeczny w Poznaniu
Port rzeczny w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Port rzeczny w Poznaniu
Port rzeczny w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Port rzeczny w Poznaniu
Port rzeczny w Poznaniu
Ziemia52°24′39″N 16°56′29″E/52,410833 16,941389
Port około 1929

Port rzeczny w Poznaniuport rzeczny na Warcie zlokalizowany w Poznaniu.

Historia[edytuj]

Port powstał z inicjatywy władz miasta w latach 1896-1902 na Warcie. Wcześniej w mieście działało kilka nabrzeży przeładunkowych, a port powstał w miejscu jednego z nich – bulwaru Kleemana. Ulokowany był on na ulicy Szyperskiej, w pobliżu mostu Chwaliszewskiego. Łącznie teren zakupiony przez miasto miał powierzchnię 57 000 m2.

Wybudowane nabrzeże miało 8,5 m wysokości, 704 m długości i ciągnęło się od dawnego bulwaru Kleemana do mostu kolejowego koło Tamy Garbarskiej. Opierało się na wbitych na 5 metrów w dno rzeki żelaznych słupach. Koryto rzeki pogłębiono. Na nabrzeżu funkcjonowało 5 dźwigów portowych o ładowności 1,5 t, 2 żurawie bramowe o ładowności 2 t oraz dziewięć koryt do przesypu węgla z wagonów na barki. Port miał również połączenie kolejowe z dworcem Tama Garbarska. Bocznica portowa posiadała 17 torów i 43 rozjazdy. Jednocześnie przy nabrzeżach mogły zacumować w podwójnym rzędzie 42 barki o ładowności 400 ton lub 36 barek o ładowności 600 ton.

Oficjalne otwarcie portu miało miejsce 1 października 1902 roku pod nazwą Przeładownia Miejska. W roku 1913 przeładowano w nim 220 tys. ton towarów (głównie zboże, mąki, cukier, płody rolne, spirytus, cegłę, piasek, cement, pasze, nawozy i wyroby metalowe). Transportowano towary do Szczecina, Hamburga, Frankfurtu nad Odrą, Kostrzyna, Berlina i Gorzowa.

Po przyłączeniu Poznania do Polski w 1919 port podupadł, by znów ożyć po podpisaniu umów celnych z Niemcami w 1923. Rok później powołano Żeglugę Wielkopolską. W 1926 przeładowano 120 tys. ton towarów, a w latach 1926-1932 przetransportowano przez Poznań łącznie 300 tys. ton węgla. Najbardziej dochodowe lata w całej historii portu to okres 1926-1932 (najlepszym sezonem był 1929/1930 – zacumowano wtedy 724 statki i przeładowano 15 918 wagonów).

Podczas bitwy o Poznań w 1945 port został zniszczony w 95% i nigdy nie został w pełni odbudowany. W sierpniu 1945 posiadał sześć statków z napędem własnym o łącznej sile maszyn 1200 HP i łącznym tonażu 1600 ton, 14 barek o łącznym tonażu 3700 ton oraz statek wycieczkowy kursujący do Puszczykowa[1].

W okresie 20 lipca 1981 – 15 czerwca 1983 odbył się generalny remont nabrzeża portowego[2].

Przypisy

  1. Tadeusz Świtała, Poznań 1945. Kronika Wydarzeń, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1986, s.268, ​ISBN 83-210-0607-8
  2. Wydarzenia w Poznaniu w 1983 roku. Część druga, w: Kronika Miasta Poznania, nr 1-2/1984, s.228, ISSN 0137-3552

Bibliografia[edytuj]