Jezioro Kierskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jezioro Kierskie
Panorama akwenu
Panorama akwenu
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Poznań
Region Pojezierze Poznańskie
Wysokość lustra 71,9-72,0 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 285,0-310,0 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

4,3 km
0,6 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

10,1-11,0 m
34,1-37,6 m
Długość linii brzegowej 12 km
Objętość 31230,6-34100,0 tys. m³
Hydrologia
Klasa czystości wody III[1] (w roku 2003)
Rzeki zasilające Samica Obornicka, Przeźmierka, Krzyżanka
Rzeki wypływające Samica Obornicka
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Jezioro Kierskie
Jezioro Kierskie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Jezioro Kierskie
Jezioro Kierskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jezioro Kierskie
Jezioro Kierskie
Ziemia52°27′10″N 16°47′35″E/52,452778 16,793056

Jezioro Kierskie - jezioro rynnowe polodowcowe, położone w zachodniej części Poznania. Jest to największy zbiornik wodny miasta i jeden z największych w Wielkopolsce. Jezioro leży na terenie Pojezierza Poznańskiego[2].

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Jezioro Kierskie leży w zachodnim, golęcińskim klinie zieleni. Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 285,0 ha[1] przez 288,1 ha[2] do 310,0 ha[3]. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 72,0 m n.p.m.[1] lub 71,9 m n.p.m.[3] Średnia głębokość jeziora wynosi wg różnych źródeł od 10,1 m[potrzebny przypis] przez 10,8 m[2] do 11,0 m[3], natomiast głębokość maksymalna od 34,1 m[3] przez 36,0 m[2] do 37,6 m[potrzebny przypis]. Linia brzegowa wynosi ponad 12 km.

Czystość[edytuj | edytuj kod]

W oparciu o badania przeprowadzone w 2003 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości[1] i II kategorii podatności na degradację[2].

W 1988 podjęto na akwenie pierwsze działania rekultywacyjne. Zainstalowano wówczas trzy aeratory typu Ekoflox w rejonie najgłębszego miejsca jeziora[4].

Wykorzystanie[edytuj | edytuj kod]

Jest znanym w kraju ośrodkiem sportów wodnych - żeglarskiego i bojerowego. Jedno strzeżone kąpielisko - w Krzyżownikach, liczne ośrodki wypoczynkowe. Co roku na Jeziorze Kierskim odbywają się zawody Wpław przez Kiekrz. W 1984 odbyły się tu pierwsze w Polsce zawody triathlonowe.

Badania historyczne[edytuj | edytuj kod]

W 1927 Julian Rzóska z PTPN przeprowadził badania limnologiczne akwenu. Obejmowały one termikę, budżet tlenowy, przeźroczystość, faunę i plankton. Zbiornik, jako jezioro eutroficzne, zaliczono wtedy do typu Plumosus-Bathophilus, według klasyfikacji Thienemanna-Lundbecka[5].

W latach 1928-1929 J. Jakubisiakowa podczas badań chruścików w jeziorze, znalazła 34 ich gatunki, z których trzy były nowe dla Polski: Leptocerus tineiformis, Ceraclea annulicornis i Beraea maurus, a dwadzieścia dla Polski zachodniej w jej ówczesnych granicach. Przeprowadzono także badania porównawcze w zakresie podobieństwa zespołów larwalnych chruścików z Jeziorem Wigry[6].

W. Krach, w tych samych latach, przebadał faunę chrząszczy wodnych jeziora i wód przyległych. Stwierdzono występowanie 83 gatunków tych owadów oraz 4 ich odmian. Pierwszy raz w okolicach Poznania stwierdzono wtedy występowanie kilkunastu z nich[7].

Dłubanka[edytuj | edytuj kod]

W 1911 lokalny rybak Dreczkowski wypatrzył, a następnie wydobył w pobliżu brzegu od strony Psarskiego, uszkodzoną łódź, tzw. dłubankę, wykonaną z jednego pnia dębowego. Przekazał ją nauczycielowi Vorwerkowi, który z kolei podarował znalezisko Muzeum Cesarza Fryderyka w Poznaniu. Długość łodzi wynosiła 3,88 metra, szerokość 60 cm, a wysokość 34 cm. Wewnątrz łodzi umieszczona była gródź. Szczegółowe oględziny wykazały, że pojazd nie został nigdy wykończony i prawdopodobnie nie pływał. Badania dendrochronologiczne wykazały natomiast, że łódź wykonano krótko po 1394[8].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c d Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 544. ISBN 83-232-1732-7.
  2. a b c d e Raport o stanie środowiska w Wielkopolsce w roku 2003. s. 1,24. [dostęp 14 czerwca 2009].
  3. a b c d według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 544. ISBN 83-232-1732-7.
  4. Kamila Kmieć, Jezioro Kierskie i Strzeszyńskie, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2013, s.46, ISSN 0137-3552
  5. J. Rzóska, Charakterystyka limnologiczna Jeziora Wielkiego Kierskiego, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 2, 3, i 4/1931, s.87
  6. J. Jakubisiak, Chróściki (Trichoptera) jeziora Kierskiego, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 2, 3, i 4/1931, ss.87-89
  7. W. Krach, Materjały do fauny chrząszczy wodnych jeziora Kierskiego, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 2, 3, i 4/1931, s.89
  8. Jarmila Kaczmarek, Archeologia północno-zachodniej części Poznania, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2013, s.24-25, ISSN 0137-3552