Jezioro Kierskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Kierskie
Ilustracja
Panorama akwenu
Położenie
Państwo

 Polska

Miejscowości nadbrzeżne

Poznań

Region

Pojezierze Poznańskie

Wysokość lustra

71,9-72,0 m n.p.m.

Morfometria
Powierzchnia

285,0-310,0 ha

Wymiary
• max długość
• max szerokość


4,3 km
0,6 km

Głębokość
• średnia
• maksymalna


10,1-11,0 m
34,1-37,6 m

Długość linii brzegowej

12 km

Objętość

31230,6-34100,0 tys. m³

Hydrologia
Klasa czystości wody

III[1] (w roku 2003)

Rzeki zasilające

Samica Kierska, Przeźmierka, Krzyżanka

Rzeki wypływające

Samica Kierska

Rodzaj jeziora

rynnowe

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, u góry po lewej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Kierskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Kierskie”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Kierskie”
Ziemia52°27′10″N 16°47′35″E/52,452778 16,793056

Jezioro Kierskiejezioro rynnowe polodowcowe, położone w zachodniej części Poznania. Jest to największy zbiornik wodny miasta i jeden z największych w Wielkopolsce. Jezioro leży na terenie Pojezierza Poznańskiego[2].

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Leży w zachodnim, golęcińskim klinie zieleni. Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 285,0 ha[1] przez 288,1 ha[2] do 310,0 ha[3]. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 72,0 m n.p.m.[1] lub 71,9 m n.p.m.[3] Średnia głębokość jeziora wynosi wg różnych źródeł od 10,1 m[potrzebny przypis] przez 10,8 m[2] do 11,0 m[3], natomiast głębokość maksymalna od 34,1 m[3] przez 36,0 m[2] do 37,6 m[potrzebny przypis]. Linia brzegowa wynosi ponad 12 km.

Czystość[edytuj | edytuj kod]

W oparciu o badania przeprowadzone w 2003 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości[1] i II kategorii podatności na degradację[2].

W 1988 podjęto na akwenie pierwsze działania rekultywacyjne. Zainstalowano wówczas trzy aeratory typu Ekoflox w rejonie najgłębszego miejsca jeziora[4].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Roślinność łąk podwodnych jest najsilniej rozwinięta na płytszym brzegu wschodnim, gdzie prawie wzdłuż całego wybrzeża rozpościera się kobierzec ramienic. Następnie pojawiają się rdestnice, moczarka i najgłębiej rzęsa trójrowkowa. W formacji ścisłej roślinność podwodna schodzi do głębokości około 5-6 metrów, choć pojedyncze rzęsy znaleziono nawet na głębokości 9 metrów (1932 rok)[5].

Wykorzystanie[edytuj | edytuj kod]

Jest znanym w kraju ośrodkiem sportów wodnych - żeglarskiego i bojerowego. Jedno strzeżone kąpielisko - w Krzyżownikach, liczne ośrodki wypoczynkowe. Co roku na Jeziorze Kierskim odbywają się zawody Wpław przez Kiekrz. W 1984 odbyły się tu pierwsze w Polsce zawody triathlonowe.

Badania historyczne[edytuj | edytuj kod]

W 1927 Julian Rzóska z PTPN przeprowadził badania limnologiczne akwenu. Obejmowały one termikę, budżet tlenowy, przeźroczystość, faunę i plankton. Zbiornik, jako jezioro eutroficzne, zaliczono wtedy do typu Plumosus-Bathophilus, według klasyfikacji Thienemanna-Lundbecka[6].

W latach 1928-1929 J. Jakubisiakowa podczas badań chruścików w jeziorze, znalazła 34 ich gatunki, z których trzy były nowe dla Polski: Leptocerus tineiformis, Ceraclea annulicornis i Beraea maurus, a dwadzieścia dla Polski zachodniej w jej ówczesnych granicach. Przeprowadzono także badania porównawcze w zakresie podobieństwa zespołów larwalnych chruścików z Jeziorem Wigry[7].

W. Krach, w tych samych latach, przebadał faunę chrząszczy wodnych jeziora i wód przyległych. Stwierdzono występowanie 83 gatunków tych owadów oraz 4 ich odmian. Pierwszy raz w okolicach Poznania stwierdzono wtedy występowanie kilkunastu z nich[8].

Dłubanka[edytuj | edytuj kod]

W 1911 lokalny rybak Dreczkowski wypatrzył, a następnie wydobył w pobliżu brzegu od strony Psarskiego, uszkodzoną łódź, tzw. dłubankę, wykonaną z jednego pnia dębowego. Przekazał ją nauczycielowi Vorwerkowi, który z kolei podarował znalezisko Muzeum Cesarza Fryderyka w Poznaniu. Długość łodzi wynosiła 3,88 metra, szerokość 60 cm, a wysokość 34 cm. Wewnątrz łodzi umieszczona była gródź. Szczegółowe oględziny wykazały, że pojazd nie został nigdy wykończony i prawdopodobnie nie pływał. Badania dendrochronologiczne wykazały natomiast, że łódź wykonano krótko po 1394[9].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 544. ISBN 83-232-1732-7.
  2. a b c d e Raport o stanie środowiska w Wielkopolsce w roku 2003. s. 1,24. [dostęp 2021-10-24].
  3. a b c d według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 544. ISBN 83-232-1732-7.
  4. Kamila Kmieć, Jezioro Kierskie i Strzeszyńskie, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2013, s.46, ISSN 0137-3552
  5. Zbigniew Pasławski, Zarys limnologii fizycznej jeziora Kierskiego Wielkiego, w: Badania fizjograficzne nad Polską zachodnią, tom XXXI, 1978, s. 165
  6. J. Rzóska, Charakterystyka limnologiczna Jeziora Wielkiego Kierskiego, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 2, 3, i 4/1931, s.87
  7. J. Jakubisiak, Chróściki (Trichoptera) jeziora Kierskiego, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 2, 3, i 4/1931, ss.87-89
  8. W. Krach, Materjały do fauny chrząszczy wodnych jeziora Kierskiego, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 2, 3, i 4/1931, s.89
  9. Jarmila Kaczmarek, Archeologia północno-zachodniej części Poznania, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2013, s.24-25, ISSN 0137-3552