Golina (powiat jarociński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Golina
Kościół św. Andrzeja Apostoła
Kościół św. Andrzeja Apostoła
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat jarociński
Gmina Jarocin
Liczba ludności (31.12.2007) 1909[1]
Strefa numeracyjna (+48) 62
Tablice rejestracyjne PJA
SIMC 0199361
Położenie na mapie gminy Jarocin
Mapa lokalizacyjna gminy Jarocin
Golina
Golina
Położenie na mapie powiatu jarocińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jarocińskiego
Golina
Golina
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Golina
Golina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Golina
Golina
Ziemia51°54′41″N 17°28′15″E/51,911389 17,470833

Golina – duża wieś sołecka w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie jarocińskim, w gminie Jarocin.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kaliskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Położona na Wysoczyźnie Kaliskiej nad rzeką Lubieszką, ok. 5 km na południe od Jarocina i ok. 40 km na północny zachód od Ostrowa Wlkp., przy drodze krajowej nr 15 Trzebnica – Golina – GnieznoToruńOstróda i linii kolejowej Krotoszyn – Golina – Jarocin. W skład wsi wchodzą przysiółki: Bielawy, Golinka, Patoka.

Historia i współczesność[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym śladem osadnictwa jest pochodzące z wczesnego średniowiecza grodzisko znajdujące się na południowy zachód od wsi, opuszczone na początku X wieku prawdopodobnie w związku z pierwszym etapem ekspansji państwa Polan.

Miejscowość wzmiankowana była po raz pierwszy w 1338 roku przy okazji nadania jej wraz z innymi dobrami koźmińskimi Maćkowi Borkowicowi przez króla Kazimierza Wielkiego. Nazwa – golina, oznacza nieuprawianą, "gołą" ziemię. Miejscowość słynie z wyszywanych tu już od XV wieku snutków, czyli haftu wykonywanego na tiulu i płótnie. W XVII wieku własność Noskowskich, potem Przyjemskich, do 1945 roku tytularnymi dziedzicami wsi była rodzina Moszczeńskich, której dworek doszczętnie spłonął pod koniec II wojny światowej. W XIX wieku przez Golinę przeprowadzono linię kolejową i założono stację, a także placówkę pocztową. Aż do wczesnych lat powojennych głównym źródłem utrzymania ludności było rolnictwo. W XIX wieku wybudowano ponadto gorzelnię, której dobrze zachowane ruiny są nadal widoczne (zabytkowy komin jest najwyższą budowlą okolicy). W latach 1918-1939, podobnie jak dziś, wiele osób wyjeżdżało do pracy sezonowej za granicę, głównie za nieodległą wówczas granicę niemiecką.

Obecnie wieś ma charakter rolniczo-przemysłowy z niewielkim procentem osób zatrudnionych w usługach (głównie w handlu). Przeważa uprawa buraków cukrowych i pszenżyta oraz hodowla świń. Od 1999 roku wiele osób znajduje zatrudnienie w przemyśle mięsnym – aktualnie największym pracodawcą są lokalne Zakłady Mięsne. Z racji bogatych walorów przyrodniczo-krajobrazowych oraz położenia w bliskim sąsiedztwie Jarocina w Golinie znajduje się gospodarstwo agroturystyczne oraz motel. Wieś ma przedszkole, szkołę podstawową oraz gimnazjum.

W 2011 roku decyzją zebrania wiejskiego uchwalone zostało logo Sołectwa. Przedstawia ono golińskie drewniane Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia. Jest to jeden z najcenniejszych zabytków na terenie Wielkopolski. Kościół otaczają dwie snutki golińskie – wywodzący się z Goliny jedyny w swoim rodzaju biały haft nasnuwany na płótnie, znany na całym świecie[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół św. Andrzeja Apostoła ufundowany w XIV wieku, w obecnej barokowej formie z lat: 1726-1743. Jest to świątynia jednonawowa, zbudowana z drewna oraz tzw. muru pruskiego, pokryta gontowym dachem. Wewnątrz znajdują się trzy ołtarze z połowy XVII wieku – dwa boczne (jeden z wizerunkiem Matki Boskiej i św. Antoniego, drugi – św. Benona) oraz ołtarz główny, bogato rzeźbiony, z postaciami św. Piotra i św. Pawła, mieszczący słynący łaskami obraz Matki Boskiej Pocieszenia. Uwagę zwraca również rzeźbiona ambona z wizerunkiem proroka Jonasza w paszczy ryby oraz polichromia wykonana przez Antoniego Wiktora Gosienieckiego w 1935 roku. Kościół jest uznanym sanktuarium maryjnym z cudownym obrazem koronowanym w 1970 roku. Co roku odbywają się dwa odpusty: ruchomy na przełomie sierpnia i września oraz 30 listopada.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Jarocin 2010. Jarocin: 26.01.2010. Cytat: tabela 8.1. (Zameldowania, stan na 31 grudnia 2007).
  2. Logo Sołectwa. [dostęp 2013-12-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]