ICE 3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ICE 3
ICE IGB3.jpg
Producent Siemens, Adtranz Niemcy
Lata budowy 1999 - 2004
Układ osi Bo'Bo'+2'2'+Bo'Bo'+2'2'
+2'2'+Bo'Bo'+2'2'+Bo'Bo'
Liczba miejsc siedzących 441
Masa służbowa 409 t[1]
Długość całkowita 200 320 mm
Szerokość 2950 mm
Wysokość 3890 mm
Napięcie zasilania 15 kV 16,7 Hz, 25 kV 50 Hz, 1,5 kV, 3 kV
Moc ciągła 8000 kW
Przyspieszenie rozruchu 0,86 m/s²
Prędkość konstrukcyjna 330 km/h
Portal Portal Transport szynowy

ICE 3 – niemiecki skład dużych prędkości produkowany w latach 1999-2004 przez zakłady Siemens.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po rozpoczęciu eksploatowania poprzednich składów dużej prędkości kolej niemiecka 16 marca 1999 roku podpisała kontrakt na wyprodukowanie 13 składów. Wagony końcowe były produkowane przez zakłady Adtranz w Norymberdze. Produkcja pierwszego składu została zakończona w marcu 1999 roku. Końcowy montaż odbył się w ośrodku doświadczalnym w Wegberg-Wildenrath niedaleko Mönchengladbach. Pierwszy skład zaprezentowano pod koniec października 1998 roku. Podczas pierwszych kursów testowych na torze doświadczalnym skład osiągnął 1 lutego 1999 roku prędkość 135 km/h. Podczas jazd testowych na liniach niemieckich oraz holenderskich w listopadzie 1999 roku została osiągnięta maksymalna prędkość 345 kilometrów na godzinę. Jazdy testowe w Austrii i Szwajcarii zostały pomyślnie zakończone do maja 2000 roku. Na początku 2001 roku koleje niemieckie podpisały kontrakt na dostawę kolejnych 13 składów. 3 września 2001 roku skład osiągnął 368 kilometrów na godzinę. 10 czerwca 2007 roku zainaugurowano kursowanie składów ICE 3MF z Frankfurtu do Paryża[2].

Przypisy