Raluca Olaru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ioana Raluca Olaru)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ioana Raluca Olaru
Ioana Raluca Olaru
Państwo  Rumunia
Miejsce zamieszkania Bukareszt
Data i miejsce urodzenia 3 marca 1989
Bukareszt
Wzrost 173 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 11 ITF
Najwyżej w rankingu 53 (27 lipca 2009)
Australian Open 1R (2008, 2010)
Roland Garros 3R (2007)
Wimbledon 2R (2009, 2010)
US Open 2R (2007, 2008)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4 WTA, 15 ITF
Najwyżej w rankingu 52 (24 sierpnia 2015)
Australian Open 2R (2010, 2014)
Roland Garros 1R (2009, 2010, 2014, 2015)
Wimbledon 2R (2013)
US Open 1R (2009, 2014)

Raluca Olaru, właśc. Ioana Raluca Olaru (ur. 3 marca 1989 w Bukareszcie) – rumuńska tenisistka.

Olaru jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem. W 2005 roku została finalistką juniorskiego wielkoszlemowego French Open zarówno w grze pojedynczej, jak i w podwójnej.

Jest zwyciężczynią licznych turniejów ITF w obydwu konkurencjach. W październiku 2006 roku zadebiutowała w imprezie zawodowej w Seulu, po przejściu kwalifikacji. W pierwszej rundzie uległa Japonce Ai Sugiyamie 6:1, 2:6, 4:6. Tydzień później przegrała w trzeciej rundzie kwalifikacji do imprezy w Tokio z Camille Pin. W Québecu również odpadła na tym samym etapie.

W parze z Mihaelą Buzărnescu triumfowała w deblowym US Open 2006 w konkurencji gry podwójnej dziewcząt, pokonując w spotkaniu mistrzowskim debel Sharon FichmanAnastasija Pawluczenkowa. Rumunki pozbawiły w ten sposób Pawluczenkową juniorskiego deblowego Wielkiego Szlema.

Pierwszego wygranego zawodowego spotkania doczekała się w lutym 2007 w Memphis. Przeszła kwalifikacje, a w pierwszej rundzie pokonała Lauren Albanese 3:6, 6:4, 6:3. Wygrała z Abigail Spears i liderką rankingu deblistek, Samanthą Stosur, w półfinale ulegając Venus Williams. Ustanowiła tym samym rekord swojego najlepszego występu zawodowego, czyli jedną drugą finału.

W karierze osiągnęła jeden finał zawodów singlowych WTA Tour. W 2009 roku przegrała w meczu mistrzowskim w Bad Gastein z Andreą Petković 2:6, 3:6.

W grze podwójnej sześciokrotnie osiągała finał. Pierwszy w Budapeszcie w 2008 roku, gdy razem z Vanessą Henke uległy Alizé Cornet i Janette Husárovej 7:6(5), 1:6, 6–10. W tym samym roku w Taszkencie, gdzie występowała razem z Olhą Sawczuk, triumfowała, wygrywając nad parą Nina BratczikowaKathrin Wörle 5:7, 7:5, 10–7.

W 2011 roku w Acapulco wspólnie z Mariją Korytcewą pokonały w meczu mistrzowskim Lourdes Domínguez Lino oraz Arantxę Parrę Santonję wynikiem 3:6, 6:1, 10–4.

W sezonie 2013 jej partnerką była Walerija Sołowjowa. W kwietniu debel awansował do finału w Katowicach, ulegając Larze Arruabarrenie i Lourdes Domínguez Lino 4:6, 5:7. W czerwcu para zwyciężyła w Norymberdze, triumfując nad Anną-Leną Grönefeld i Květą Peschke 2:6, 7:6(3), 11–9.

W maju 2014 roku awansowała do finału zawodów w Norymberdze. W meczu mistrzowskim razem z Szachar Pe’er uległy parze Michaëlla KrajicekKarolína Plíšková wynikiem 0:6, 6:4, 6–10. W lipcu debel osiągnął finał w Baku. Zawodniczki przegrały jednak z Aleksandrą Panową i Heather Watson 2:6, 6:7(3).

Od 2007 roku reprezentuje Rumunię w rozgrywkach Pucharu Federacji.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 26 lipca 2009 Bad Gastein Ceglana Niemcy Andrea Petković 2:6, 3:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 5 lipca 2008 Budapeszt Ceglana Niemcy Vanessa Henke Francja Alizé Cornet
Słowacja Janette Husárová
7:6(5), 1:6, 6–10
Zwyciężczyni 1. 5 października 2008 Taszkent Twarda Ukraina Olha Sawczuk Rosja Nina Bratczikowa
Niemcy Kathrin Wörle
5:7, 7:5, 10–7
Zwyciężczyni 2. 26 lutego 2011 Acapulco Twarda Ukraina Marija Korytcewa Hiszpania Lourdes Domínguez Lino
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
3:6, 6:1, 10–4
Finalistka 2. 14 kwietnia 2013 Katowice Ceglana (hala) Rosja Walerija Sołowjowa Hiszpania Lara Arruabarrena
Hiszpania Lourdes Domínguez Lino
4:6, 5:7
Zwyciężczyni 3. 15 czerwca 2013 Norymberga Ceglana Rosja Walerija Sołowjowa Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
2:6, 7:6(3), 11–9
Finalistka 3. 24 maja 2014 Norymberga Ceglana Izrael Szachar Pe’er Holandia Michaëlla Krajicek
Czechy Karolína Plíšková
0:6, 6:4, 6–10
Finalistka 4. 27 lipca 2014 Baku Twarda Izrael Szachar Pe’er Rosja Aleksandra Panowa
Wielka Brytania Heather Watson
2:6, 6:7(3)
Zwyciężczyni 4. 12 października 2014 Linz Twarda (hala) Stany Zjednoczone Ana Tatiszwili Niemcy Annika Beck
Francja Caroline Garcia
6:2, 6:1
Finalistka 5. 23 maja 2015 Norymberga Ceglana Hiszpania Lara Arruabarrena Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Hiszpania Anabel Medina Garrigues
4:6, 6:7(5)

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 2005 Francja French Open Ceglana Węgry Ágnes Szávay 2:6, 1:6

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2005 Francja French Open Ceglana Kazachstan Amina Rakhim Białoruś Wiktoryja Azaranka
Węgry Ágnes Szávay
6:4, 4:6, 0:6
Zwyciężczyni 2006 Stany Zjednoczone US Open Twarda Rumunia Mihaela Buzărnescu Kanada Sharon Fichman
Rosja A. Pawluczenkowa
7:5, 6:2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]