Barbora Strýcová

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barbora Strýcová
Barbora Strýcová
Państwo  Czechy
Miejsce zamieszkania Pilzno
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1986
Pilzno
Wzrost 164 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna
Zakończenie kariery aktywna
Trener Jan Havel
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu 16 (16 stycznia 2017)
Australian Open 4R (2016, 2017)
Roland Garros 3R (2016)
Wimbledon QF (2014)
US Open 3R (2014, 2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 20 WTA, 10 ITF
Najwyżej w rankingu 10 (20 marca 2017)
Australian Open SF (2015)
Roland Garros QF (2015)
Wimbledon QF (2013)
US Open SF (2014, 2017)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Czechy
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Rio de Janeiro 2016 tenis ziemny
(gra podwójna)

Barbora Strýcová, w latach 2006-2015 występowała pod nazwiskiem Záhlavová-Strýcová (ur. 28 marca 1986 w Pilznie) – czeska tenisistka, zwyciężczyni turniejów WTA w grze podwójnej, dwukrotna mistrzyni juniorskiego Australian Open w latach 2002 i 2003, w deblu wygrywała trzykrotnie, brązowa medalistka igrzysk olimpijskich z Rio de Janeiro (2016) w grze podwójnej oraz zdobywczyni Pucharu Federacji w 2015 i 2016 roku. Reprezentantka Czech w letnich igrzyskach olimpijskich oraz w rozgrywkach Pucharu Federacji i Pucharu Hopmana. Zawodniczka praworęczna z oburęcznym bekhendem.

Kariera tenisowa[edytuj]

Barbora rozpoczęła treningi tenisowe w wieku czterech lat. W 1999 roku zakwalifikowała się do juniorskich rozgrywek o Puchar Słowacji i doszła tam aż do ćwierćfinału. W styczniu 2000 roku sprawiła sensację, osiągając półfinał Mistrzostw Czech. Do września 2001 kilkakrotnie pokonywana w finałach turniejów z uczestnikami do lat osiemnastu. Pechową passę przełamała w Hongkongu, wygrywając w półfinale z Mariją Szarapową. Na kolejne zwycięstwo czekała kilka miesięcy, ale odniosła je na jednym z najważniejszych pól bitwy – na kortach Melbourne Park. Strýcová zdobyła pierwsze mistrzostwo wielkoszlemowe, eliminując Martę Domachowską, Wierę Duszewinę i ponownie Szarapową. W 2002 roku była w finale US Open, pokonana przez Mariję Kirilenko. Została liderką obydwu klasyfikacji juniorskich. Obroną tytułu Australian Open w 2003 roku zakończyła występy w turniejach ITF do lat osiemnastu. Czeszka stała się także właścicielką trzech tytułów deblowych w Wielkim Szlemie. W Melbourne w 2001 wygrała, partnerując Petrze Cetkovskiej. W 2002 triumfowała na Roland Garros razem z Anną-Leną Grönefeld, a na Wimbledonie z Elke Clijsters.

W 2000 roku okazjonalnie próbowała swoich sił w turnieju kobiecym Międzynarodowej Federacji Tenisowej w Prestojevie. Po szybkiej porażce ponownie powróciła do tego typu zawodów dwa lata później. W maju 2002 odniosła pierwszą wygraną w Edynburgu, pokonując w finale Sofię Arvidsson. W 2003 w Londynie zadebiutowała w imprezie profesjonalnej, a stało się to na kortach Wimbledonu. Przegrała z Tetianą Perebyjnis. Swoje najlepsze wyniki osiągnęła w olimpijskim sezonie 2004, kiedy to była w ćwierćfinale w Strasburgu, czwartej rundzie Indian Wells i trzeciej w Amelia Island. 22 marca zadebiutowała w gronie stu najlepszych zawodniczek na świecie. W maju 2005 roku w Warszawie wygrała swój pierwszy turniej profesjonalny w grze podwójnej, partnerując Perebyjnis. Osiągnięcie powtórzyła w Rabacie razem z Émilie Loit. Po tym roku forma Strýcovej uległa znacznemu pogorszeniu. Czeszka wypadła z czołowej setki rankingu, a w 2006 tylko raz wystąpiła w profesjonalnej imprezie – w Pradze. W dziewięciu innych startach poległa w kwalifikacjach. W 2007 osiągnęła ćwierćfinał w Bogocie, przegrany z Tathianą Garbin. Powróciła do rywalizacji w cyklu Międzynarodowej Federacji Tenisowej i radziła sobie tam dobrze, zdobywając trzy tytuły.

W styczniu 2008 powróciła w dobrym stylu, dochodząc do finału deblowych zawodów w Auckland. W grze pojedynczej przegrywała w eliminacjach, wciąż osiągając wymierne rezultaty w imprezach kategorii ITF.

W latach 2010-2012 osiągała największe sukcesy w grze podwójnej wygrywając aż dwanaście turniejów rangi WTA. Na Igrzyskach Olimpijskich w Rio w 2016 roku sięgnęła wspólnie z Lucie Šafářovą po brązowe medale w grze podwójnej. Po Olimpiadzie rozpoczęła starty z ówczesną liderką rankingu Hinduską Sanią Mirzą. W trzech wspólnych pierwszych startach wygrała w Cincinnati i Tokio oraz doszła do ćwierćfinału US Open.

Doping[edytuj]

W październiku 2012 wykryto w jej organizmie sibutraminę, przez co nałożono na nią karę półrocznej dyskwalifikacji (do 15 kwietnia 2013)[1].

Życie prywatne[edytuj]

Jej rodzice noszą imiona Ilona i Jindřich. Siostra Ivona jest studentką i mieszka w Stanach Zjednoczonych. W 2006 roku poślubiła niemieckiego tenisistę, Jakuba Herm-Záhlava (ur. 12 maja 1980). Para rozwiodła się w 2015 roku[2]. Strýcová aktywnie uprawia też łyżwiarstwo figurowe.

Finały turniejów WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 8 (2-6)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 18 lipca 2010 Praga Ceglana Węgry Ágnes Szávay 2:6, 6:1, 2:6
Zwyciężczyni 1. 18 września 2011 Québec Twarda (hala) Nowa Zelandia Marina Erakovic 4:6, 6:1, 6:0
Finalistka 2. 9 lipca 2012 Palermo Ceglana Włochy Sara Errani 1:6, 3:6
Finalistka 3. 15 czerwca 2014 Birmingham Trawiasta Serbia Ana Ivanović 3:6, 2:6
Finalistka 4. 18 października 2014 Luksemburg Twarda (hala) Niemcy Annika Beck 2:6, 1:6
Finalistka 5. 20 lutego 2016 Dubaj Twarda Włochy Sara Errani 0:6, 2:6
Finalistka 6. 19 czerwca 2016 Birmingham Trawiasta Stany Zjednoczone Madison Keys 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 15 października 2017 Linz Twarda (hala) Słowacja Magdaléna Rybáriková 6:4, 6:1

Gra podwójna 34 (20-14)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 20 lutego 2005 Bogota Ceglana Słowacja Ľubomíra Kurhajcová Szwajcaria Emmanuelle Gagliardi
Słowenia Tina Pisnik
4:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 1 maja 2005 Warszawa Ceglana Ukraina Tetiana Perebyjnis Polska Klaudia Jans
Polska Alicja Rosolska
6:1, 6:4
Zwyciężczyni 2. 8 maja 2005 Rabat Ceglana Francja Émilie Loit Hiszpania Lourdes Domínguez Lino
Hiszpania Nuria Llagostera Vives
3:6, 7:6(5), 7:5
Finalistka 2. 15 maja 2005 Praga Ceglana Chorwacja Jelena Kostanić Australia Nicole Pratt
Francja Émilie Loit
7:6(6), 4:6, 4:6
Finalistka 3. 2 stycznia 2006 Auckland Twarda Francja Émilie Loit Rosja Jelena Lichowcewa
Rosja Wiera Zwonariowa
3:6, 4:6
Finalistka 4. 5 stycznia 2008 Auckland Twarda Niemcy Martina Müller Stany Zjednoczone Lilia Osterloh
Ukraina Marija Korytcewa
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 3. 3 sierpnia 2008 Sztokholm Twarda Czechy Iveta Benešová Czechy Petra Cetkovská
Czechy Lucie Šafářová
7:5, 6:4
Finalistka 5. 2 marca 2009 Monterrey Twarda Czechy Iveta Benešová Francja Nathalie Dechy
Włochy Mara Santangelo
3:6, 4:6
Finalistka 6. 13 lipca 2009 Praga Ceglana Czechy Iveta Benešová Ukraina Alona Bondarenko
Ukraina Kateryna Bondarenko
1:6, 2:6
Zwyciężczyni 4. 21 września 2009 Québec Twarda (hala) Stany Zjednoczone Vania King Szwecja Sofia Arvidsson
Francja Séverine Brémond
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 5. 25 października 2009 Luksemburg Twarda (hala) Czechy Iveta Benešová Czechy Vladimíra Uhlířová
Czechy Renata Voráčová
1:6, 6:0, 10-7
Zwyciężczyni 6. 14 lutego 2010 Paryż Twarda (hala) Czechy Iveta Benešová Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
walkower
Zwyciężczyni 7. 27 lutego 2010 Acapulco Ceglana Słowenia Polona Hercog Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
2:6, 6:1, 10-2
Zwyciężczyni 8. 7 marca 2010 Monterrey Twarda Czechy Iveta Benešová Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Stany Zjednoczone Vania King
3:6, 6:4, 10-8
Finalistka 7. 10 lipca 2010 Båstad Ceglana Czechy Renata Voráčová Argentyna Gisela Dulko
Włochy Flavia Pennetta
6:7(0), 0:6
Finalistka 8. 19 września 2010 Québec Twarda (hala) Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Szwecja Sofia Arvidsson
Szwecja Johanna Larsson
1:6, 6:2, 6-10
Zwyciężczyni 9. 2 października 2010 Tokio Twarda Czechy Iveta Benešová Izrael Szachar Pe’er
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
6:4, 4:6, 10-8
Zwyciężczyni 10. 17 października 2010 Linz Twarda (hala) Czechy Renata Voráčová Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
7:5, 7:6(6)
Finalistka 9. 24 października 2010 Luksemburg Twarda (hala) Czechy Iveta Benešová Szwajcaria Timea Bacsinszky
Włochy Tathiana Garbin
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 11. 14 stycznia 2011 Sydney Twarda Czechy Iveta Benešová Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
4:6, 6:4, 10-7
Zwyciężczyni 12. 6 marca 2011 Monterrey Twarda Czechy Iveta Benešová Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Stany Zjednoczone Vania King
6:7(8), 6:2, 10-6
Zwyciężczyni 13. 1 maja 2011 Barcelona Ceglana Czechy Iveta Benešová Południowa Afryka Natalie Grandin
Czechy Vladimíra Uhlířová
5:7, 6:4, 11-9
Zwyciężczyni 14. 18 czerwca 2011 's-Hertogenbosch Trawiasta Czechy Klára Zakopalová Słowacja Dominika Cibulková
Włochy Flavia Pennetta
1:6, 6:4, 10-7
Zwyciężczyni 15. 25 października 2011 Luksemburg Twarda (hala) Czechy Iveta Benešová Czechy Lucie Hradecká
Rosja Jekatierina Makarowa
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 16. 29 kwietnia 2012 Stuttgart Ceglana (hala) Czechy Iveta Benešová Niemcy Julia Görges
Niemcy Anna-Lena Grönefeld
6:4, 7:5
Zwyciężczyni 17. 14 lipca 2012 Palermo Ceglana Czechy Renata Voráčová Chorwacja Darija Jurak
Węgry Katalin Marosi
7:6(5), 6:4
Finalistka 10. 14 października 2012 Linz Twarda (hala) Niemcy Julia Görges Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
3:6, 4:6
Finalistka 11. 9 stycznia 2016 Auckland Twarda Czarnogóra Danka Kovinić Belgia Elise Mertens
Belgia An-Sophie Mestach
6:2, 3:6, 5-10
Zwyciężczyni 18. 19 czerwca 2016 Birmingham Trawiasta Czechy Karolína Plíšková Stany Zjednoczone Vania King
Rosja Ałła Kudriawcewa
6:3, 7:6(1)
Zwyciężczyni 19. 21 sierpnia 2016 Cincinnati Twarda Indie Sania Mirza Szwajcaria Martina Hingis
Stany Zjednoczone Coco Vandeweghe
7:5, 6:4
Zwyciężczyni 20. 24 września 2016 Tokio Twarda Indie Sania Mirza Chińska Republika Ludowa Liang Chen
Chińska Republika Ludowa Yang Zhaoxuan
6:1, 6:1
Finalistka 12. 1 października 2016 Wuhan Twarda Indie Sania Mirza Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Czechy Lucie Šafářová
1:6, 4:6
Finalistka 13. 13 stycznia 2017 Sydney Twarda Indie Sania Mirza Węgry Tímea Babos
Rosja Anastasija Pawluczenkowa
4:6, 4:6
Finalistka 14. 2 kwietnia 2017 Miami Twarda Indie Sania Mirza Kanada Gabriela Dabrowski
Chińska Republika Ludowa Xu Yifan
4:6, 3:6

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj]

Gra pojedyncza (3)[edytuj]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2002 Australia Australian Open Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:0, 7:5
Finalistka 2002 Stany Zjednoczone US Open Twarda Rosja Marija Kirilenko 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 2003 Australia Australian Open Twarda Ukraina Wiktorija Kutuzowa 0:6, 6:2, 6:2

Gra podwójna (4)[edytuj]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2001 Australia Australian Open Twarda Czechy Petra Cetkovská Rosja Anna Bastrikowa
Rosja Swietłana Kuzniecowa
7:6(3), 1:6, 6:4
Zwyciężczyni 2002 Francja French Open Ceglana Niemcy Anna-Lena Grönefeld Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Rosja Swietłana Kuzniecowa
7:5, 7:5
Zwyciężczyni 2002 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Belgia Elke Clijsters Stany Zjednoczone Allison Baker
Niemcy Anna-Lena Grönefeld
6:4, 5:7, 8:6
Finalistka 2003 Australia Australian Open Twarda Czechy Petra Cetkovská Australia Casey Dellacqua
Australia Adriana Szili
3:6, 4:4, krecz

Przypisy

  1. Decision in the case of Barbora Zahlavova Strýcová (ang.). itftennis.com. [dostęp 14 lutego 2013].
  2. ps: Fedcupové reprezentantce krachlo manželství: Tenistka Strýcová se rozvedla! (cz.). isport.blesk.cz, 2015-04-08. [dostęp 2015-04-09].

Bibliografia[edytuj]