Caroline Garcia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Caroline Garcia
Caroline Garcia
Państwo  Francja
Miejsce zamieszkania Lyon
Data i miejsce urodzenia 16 października 1993
Saint-Germain-en-Laye
Wzrost 177 cm
Masa ciała 61 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2011
Zakończenie kariery aktywna
Trener Louis Paul Garcia
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 4 (10 września 2018)
Australian Open 4R (2018)
Roland Garros QF (2017)
Wimbledon 4R (2017)
US Open 3R (2016–2018)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 7 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 2 (24 października 2016)
Australian Open SF (2017)
Roland Garros W (2016)
Wimbledon QF (2016)
US Open F (2016)

Caroline Garcia (ur. 16 października 1993 w Saint-Germain-en-Laye) – francuska tenisistka, zwyciężczyni French Open 2016 w deblu oraz pierwsza zawodniczka w historii, która wygrała w jednym sezonie (jesień 2017) oba wielkie turnieje chińskie (Wuhan i Pekin).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kontakt z zawodowym tenisem miała w wieku niespełna czternastu lat, w lipcu 2007 roku, biorąc udział w kwalifikacjach do turnieju ITF w Les Contamines. Start zakończył się na pierwszym meczu, który przegrała z Włoszką, Gabriellą Polito. Pierwszy raz w turnieju głównym wystąpiła w maju 2008 roku, w Bournemouth, do którego dostała się z kwalifikacji, a w którym odpadła już w pierwszej rundzie. Pierwsze sukcesy odnotowała we wrześniu 2009 roku na turnieju w portugalskim Espinho. W grze pojedynczej dotarła do półfinału, pokonując w ćwierćfinale Polkę, Weronikę Domagałę, a w grze podwójnej wygrała turniej, partnerując rodaczce Elixane Lechemia.

W lutym 2010 roku, po raz pierwszy w karierze, zagrała (dzięki dzikiej karcie) w kwalifikacjach do turnieju WTA w Paryżu. Trafiła jednak w pierwszej rundzie na dobrze dysponowaną Renatę Voracovą i przegrała 2:6, 4:6. W maju tego samego roku ponownie z dziką kartą wystąpiła w kwalifikacjach do wielkoszlemowego Roland Garros ale i tym razem odpadła w pierwszej rundzie, przegrywając z Martą Domachowską. W lipcu dotarła do finału turnieju ITF w Aschaffenburgu, pokonując po drodze takie zawodniczki jak Elise Tamaëla i Irena Pavlovic a przegrywając w finale z Rumunką Mădăliną Gojnea.

Na początku 2011 roku odniosła swój największy jak dotąd sukces w karierze, osiągając drugą rundę Australian Open. Wystąpiła tam dzięki dzikiej karcie, gdzie w pierwszej rundzie pokonała Varvarę Lepczenko a w drugiej pokonana została przez Ayumi Moritę. Dobry występ w styczniu Australian Open i półfinał turnieju ITF w Pelham na przełomie marca i kwietnia, pozwoliły jej na osiągnięcie drugiej setki światowego rankingu WTA i 11 kwietnia 2011 roku tenisistka osiągnęła 188. miejsce tego rankingu. W maju 2011 roku, grającą z dziką kartą Garcia, osiągnęła drugą rundę French Open 2011. W swoim pierwszym meczu, Francuzka pokonała Zuzanę Ondráškovą. W drugiej rundzie musiała jednak uznać wyższość Marii Szarapowej.

W 2013 roku razem z Jarosławą Szwiedową odniosła triumf w zawodach kategorii WTA Challenger Tour w Tajpej. W finale pokonały parę Anna-Lena FriedsamAlison Van Uytvanck 6:3, 6:3.

W sezonie 2014 awansowała do finałów turnieju w Bogocie w obu konkurencjach. W grze pojedynczej pokonała w nim Jelenę Janković 6:3, 6:4. W grze podwójnej razem z Larą Arruabarreną wygrały z Vanią King oraz Chanelle Scheepers wynikiem 7:6(5), 6:4. Następnie osiągnęła jeszcze trzy finały rozgrywek deblowych w sezonie – w Wuhanie, Linzu i Moskwie. W pierwszym z nich razem z Carą Black przegrały 4:6, 7:5, 10–12 z Martiną Hingis i Flavią Pennettą. W Austrii wspólnie z Anniką Beck uległy parze Raluca OlaruAna Tatiszwili wynikiem 2:6, 1:6. W ostatnim finale, w którym partnerowała Francuzce Arantxa Parra Santonja, debel przegrał 3:6, 5:7 z Hingis i Pennettą.

W styczniu 2015 Garcia osiągnęła finał zawodów deblowych w Brisbane, w parze z Katariną Srebotnik ulegając 2:6, 5:7 Martinie Hingis i Sabine Lisicki. Na przełomie lutego i marca została finalistką dwóch turniejów singlowych, w Acapulco i Monterrey, dwukrotnie przegrywając w finale z Timeą Bacsinszky. Pod koniec kwietnia w Stuttgarcie Garcia razem ze Srebotnik osiągnęły finał zawodów gry podwójnej, jednakże zakończył się on ich porażką wynikiem 4:6, 3:6 z parą Bethanie Mattek-SandsLucie Šafářová. Pod koniec czerwca duet zwyciężył w zawodach Eastbourne, wygrywając w nich z Chan Yung-jan i Zheng Jie 7:6(5), 6:2.

W sezonie 2016 Francuzka w duecie z Mladenovic wygrały kwietniowe zawody w Charleston i Stuttgarcie z cyklu WTA Premier, w drugim z nich pokonując utytułowane Martinę Hingis i Sanię Mirza. Ten sam duet para pokonała w finale turnieju rangi WTA Premier Mandatory w Madrycie, wygrywając 6:4, 6:4. W maju Garcia zwyciężyła w rozgrywkach singlowych w Strasburgu, pokonując w meczu mistrzowskim Mirjanę Lučić-Baroni 6:4, 6:1. Garcia z Mladenovic odniosła największy jak dotąd sukces w karierze, zwyciężając w czerwcu w rozgrywkach wielkoszlemowego French Open w grze podwójnej. Miesiąc po wygranej w ojczyźnie zwyciężyła w premierowych zawodach rangi International na Majorce.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A 2R Q3 1R 1R 3R 1R 3R 4R 0 / 7 8 – 7
French Open A Q1 2R 1R 2R 1R 1R 2R QF 4R 0 / 8 10 – 8
Wimbledon A A Q2 Q1 2R 3R 1R 2R 4R 1R 0 / 6 7 – 6
US Open A A Q1 Q2 2R 1R 1R 3R 3R 3R 0 / 6 7 – 6
Ranking na koniec roku 681 280 146 138 75 38 35 24 8 0 / 27 28 – 27

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 3R 3R 3R SF A 0 / 4 10 – 4
French Open A A 1R 1R 2R 1R 3R W A A 1 / 6 9 – 5
Wimbledon A A A A Q1 2R 2R QF A A 0 / 3 5 – 3
US Open A A A A 2R 2R QF F A A 0 / 4 10 – 4
Ranking na koniec roku 887 601 309 167 115 26 14 2 73 1 / 17 30 – 16

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A 1R A 1R A A A 0 / 2 0 – 2
Wimbledon A A A A A A 2R A A A 0 / 1 0 – 1
US Open A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
0 / 3 0 – 3

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza 9 (6–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 13 kwietnia 2014 Bogota Ceglana Serbia Jelena Janković 6:3, 6:4
Finalistka 1. 28 lutego 2015 Acapulco Twarda Szwajcaria Timea Bacsinszky 3:6, 0:6
Finalistka 2. 8 marca 2015 Monterrey Twarda Szwajcaria Timea Bacsinszky 6:4, 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 15 listopada 2015 Limoges Twarda (hala) Stany Zjednoczone Louisa Chirico 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 3. 21 maja 2016 Strasburg Ceglana Chorwacja Mirjana Lučić-Baroni 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 4. 19 czerwca 2016 Santa Ponça Trawiasta Łotwa Anastasija Sevastova 6:3, 6:4
Finalistka 3. 20 listopada 2016 Limoges Twarda (hala) Rosja Jekatierina Aleksandrowa 4:6, 0:6
Zwyciężczyni 5. 30 września 2017 Wuhan Twarda Australia Ashleigh Barty 6:7(3), 7:6(4), 6:2
Zwyciężczyni 6. 8 października 2017 Pekin Twarda Rumunia Simona Halep 6:4, 7:6(3)

Gra podwójna 17 (7–10)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 10 listopada 2013 Tajpej Dywanowa (hala) Kazachstan Jarosława Szwiedowa Niemcy Anna-Lena Friedsam
Belgia Alison Van Uytvanck
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 2. 13 kwietnia 2014 Bogota Ceglana Hiszpania Lara Arruabarrena Stany Zjednoczone Vania King
Południowa Afryka Chanelle Scheepers
7:6(5), 6:4
Finalistka 1. 27 września 2014 Wuhan Twarda Zimbabwe Cara Black Szwajcaria Martina Hingis
Włochy Flavia Pennetta
4:6, 7:5, 10–12
Finalistka 2. 12 października 2014 Linz Twarda (hala) Niemcy Annika Beck Rumunia Raluca Olaru
Stany Zjednoczone Ana Tatiszwili
2:6, 1:6
Finalistka 3. 18 października 2014 Moskwa Twarda (hala) Hiszpania Arantxa Parra Santonja Szwajcaria Martina Hingis
Włochy Flavia Pennetta
3:6, 5:7
Finalistka 4. 10 stycznia 2015 Brisbane Twarda Słowenia Katarina Srebotnik Szwajcaria Martina Hingis
Niemcy Sabine Lisicki
2:6, 5:7
Finalistka 5. 26 kwietnia 2015 Stuttgart Ceglana (hala) Słowenia Katarina Srebotnik Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Czechy Lucie Šafářová
4:6, 3:6
Zwyciężczyni 3. 27 czerwca 2015 Eastbourne Trawiasta Słowenia Katarina Srebotnik Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
7:6(5), 6:2
Finalistka 6. 16 sierpnia 2015 Toronto Twarda Słowenia Katarina Srebotnik Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Czechy Lucie Šafářová
1:6, 2:6
Finalistka 7. 15 stycznia 2016 Sydney Twarda Francja Kristina Mladenovic Szwajcaria Martina Hingis
Indie Sania Mirza
6:1, 5:7, 5–10
Finalistka 8. 20 lutego 2016 Dubaj Twarda Francja Kristina Mladenovic Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
Chorwacja Darija Jurak
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 4. 10 kwietnia 2016 Charleston Ceglana Francja Kristina Mladenovic Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Czechy Lucie Šafářová
6:2, 7:5
Zwyciężczyni 5. 24 kwietnia 2016 Stuttgart Ceglana (hala) Francja Kristina Mladenovic Szwajcaria Martina Hingis
Indie Sania Mirza
2:6, 6:1, 10–6
Zwyciężczyni 6. 7 maja 2016 Madryt Ceglana Francja Kristina Mladenovic Szwajcaria Martina Hingis
Indie Sania Mirza
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 7. 5 czerwca 2016 French Open Ceglana Francja Kristina Mladenovic Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
6:3, 2:6, 6:4
Finalistka 9. 11 września 2016 US Open Twarda Francja Kristina Mladenovic Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Czechy Lucie Šafářová
6:2, 6:7(5), 4:6
Finalistka 10. 9 października 2016 Pekin Twarda Francja Kristina Mladenovic Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Czechy Lucie Šafářová
4:6, 4:6

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 12/05/2013 Francja Cagnes-sur-Mer ITF 100 000 ziemna Ukraina Maryna Zanewśka 6:0, 4:6, 6:3

Występy w igrzyskach olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Francja
I runda  Brazylia: Teliana Pereira 6:1, 6:2
II runda  Wielka Brytania: Johanna Konta [10] 2:6, 3:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Francja
I runda Francja Kristina Mladenovic [2]  Japonia: Misaki Doi / Eri Hozumi 0:6, 6:0, 4:6

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Runda Partner Przeciwnicy Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Francja
I runda Francja Nicolas Mahut [1]  Brazylia: Teliana Pereira / Marcelo Melo 6:7(4), 6:7(1)

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 2011 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Grace Min 5:7, 6:7(3)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]