Kateřina Siniaková

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kateřina Siniaková
Kateřina Siniaková
Państwo  Czechy
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1996
Hradec Králové
Wzrost 174 cm
Masa ciała 69 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Vladimír Volejník, Daniel Filjo
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 7 ITF
Najwyżej w rankingu 36 (3 kwietnia 2017)
Australian Open 2R (2015)
Roland Garros 1R (2015–2017)
Wimbledon 3R (2016)
US Open 2R (2016)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 12 (25 września 2017)
Australian Open 1R (2015–2017)
Roland Garros SF (2016, 2017)
Wimbledon 3R (2017)
US Open F (2017)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Czechy
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
Złoto
Trabzon 2011 gra podwójna
Brąz
Trabzon 2011 gra pojedyncza

Kateřina Siniaková (ur. 10 maja 1996 w Hradcu Králové) – czeska tenisistka, mistrzyni juniorskich French Open, Wimbledonu i US Open w grze podwójnej oraz finalistka Australian Open w grze pojedynczej z 2013 roku, finalistka US Open 2017 w grze podwójnej kobiet, medalistka olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy[1][2].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2012 roku wygrała swój pierwszy turniej rangi ITF w grze podwójnej. Podczas juniorskiego US Open 2012 dotarła do trzeciej rundy, w której przegrała z Anett Kontaveit. Trzy tygodnie później po raz drugi wystąpiła w seniorskich rozgrywkach singlowych, podczas turnieju o puli na gród 10 000 $ w Pradze. Jako zawodniczka z dziką kartą, dotarła do ćwierćfinału, gdzie uległa 2:6, 4:6 Magdzie Linette. W październiku triumfowała w dużym turnieju juniorskim w Osace. Na koniec roku doszła do finału Orange Bowl, w którym uległa Anie Konjuh 3:6, 2:6.

W styczniu 2013 roku dotarła do finału juniorskiego Australian Open 2013. W finale ponownie przegrała z Aną Konjuh – tym razem mecz zakończył się wynikiem 3:6, 4:6. Na początku marca odniosła pierwsze turniejowe zwycięstwo w karierze – podczas imprezy o puli nagród 10 000 $ we Frauenfeld pokonała w finale Kathinkę von Deichmann z Liechtensteinu 6:3, 4:6, 6:4. Tydzień później otrzymała dziką kartę do kwalifikacji turnieju w Miami. Po pokonaniu Mandy Minelli i Alexy Glatch, po raz pierwszy pojawiła się w głównej drabince turnieju WTA. W meczu pierwszej rundy uległa Garbiñe Muguruzie 2:6, 6:3, 4:6. W kolejnym tygodniu dotarła do półfinału turnieju o puli nagród 50 000 $ w Osprey, pokonując po drodze trzy zawodniczki z pierwszej dwusetki rankingu – Alexandrę Cadanțu, Irinę Falconi i Martę Sirotkinę. W meczu 1/2 finału uległa Marianie Duque Mariño 3:6, 1:6. W czerwcu 2013 zwyciężyła w juniorskich zawodach deblowych podczas French Open. W meczu mistrzowskim razem z Barborą Krejčíkovą pokonały 7:5, 6:2 Doménicę González i Beatriz Haddad Maię. Miesiąc później Czeszki triumfowały także na Wimbledonie, wygrywając w finale 6:3, 6:1 z Anheliną Kalininą i Iryną Szymanowicz. Reprezentantki Czech zwyciężyły także podczas US Open. W finale pokonały Belindę Bencic i Sarę Sorribes Tormo wynikiem 6:3, 6:4.

Pierwszy finał zawodów gry podwójnej cyklu WTA Tour osiągnęła w 2014 roku w Stanford, gdzie występowała w parze z Paulą Kanią. Debel przegrał w nim 2:6, 6:4, 5–10 z Garbiñe Muguruzą i Carlą Suárez Navarro. Po raz pierwszy turniejowe zwycięstwo odniosła w Taszkencie razem z Aleksandrą Krunić, pokonawszy parę Margarita GasparianAleksandra Panowa 6:2, 6:1. Pod koniec sezonu wspólnie z Renatą Voráčovą triumfowały w zawodach rangi WTA Challenger Tour w Limoges, gdzie pokonały w meczu mistrzowskim Tímeę Babos oraz Kristinę Mladenovic 2:6, 6:2, 10–5.

W sezonie 2015 Siniaková razem z Belindą Bencic wygrały rozgrywki w Pradze, pokonując w ostatnim meczu Katerynę Bondarenko i Evę Hrdinovą wynikiem 6:2, 6:2. W tym samym roku razem z Wierą Duszewiną osiągnęła finał zawodów w Taszkencie.

W 2017 roku razem z Lucie Hradecką osiągnęła pięć finałów deblowych – w Tajpej, Indian Wells, Charleston, Pradze i podczas wielkoszlemowego US Open, gdzie Czeszki uległy Chan Yung-jan i Martinie Hingis 3:6, 2:6.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A 1R 2R 1R 1R 0 / 4 1 – 4
French Open A A Q2 1R 1R 1R 0 / 3 0 – 3
Wimbledon A A Q1 1R 3R 1R 0 / 3 2 – 3
US Open A A Q3 1R 2R 1R 0 / 3 1 – 3
Ranking na koniec roku 1068 211 74 108 49 0 / 13 4 – 13

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A A 1R 1R 1R 0 / 3 0 – 3
French Open A A A 3R SF SF 0 / 3 10 – 3
Wimbledon A A A 2R 1R 3R 0 / 3 3 – 3
US Open A A A 1R QF F 0 / 3 8 – 3
Ranking na koniec roku 1083 348 86 58 35 0 / 12 21 – 12

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A A 2R 0 / 1 1 – 0
French Open A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A 2R A 0 / 1 1 – 1
US Open A A A A A A 0 / 0 0 – 0
0 / 2 2 – 1

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza 4 (2-2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 24 lipca 2016 Båstad Ceglana Niemcy Laura Siegemund 5:7, 1:6
Finalistka 2. 18 września 2016 Tokio Twarda Stany Zjednoczone Christina McHale 6:3, 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 7 stycznia 2017 Shenzhen Twarda Stany Zjednoczone Alison Riske 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 2. 30 lipca 2017 Båstad Ceglana Dania Caroline Wozniacki 6:3, 6:4

Gra podwójna 10 (3-7)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 4 sierpnia 2014 Stanford Twarda Polska Paula Kania Hiszpania Garbiñe Muguruza
Hiszpania Carla Suárez Navarro
2:6, 6:4, 5–10
Zwyciężczyni 1. 13 września 2014 Taszkent Twarda Serbia Aleksandra Krunić Rosja Margarita Gasparian
Rosja Aleksandra Panowa
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 2. 9 listopada 2014 Limoges Twarda (hala) Czechy Renata Voráčová Węgry Tímea Babos
Francja Kristina Mladenovic
2:6, 6:2, 10–5
Zwyciężczyni 3. 1 maja 2015 Praga Ceglana Szwajcaria Belinda Bencic Ukraina Kateryna Bondarenko
Czechy Eva Hrdinová
6:2, 6:2
Finalistka 2. 3 października 2015 Taszkent Twarda Rosja Wiera Duszewina Rosja Margarita Gasparian
Rosja Aleksandra Panowa
1:6, 6:3, 3–10
Finalistka 3. 5 lutego 2017 Tajpej Twarda (hala) Czechy Lucie Hradecká Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
4:6, 2:6
Finalistka 4. 18 marca 2017 Indian Wells Twarda Czechy Lucie Hradecká Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Szwajcaria Martina Hingis
6:7(4), 2:6
Finalistka 5. 9 kwietnia 2017 Charleston Ceglana Czechy Lucie Hradecká Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Czechy Lucie Šafářová
1:6, 6:4, 7–10
Finalistka 6. 5 maja 2017 Praga Ceglana Czechy Lucie Hradecká Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
4:6, 6:7(3)
Finalistka 7. 10 września 2017 US Open Twarda Czechy Lucie Hradecká Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Szwajcaria Martina Hingis
3:6, 2:6

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 10/03/2013 Szwajcaria Frauenfeld ITF 10 000 dywanowa Liechtenstein Kathinka von Deichmann 6:3, 4:6, 6:4
2. 18/08/2013 Belgia Westende ITF 25 000 twarda Czechy Kateřina Vaňková 6:1, 6:3
3. 06/10/2013 Węgry Budapeszt ITF 25 000 ziemna Włochy Alberta Brianti 3:6, 6:2, 6:1
4. 17/11/2013 Polska Zawada ITF 25 000 dywanowa Niemcy Nina Zander 6:1, 6:3
5. 01/06/2014 Słowenia Maribor ITF 25 000 ziemna Austria Yvonne Neuwirth 6:1, 7:5
6. 02/11/2014 Francja Nantes ITF 50 000 twarda Tunezja Uns Dżabir 7:5, 6:2
7. 15/05/2016 Słowacja Trnawa ITF 100 000 ziemna Łotwa Anastasija Sevastova 7:6(4), 5:7, 6:0

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Partnerka Finalistki Wynik
1. 11/06/2012 Czechy Jablonec nad Nysą ITF 10 000 ceglana Rosja Wiktorija Kan Czechy Martina Borecká
Czechy Petra Krejsová
6:4, 6:3
2. 23/06/2013 Szwajcaria Lenzerheide ITF 25 000 ceglana Rosja Irina Chromaczowa Rosja Wieronika Kudiermietowa
Łotwa Diāna Marcinkēviča
6:0, 6:2
3. 11/08/2013 Niemcy Hechingen ITF 25 000 ceglana Czechy Barbora Krejčíková Rumunia Laura Ioana Andrei
Francja Laura Thorpe
6:1, 6:4
3. 01/06/2014 Słowenia Maribor ITF 25 000 ceglana Czechy Barbora Krejčíková Holandia Cindy Burger
Chile Daniela Seguel
6:0, 6:1

Finały wielkoszlemowych turniejów juniorskich[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 2013 Australia Australian Open Twarda Chorwacja Ana Konjuh 3:6, 4:6

Gra podwójna (3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2013 Francja French Open Ceglana Czechy Barbora Krejčíková Ekwador Doménica González
Brazylia Beatriz Haddad Maia
7:5, 6:2
Zwyciężczyni 2013 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Czechy Barbora Krejčíková Ukraina Anhelina Kalinina
Białoruś Iryna Szymanowicz
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 2013 Stany Zjednoczone US Open Twarda Czechy Barbora Krejčíková Szwajcaria Belinda Bencic
Hiszpania Sara Sorribes Tormo
6:3, 6:4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Double – GIRLS (ang.). trabzon2011.org. [dostęp 2013-03-10].
  2. Single – GIRLS (ang.). trabzon2011.org. [dostęp 2013-03-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]