Kateřina Siniaková

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kateřina Siniaková
Kateřina Siniaková
Państwo  Czechy
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1996
Hradec Králové
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Vladimír Volejník, Daniel Filjo
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 66 (4 maja 2015)
Australian Open 2R (2015)
Roland Garros 1R (2015)
Wimbledon 1R (2015)
US Open 3Q (2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 77 (10 listopada 2014)
Australian Open 1R (2015)
Roland Garros 3R (2015)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Czechy
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
Złoto
Trabzon 2011 gra podwójna
Brąz
Trabzon 2011 gra pojedyncza

Kateřina Siniaková (ur. 10 maja 1996 w Hradcu Králové) – czeska tenisistka, mistrzyni juniorskich French Open, Wimbledonu i US Open w grze podwójnej oraz finalistka Australian Open w grze pojedynczej z 2013 roku, medalistka olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy[1][2].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2012 roku wygrała swój pierwszy turniej rangi ITF w grze podwójnej. Podczas juniorskiego US Open 2012 dotarła do trzeciej rundy, w której przegrała z Anett Kontaveit. Trzy tygodnie później po raz drugi wystąpiła w seniorskich rozgrywkach singlowych, podczas turnieju o puli na gród 10 000 $ w Pradze. Jako zawodniczka z dziką kartą, dotarła do ćwierćfinału, gdzie uległa 2:6, 4:6 Magdzie Linette. W październiku triumfowała w dużym turnieju juniorskim w Osace. Na koniec roku doszła do finału Orange Bowl, w którym uległa Anie Konjuh 3:6, 2:6.

W styczniu 2013 roku dotarła do finału juniorskiego Australian Open 2013. W finale ponownie przegrała z Aną Konjuh – tym razem mecz zakończył się wynikiem 3:6, 4:6. Na początku marca odniosła pierwsze turniejowe zwycięstwo w karierze – podczas imprezy o puli nagród 10 000 $ we Frauenfeld pokonała w finale Kathinkę von Deichmann z Liechtensteinu 6:3, 4:6, 6:4. Tydzień później otrzymała dziką kartę do kwalifikacji turnieju w Miami. Po pokonaniu Mandy Minelli i Alexy Glatch, po raz pierwszy pojawiła się w głównej drabince turnieju WTA. W meczu pierwszej rundy uległa Garbiñe Muguruzie 2:6, 6:3, 4:6. W kolejnym tygodniu dotarła do półfinału turnieju o puli nagród 50 000 $ w Osprey, pokonując po drodze trzy zawodniczki z pierwszej dwusetki rankingu – Alexandrę Cadanțu, Irinę Falconi i Martę Sirotkinę. W meczu 1/2 finału uległa Marianie Duque Mariño 3:6, 1:6. W czerwcu 2013 zwyciężyła w juniorskich zawodach deblowych podczas French Open. W meczu mistrzowskim razem z Barborą Krejčíkovą pokonały 7:5, 6:2 Doménicę González i Beatriz Haddad Maię. Miesiąc później Czeszki triumfowały także na Wimbledonie, wygrywając w finale 6:3, 6:1 z Anheliną Kalininą i Iryną Szymanowicz. Reprezentantki Czech zwyciężyły także podczas US Open. W finale pokonały Belindę Bencic i Sarę Sorribes Tormo wynikiem 6:3, 6:4.

Pierwszy finał zawodów gry podwójnej cyklu WTA Tour osiągnęła w 2014 roku w Stanford, gdzie występowała w parze z Paulą Kanią. Debel przegrał w nim 2:6, 6:4, 5–10 z Garbiñe Muguruzą i Carlą Suárez Navarro. Po raz pierwszy turniejowe zwycięstwo odniosła w Taszkencie razem z Aleksandrą Krunić, pokonawszy parę Margarita GasparianAleksandra Panowa 6:2, 6:1. Pod koniec sezonu wspólnie z Renatą Voráčovą triumfowały w zawodach rangi WTA Challenger Tour w Limoges, gdzie pokonały w meczu mistrzowskim Tímeę Babos oraz Kristinę Mladenovic 2:6, 6:2, 10–5.

W sezonie 2015 Siniaková razem z Belindą Bencic wygrały rozgrywki w Pradze, pokonując w ostatnim meczu Katerynę Bondarenko i Evę Hrdinovą wynikiem 6:2, 6:2.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
WTA Challenger Tour

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 4 sierpnia 2014 Stanford Twarda Polska Paula Kania Hiszpania Garbiñe Muguruza
Hiszpania Carla Suárez Navarro
2:6, 6:4, 5–10
Zwyciężczyni 1. 13 września 2014 Taszkent Twarda Serbia Aleksandra Krunić Rosja Margarita Gasparian
Rosja Aleksandra Panowa
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 2. 9 listopada 2014 Limoges Twarda (hala) Czechy Renata Voráčová Węgry Tímea Babos
Francja Kristina Mladenovic
2:6, 6:2, 10–5
Zwyciężczyni 3. 1 maja 2015 Praga Ceglana Szwajcaria Belinda Bencic Ukraina Kateryna Bondarenko
Czechy Eva Hrdinová
6:2, 6:2

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (6)[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 10/03/2013 Szwajcaria Frauenfeld ITF 10 000 dywanowa Liechtenstein Kathinka von Deichmann 6:3, 4:6, 6:4
2. 18/08/2013 Belgia Westende ITF 25 000 twarda Czechy Kateřina Vaňková 6:1, 6:3
3. 06/10/2013 Węgry Budapeszt ITF 25 000 ziemna Włochy Alberta Brianti 3:6, 6:2, 6:1
4. 17/11/2013 Polska Zawada ITF 25 000 dywanowa Niemcy Nina Zander 6:1, 6:3
5. 01/06/2014 Słowenia Maribor ITF 25 000 ziemna Austria Yvonne Neuwirth 6:1, 7:5
6. 02/11/2014 Francja Nantes ITF 50 000 twarda Tunezja Uns Dżabir 7:5, 6:2

Gra podwójna (3)[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Partnerka Finalistki Wynik
1. 11/06/2012 Czechy Jablonec nad Nysą ITF 10 000 ceglana Rosja Wiktorija Kan Czechy Martina Borecká
Czechy Petra Krejsová
6:4, 6:3
2. 23/06/2013 Szwajcaria Lenzerheide ITF 25 000 ceglana Rosja Irina Chromaczowa Rosja Weronika Kudermetowa
Łotwa Diāna Marcinkēviča
6:0, 6:2
3. 11/08/2013 Niemcy Hechingen ITF 25 000 ceglana Czechy Barbora Krejčíková Rumunia Laura Ioana Andrei
Francja Laura Thorpe
6:1, 6:4

Finały wielkoszlemowych turniejów juniorskich[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2013 Francja French Open Ceglana Czechy Barbora Krejčíková Ekwador Doménica González
Brazylia Beatriz Haddad Maia
7:5, 6:2
Zwyciężczyni 2013 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Czechy Barbora Krejčíková Ukraina Anhelina Kalinina
Białoruś Iryna Szymanowicz
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 2013 Stany Zjednoczone US Open Twarda Czechy Barbora Krejčíková Szwajcaria Belinda Bencic
Hiszpania Sara Sorribes Tormo
6:3, 6:4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Double – GIRLS (ang.). trabzon2011.org. [dostęp 2013-03-10].
  2. Single – GIRLS (ang.). trabzon2011.org. [dostęp 2013-03-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]