Ipswich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy angielskiego miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Ipswich
Ilustracja
Stary budynek w Ipswich dekorowany sztukaterią roślinną
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Region East of England
Hrabstwo Suffolk
Dystrykt Ipswich
Populacja (2001)
• liczba ludności

138 718
Tablice rejestracyjne AV - AY
Położenie na mapie Suffolk
Mapa lokalizacyjna Suffolk
Ipswich
Ipswich
Położenie na mapie Anglii
Mapa lokalizacyjna Anglii
Ipswich
Ipswich
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Ipswich
Ipswich
Ziemia 52°03′17″N 1°09′27″E/52,054722 1,157500
Strona internetowa
Portal Portal Wielka Brytania

Ipswich /ˈɪpswɪtʃ/ – miasto położone we wschodniej Anglii u ujścia rzeki Orwell, stolica hrabstwa Suffolk, w dystrykcie Ipswich. W 2001 roku miasto liczyło 138 718 mieszkańców[1].

Historia[edytuj]

Ślady pierwszego osadnictwa pochodzą z epoki kamiennej. W bezpośrednim sąsiedztwie osady, w mieście Felixstowe Rzymianie wybudowali warowny fort. Około 700 r.n.e. w Ipswich osiedlili się fryzyjscy garncarze, którzy rozpowszechniali swoje wyroby na terenie całej Anglii. Po najeździe w r. 869 Ipswich znalazło się pod rządami wikingów. Prawdopodobnie im zawdzięcza się otoczenie około r. 900 centrum miasta wałami ziemnymi celem zabezpieczenia przed wypędzonymi Anglikami. W roku 970, król Edgar I udzielił miastu licencji na otwarcie mennicy, która funkcjonowała nawet po inwazji Normanów, aż do czasu panowania króla Jana bez Ziemi, który nadał Ipswich prawa miejskie w 1200 roku. Ipswich jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Gepesuiz/Gepeswic/Gopeswic/Gopeswiz/Gipewid/Gipewiz/Gypeswiz[2]. W tym okresie cztery zakony wybudowały tu pięć świątyń: Augustianie (S.S. Piotra i Pawła, Św. Trójcy - w połowie XII wieku), Dominikanie, Franciszkanie oraz Karmelici - wszystkie w XIII wieku. Miejscowa świątynia pw. Matki Boskiej Łaskawej była celem licznych pielgrzymek z udziałem głów koronowanych (m.in. króla Henryka VIII i Katarzyny Aragońskiej). Miasto miało kilka szpitali, łącznie ze szpitalem Marii Magdaleny dla trędowatych, ufundowanym jeszcze przed 1199 rokiem.

Stare budynki o drewnianym szkielecie na St Nicholas Street

Miasto rozwijało się w okresie średniowiecza, szczególnie po wejściu do Hanzy. W roku 1380 Geoffrey Chaucer sparodiował handlarzy z Ipswich w swoich Opowieściach kanterberyjskich. Urodzony i żyjący w Ipswich kardynał Thomas Wolsey założył tu w roku 1528 kolegium, obecnie znane pod nazwą Ipswich School. Szkołę tą ukończyli liczni angielscy artyści, naukowcy, politycy i wojskowi. W latach 1611-1634 Ipswich był portem startowym dla osadników udających się do Nowej Anglii. W roku 1797 Lord oraz Lady Nelson przenieśli się do Ipswich, a w roku 1800 Lordowi Nelsonowi nadano godność "Wysokiego Zarządcy Ipswich" (ang. High Steward of Ipswich).

W XIX stuleciu odkryto tu koprolity, uruchomiono ich wydobycie i przetwórstwo. Ipswich spełnia i spełniało rolę ważnego portu przeładunkowego.

13 marca 2007 Ipswich otrzymało nagrodę przyznawaną najczystszemu miastu[3].

Otoczenie Ipswich

Ludzie związani z miastem[edytuj]

Sport[edytuj]

W mieście funkcjonuje drużyna piłkarska Ipswich Town F.C., założona w 1878 roku i mająca wśród swoich osiągnięć mistrzostwo Anglii w r. 1962, Puchar Anglii w roku 1978 oraz Puchar UEFA w roku 1981.

Żużlowy klub Ipswich Witches czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Wielkiej Brytanii (ostatnio w 1998).

Inne[edytuj]

W mieście znajduje się stacja kolejowa Ipswich.

Miasta partnerskie[edytuj]

Przypisy

  1. KS01 Usual resident population: Census 2001, Key Statistics for urban areas (ang.). Office for National Statistics. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-07-23)].
  2. The Domesday Book online
  3. Ipswich wins Clean Britain Award 2007. , 13 marca 2007. Evening Star.