Reprezentacja Bośni i Hercegowiny w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bośnia i Hercegowina
Bosna i Hercegovina
Босна и Херцеговина
Przydomek Zmajevi / Змајеви (Smoki),
Zlatni ljiljani / Златни љиљани (Złote Lilie)
Związek bośn. i chorw. Nogometni savez Bosne i Hercegovine / Ногометни савез Босне и Херцеговине
serb. Fudbalski savez Bosne i Hercegovine / Фудбалски савез Босне и Херцеговине
Sponsor techniczny Adidas
Trener Iwajło Petew
Skrót FIFA BIH
Ranking FIFA Steady2.svg 55. (1410 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo 25. (10 lipca 2016) (1741 pkt.)
Zawodnicy
Kapitan Edin Džeko
Najwięcej występów Edin Džeko (112)
Najwięcej bramek Edin Džeko (59)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Iran 1:3 BIH Bośnia i Hercegowina
(Teheran, Iran; 6 czerwca 1993)
Najwyższe zwycięstwo
Bośnia i Hercegowina BIH 7:0 Estonia 
(Zenica, FBIH, BIH; 10 września 2008)
Bośnia i Hercegowina BIH 8:1 Liechtenstein 
(Vaduz, Liechtenstein; 7 września 2012)
Najwyższa porażka
 Argentyna 5:0 BIH Bośnia i Hercegowina
(Córdoba, Argentyna; 14 maja 1998)
  1. Stan aktualny na 10 grudnia 2020.

Reprezentacja Bośni i Hercegowiny w piłce nożnej mężczyzn (bośn. i chorw. Reprezentacija Bosne i Hercegovine u nogometu za muškarce / Репрезентација Босне и Херцеговине у ногомету за мушкарце, serb. Reprezentacija Bosne i Hercegovine u fudbalu za muškarce / Репрезентација Босне и Херцеговине у фудбалу за мушкарце) – narodowy zespół piłkarzy nożnych Bośni i Hercegowiny. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Związek Piłki Nożnej Bośni i Hercegowiny. Swój pierwszy oficjalny mecz rozegrała w czerwcu 1993.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na trwającą w kraju wojnę, reprezentacja Bośni przez ponad dwa lata od debiutu nie rozgrywała oficjalnych spotkań. Udział w rozgrywkach międzynarodowych rozpoczęła dopiero w 1996 roku od eliminacji Mistrzostw Świata.

W eliminacjach do Euro 2004 Bośniacy zdobyli trzynaście punktów, tylko o dwa mniej od Danii, która zajęła pierwsze miejsce w grupie. Podopieczni Blaža Sliškovicia pokonali m.in. właśnie Duńczyków (2:0, w Kopenhadze) oraz Norwegów (1:0).

Udanie zaprezentowali się również w kwalifikacjach do Mundialu 2006, które zakończyli na trzecim miejscu przed m.in. Belgią. Zanotowali remisy z Hiszpanią (dwukrotnie) i Serbią oraz raz wygrali z Belgami.

W eliminacjach do Euro 2008 piłkarze bośniaccy również sprawili niespodziankę, pokonując w Oslo Norwegię (2:1). Jednak w dalszych grach zabrakło selekcjonera Sliškovicia (podał się do dymisji w grudniu 2006) oraz kilku najważniejszych piłkarzy, którzy w proteście przeciw polityce prowadzonej przez Związek Piłkarski, postanowili zakończyć kariery reprezentacyjne. Po rezygnacji Sliškovicia władze federacji sięgnęli ponownie po Fuada Muzurovicia, który pracował z kadrą w latach 1992-1997.

Za najbardziej znanego piłkarza bośniackiego uchodzi Safet Sušić, w latach 80. gracz Paris Saint-Germain oraz wielokrotny reprezentant Jugosławii, z którą brał udział w Mundialach 1982 i 1990 oraz Euro 1984. Kiedy powstała samodzielna reprezentacja Bośni i Hercegowiny pałeczkę po Sušiciu przejęło utalentowane pokolenie zawodników urodzonych na początku lat 70. Wielu z nich odniosło duże sukcesy w klubach europejskich: Hasan Salihamidžić był przez dziewięć lat zawodnikiem Bayernu Monachium, z którym zdobył m.in. sześć tytułów mistrza Niemiec i Puchar Mistrzów; sukcesy w Bundeslidze zanotował również Sergej Barbarez, w sezonie 2000-2001 król strzelców niemieckiej ekstraklasy. Elvir Bolić grał przez wiele lat w Turcji, w tym w Galatasaray SK i Fenerbahçe SK, a Elvir Baljić i Mirsad Hibić terminowali w jedenastkach zespołów hiszpańskich, odpowiednio Realu Madryt i Atlético Madryt.

Niedługo po ostatnim spotkaniu eliminacji do Euro 2008 wymówienie otrzymał trener Muzurović. Jego następcą został niedawny reprezentant kraju Meho Kodro, który jednak został szybko zdymisjonowany po tym, jak odmówił gry z Iranem. W lipcu 2008 nowym selekcjonerem był Chorwat Miroslav Blažević. Po nieudanym awansie na Mistrzostwa Świata 2010 (przegrana w barażach z Portugalią) podał się do dymisji. Jego miejsce pod koniec grudnia 2009 zajął Safet Sušić[1].

Pod jego wodzą Bośniacy osiągnęli jak dotąd największy sukces w swojej historii – zakwalifikowali się do finałów Mistrzostw Świata 2014 w Brazylii, zajmując w eliminacjach pierwsze miejsce. Pokonali w nich między innymi faworyzowaną Grecję.

Na turnieju w Brazylii bośniaccy piłkarze znaleźli się w grupie F razem z Argentyną, Nigerią i Iranem. Po jednym zwycięstwie (z Iranem 3:1) i dwóch porażkach (0:1 z Nigerią, oraz 1:2 z Argentyną) z trzema punktami na koncie zajęli trzecie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.

W czasie eliminacji do Euro 2016 i Mistrzostw Świata 2018 trenerem reprezentacji Bośni i Hercegowiny był Mehmed Baždarević. Obie kampanie kwalifikacyjne zakończyły się jednak dla Bośniaków porażką i brakiem awansu (w pierwszym przypadku musieli oni uznać wyższość Walijczyków i Belgów, w drugim ponownie Belgów i Greków).

Po tym ostatnim niepowodzeniu Mehmed Baždarević przestał być trenerem reprezentacji[2], a wieloletni napastnik tej ekipy Vedad Ibišević zakończył karierę[3].

Reprezentacja Bośni wzięła udział w towarzyskim pucharze Kirin, który wygrali pokonując w finale reprezentację Japonii 2:1.

Udział w międzynarodowych turniejach[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Udział w igrzyskach olimpijskich . Kwalifikacje do igrzysk olimpijskich Uwagi
Rok Runda Miejsce M W R P B+ B- M W R P B+ B-
III Republika Francuska 1900 BIH była częścią Austro-Węgier
Stany Zjednoczone 1904
Wielka Brytania 1908
Szwecja 1912
1948-1992 BIH była częścią Jugosławii
Stany Zjednoczone 1996 Nie brała udziału jako RBIH
Australia 2000 Nie zakwalifikowała się 10 2 1 7 11 24 jako BIH
Grecja 2004 8 4 1 3 6 10
Chińska Republika Ludowa 2008 4 1 2 1 6 6
Wielka Brytania 2012 8 2 2 4 4 8
Brazylia 2016 8 2 0 6 10 22
Japonia 2020 10 6 0 4 24 11

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Udział w mistrzostwach świata . Kwalifikacje do mistrzostw świata Uwagi
Rok Runda Miejsce M W R P B+ B- M W R P B+ B-
1950 - 1990 BIH była częścią Jugosławii
Stany Zjednoczone 1994 Nie brała udziału jako RBIH
Francja 1998 Nie zakwalifikowała się 8 3 0 5 9 14 jako BIH
Korea Południowa Japonia 2002 8 2 2 4 12 12
Niemcy 2006 10 4 4 2 12 9
Południowa Afryka 2010 12 6 1 5 25 15
Brazylia 2014 Faza grupowa 20/32 3 1 0 2 4 4 10 8 1 1 30 6
Rosja 2018 Nie zakwalifikowała się 10 5 2 3 24 13
Katar 2022

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Udział w mistrzostwach Europy . Kwalifikacje do mistrzostw Europy Uwagi
Rok Runda Miejsce M W R P B+ B- M W R P B+ B-
1960 - 1992 BIH była częścią Jugosławii
Anglia 1996 Nie brała udziału jako RBIH
Belgia Holandia 2000 Nie zakwalifikowała się 10 3 2 5 14 17 jako BIH
Portugalia 2004 8 4 1 3 7 8
Austria Szwajcaria 2008 12 4 1 7 16 22
Polska Ukraina 2012 12 6 3 3 19 14
Francja 2016 12 5 3 4 18 15
Unia Europejska 2020 11 4 2 5 21 18
Niemcy 2024


Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Trenerzy reprezentacji Bośni i Hercegowiny[edytuj | edytuj kod]

Szkoleniowiec O od do M W R P
Fuad Muzurović Bośnia i Hercegowina 1995 1997 18 7 2 9
Džemaludin Mušović Bośnia i Hercegowina 1998 1999 7 1 2 4
Faruk Hadžibegić Bośnia i Hercegowina 1999 7 2 2 3
Avdo Kalajdžić Bośnia i Hercegowina 1999 1 0 1 0
Mišo Smajlović Bośnia i Hercegowina 2000 2001 14 5 4 5
Blaž Slišković Bośnia i Hercegowina 2002 2006 37 11 11 15
Fuad Muzurović Bośnia i Hercegowina 2007 9 3 0 6
Meho Kodro Bośnia i Hercegowina 2008 2 0 1 1
Denijal Pirić Bośnia i Hercegowina 2008 1 1 0 0
Miroslav Blažević Chorwacja 2008 2009 17 8 2 7
Safet Sušić Bośnia i Hercegowina 2010 2014 49 23 9 17
Mehmed Baždarević Bośnia i Hercegowina 2015 2017 25 14 5 6
Robert Prosinečki Chorwacja 2018 2019 22 9 6 7
Dušan Bajević Bośnia i Hercegowina 2020 8 0 2 6
Iwajło Petew Bułgaria 2021– 0 0 0 0

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bośniacy wybrali trenera reprezentacji. Tylko Piłka, 2009-12-29. [dostęp 2009-12-30].
  2. Regular session of the Executive Board held, www.nfsbih.ba [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  3. Vedo, thank you!, www.nfsbih.ba [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  4. a b c d eu-football.info (ang.). [dostęp 25 maja 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]