Marita Koch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marita Koch
Bundesarchiv Bild 183-1984-0402-025, Marita Koch.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1957
Wismar,  NRD
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Marita Koch, właściwie Marite Koch-Meier (ur. 18 lutego 1957 w Wismarze) – wschodnioniemiecka lekkoatletka, specjalizująca się w biegach sprinterskich. Podczas swojej długoletniej kariery sportowej pobiła szesnaście sprinterskich rekordów świata na otwartym stadionie oraz czternaście rekordów świata w hali.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza okazja do zdobycia medalu olimpijskiego pojawiła się w 1976, ale z powodu kontuzji Koch nie wystąpiła na igrzyskach w Montrealu. W 1980 pojawiła się na po raz pierwszy i ostatni na Igrzyskach Olimpijskich – w Moskwie. Zdobyła tam indywidualnie złoty medal w biegu na 400 m oraz srebrny w biegu sztafetowym 4 x 400 m. Bojkot igrzysk olimpijskich w Los Angeles przez państwa komunistyczne sprawił, że pomimo ciągle wysokiej formy Koch musiała się pożegnać z myślą o poprawieniu swojego olimpijskiego dorobku medalowego.

Marita Koch była także wielokrotną mistrzynią Europy na dystansie 400 m w Pradze 1978, Atenach 1982 i Stuttgarcie 1986. Rok później w 1987 zakończyła swoją karierę sportową w sławie największej wschodnioniemieckiej sportsmenki.

Pierwszy ze swoich rekordów ustanowiła w 1977 w biegu na 400 m w hali podczas zawodów w Mediolanie, które przebiegła w czasie 51,8 s. Przełomowy w jej karierze był rok 1978. Wtedy odebrała Irenie Szewińskiej rekordy świata na 200 i 400 m na otwartym stadionie. W finale mistrzostw Europy w Pradze jako pierwsza kobieta przebiegła 400 m poniżej 49 s (48,94). Ostatecznie rekord na tym dystansie, aktualny po dziś, Koch ustanowiła 6 października 1985 w Canberze czasem 47,60 s. W 1979 jako pierwsza sprinterka przebiegła 200 m poniżej 22 sekund (21,71). Pięć lat później, w 1984, wyrównała ten wynik.

Na swoich koronnych dystansach 200 i 400 m Marita Koch bardzo rzadko ponosiła porażki. Do grona biegaczek, które zdołały ją pokonać należały: Irena Szewińska na 400 m w 1977, Evelyn Ashford na 200 m w 1979, Jarmila Kratochvílová na 400 m w 1981 oraz na 200 m w 1983, Bärbel Eckert-Wöckel na 400 m w 1982 oraz Valerie Brisco-Hooks na 200 m w 1985.

W latach 1980-1985 Marita Koch ustanowiła wiele rekordów w biegach w hali na 50 i 60 m, gdzie rywalizowała ze swoją rodaczką Marlies Göhr.

Kolejne rekordy ustanowiła biegając w enerdowskiej sztafetach 4 x 100 m i 4 x 400 m. Biegając w tej pierwszej ustanowiła wraz z koleżankami (m.in. z Göhr) rekordy świata w 1979 i 1983. Biegając na 4 razy dłuższym dystansie ustanowiła rekordy w 1980, 1982 i 1984.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Została odznaczona Złotym, Srebrnym i Brązowym Orderem Zasług dla Ojczyzny

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]