Dan O’Brien

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dan O’Brien
Dan O'Brian-edit.jpg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Atlanta 1996 lekkoatletyka
(dziesięciobój)
Mistrzostwa świata
Złoto
Tokio 1991 dziesięciobój
Złoto
Stuttgart 1993 dziesięciobój
Złoto
Göteborg 1995 dziesięciobój
Halowe mistrzostwa świata
Złoto
Toronto 1993 siedmiobój

Daniel "Dan" Dion O’Brien (ur. 18 lipca 1966 w Portland w stanie Oregon) – amerykański lekkoatleta wieloboista, mistrz olimpijski i świata.

Zdobył złoty medal w dziesięcioboju na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio. W 1991 ustanowił rekord świata w tej konkurencji wynikiem 8891 punktów (obecnie jest to piąty wynik w historii światowej lekkoatletyki). Nie pojechał jednak na igrzyska olimpijskie w 1992 w Barcelonie, ponieważ podczas eliminacji amerykańskich nie zaliczył żadnej wysokości w skoku o tyczce.

Zwyciężył na halowych mistrzostwach świata w 1993 w Toronto w siedmioboju (ustanowił wówczas halowy rekord świata wynikiem 6476 pkt, który został pobity dopiero w 2010), a następnie podczas mistrzostw świata w 1993 w Stuttgarcie obronił tytuł mistrzowski w dziesięcioboju. Trzeci kolejny złoty medal w tej konkurencji zdobył na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu.

Zwyciężył w dziesięcioboju na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie.

Był mistrzem Stanów Zjednoczonych w dziesięcioboju w 1991 i 1993-1996.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]