Jan Mayzel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Mayzel
Data i miejsce urodzenia

5 stycznia 1930
Milanówek

Data i miejsce śmierci

28 grudnia 2021
Warszawa

Zawód

aktor

Współmałżonek

Zofia Kucówna
(rozwód)
Zofia Merle

Lata aktywności

1955–2020

Jan Mayzel (ur. 5 stycznia 1930 w Milanówku, zm. 28 grudnia 2021[1] w Warszawie) – polski aktor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera teatralna[edytuj | edytuj kod]

W 1955 ukończył studia na PWST w Krakowie. W latach 1955–1957 był związany z krakowskim Teatrem Młodego Widza (obecnie Teatr Bagatela). Następnie grał w teatrach: im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1957–1958), Powszechnym w Warszawie (1957–1967), Komedia (1968–1984 i 1987–1990), Dramatycznym w Elblągu (1984–1986), Dramatycznym w Warszawie (1986–1987), Północnym Centrum Sztuki (1990–1991), Współczesnym w Warszawie (1995) i Muzycznym „Roma” (1999)[2].

W 2018 zastąpił Wojciecha Pokorę w roli Dyndalskiego w Zemście Aleksandra Fredry w reż. Waldemara Śmigasiewicza w Och-Teatrze[3].

Kariera ekranowa[edytuj | edytuj kod]

W 1957 zadebiutował przed kamerą jako student w filmie Leonarda Buczkowskiego Deszczowy lipiec. Swojego głosu użyczał panu Biedronce w serialu animowanym Pszczółka Maja (1975)[4]. Rozpoznawalność zyskał dzięki roli Walentego w Karierze Nikodema Dyzmy (1980) i amatora kupna samochodu w Zmiennikach (1986). W serialu Na dobre i na złe grał postać pacjenta Franciszka Kwietnia. Po raz ostatni na planie filmowym pojawił się w roli prałata Chełmickiego w filmie biograficznym Roberta Glińskiego Zieja (2020).

Brał udział w realizacjach Teatru Polskiego Radia w reżyserii Bronisława Dardzińskiego i Izabelli Cywińskiej, a także Teatru Telewizji w reż. Stanisława Wohla, Zygmunta Hübnera, Adama Hanuszkiewicza, Barbary Borys-Damięckiej i Magdaleny Łazarkiewicz.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Zofią Kucówną[5]. Jego drugą żoną była Zofia Merle[6]. Mieli syna Marcina (ur. 21 kwietnia 1971, zm. 2 lipca 2013 na chorobę nowotworową w wieku 42 lat)[7].

Uroczystości pogrzebowe Jana Mayzela odbyły się 19 stycznia 2022. Po mszy świętej w kościele pw. św. Karola Boromeusza urna z prochami aktora została złożona w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim[8].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Mayzel, Warszawa, 14.01.2022 - nekrolog. nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2022-06-10].
  2. Jan Mayzel. TeatrRoma.pl. [dostęp 2021-12-30].
  3. Zemsta. bilety24.pl. [dostęp 2021-12-30].
  4. Skromne ostatnie pożegnanie Jana Mayzela. Fakt.pl, 2022-01-22. [dostęp 2022-01-22].
  5. Marta Kutkowska: Zofia Kucówna rozbiła dwa małżeństwa. Wirtualna Polska, 2021-09-03. [dostęp 2021-12-30].
  6. Ciocia Stenia z „Klanu” z mężem. Fakt.pl, 2012-07-10. [dostęp 2021-12-30].
  7. Zmarł Marcin Mayzel - syn Zofii Merle, reżyser „Na dobre i na złe”. „Super Express”, 2013-07-07. [dostęp 2021-12-30].
  8. Kamila Glińska: Pogrzeb Jana Mayzla. Mąż Zofii Merle spoczął przy synu. Onet.pl, 2022-01-19. [dostęp 2022-01-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]