Jan i Paweł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
To jest stara wersja tej strony, edytowana przez Kokodyl (dyskusja | edycje) o 14:40, 8 gru 2016. Może się ona znacząco różnić od aktualnej wersji.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy braci męczenników. Zobacz też: świętych apostołów: Jana i Pawła.
{{{rodzaj}}}
{{{imię}}}

Giovanni e Paolo
{{{tytuły}}}
[[Plik:{{{grafika}}}|240x240px|alt=Ilustracja|{{{podpis grafiki}}}]]
{{{podpis grafiki}}}
Data i miejsce urodzenia {{{data urodzenia}}}
{{{miejsce urodzenia}}}
Data i miejsce śmierci {{{data śmierci}}}
{{{miejsce śmierci}}}
Czczony przez {{{kościół}}}
Beatyfikacja {{{data beatyfikacji}}}
{{{miejsce beatyfikacji}}}
przez {{{beatyfikujący}}}
Kanonizacja {{{data kanonizacji}}}
{{{miejsce kanonizacji}}}
przez {{{kanonizujący}}}
Wspomnienie {{{wspomnienie}}}
Atrybuty {{{atrybuty}}}
Patron {{{patron}}}
Szczególne miejsca kultu {{{miejsce kultu}}}
[[Plik:{{{faksymile}}}|130x100px|alt=Faksymile|]]
San Zanipolo

Jan i Paweł, wł. Giovanni e Paolo (zm. 26 czerwca 362 w Celio) – rodzeni bracia, męczennicy chrześcijańscy za czasów Juliana Apostaty, święci Kościoła katolickiego.

Życie

Obaj zajmowali najpierw wysokie stanowiska na dworze św. Konstantyny (Konstancji), bratowej cesarza, następnie w wojsku rzymskim, po czym zostali wybrani na senatorów. Jako senatorzy zamieszkali na wzgórzu Celio (Celius) w Rzymie. Zaproszeni na dwór przez Juliana Apostatę, który podjął decyzję o przywróceniu kultu pogańskiego, odmówili cesarzowi potępiając w ten sposób jego prześladowania chrześcijan. Wysłany przez cesarza namiestnik Terencjan miał wymusić na braciach złożenie ofiary najwyższemu bóstwu rzymskiemu Jowiszowi. Kiedy ci odmówili, cesarz kazał ich potajemnie zgładzić w ich własnym domu.

Nad grobem męczenników za wiarę w 398 roku została wybudowana bazylika (Basilica dei Santi Giovanni e Paolo) przez senatora rzymskiego św. Pammachiusza[1] lub jego ojca, bizantyńskiego senatora, sąsiadująca z ich posiadłością.

Również w Wenecji znajduje się poświęcona im bazylika, zwana w dialekcie weneckim języka weneckiego San Zanipolo. Jej początki sięgają 1234 roku, jako dominikańskiego kościoła z czasów doży weneckiego Jacopo Tiepolo. Uroczysta konsekracja bazyliki miała miejsce 12 listopada 1430 roku[2].

Z uwagi na wcześnie rozpowszechniony kult męczenników, święci Jan i Paweł zostali ujęci w kanonie rzymskim i do dzisiaj są w nim wymieniani, a ich wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.

Wątpliwości

Niektórzy badacze uważają, że śmierć braci mogła nastąpić 50 lat wcześniej za czasów prześladowań Dioklecjana[3].

Zobacz też

  1. Pammachiusz, senator na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)
  2. Il cantiere della capella di Sant'Alvise nella chiesa dei Santi Giovanni e Paolo a Venezia] - Annali di Architettura nr 20/2008; s. 106 poz. 85 (autorzy: Silvia Moretti i Maria Teresa Todesco) (wł.)
  3. Za włoskim źródłem Santi Beati.

Bibliografia