Johan Brunström

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Johan Brunström
Johan Brunström
Państwo  Szwecja
Miejsce zamieszkania Göteborg
Data i miejsce urodzenia 3 kwietnia 1980
Fiskebäckskil
Wzrost 193 cm
Masa ciała 89 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2005
Zakończenie kariery aktywny
Trener Peter Rejmer
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 377 (24 września 2007)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 31 (22 marca 2010)
Australian Open 3R (2010)
Roland Garros 2R (2009)
Wimbledon 2R (2008, 2009, 2012, 2014)
US Open 1R (2008–2014)

Johan Brunström (ur. 3 kwietnia 1980 w Fiskebäckskil) – szwedzki tenisista, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę tenisową rozpoczął w roku 2005, skupiając swoje umiejętności na grze deblowej. Wygrał od tego czasu pięć turniejów rangi ATP World Tour. Ponadto Brunström jest uczestnikiem trzynastu innych deblowych finałów.

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie, w konkurencji deblowej dochodząc do 2 rundy wspólnie z Robertem Lindstedtem.

Najwyżej w rankingu gry podwójnej został sklasyfikowany 22 marca 2010 roku, na 31. miejscu.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna (5–13)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 13 lipca 2008 Båstad Ceglana Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Robin Söderling
2:6, 2:6
Finalista 2. 12 października 2008 Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Michael Ryderstedt Szwecja Jonas Björkman
Zimbabwe Kevin Ullyett
1:6, 3:6
Finalista 3. 10 maja 2009 Belgrad Ceglana Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer Polska Łukasz Kubot
Austria Oliver Marach
2:6, 6:7(3)
Finalista 4. 21 czerwca 2009 's-Hertogenbosch Trawiasta Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer Republika Południowej Afryki Wesley Moodie
Belgia Dick Norman
6:7(3), 7:6(8), 5–10
Finalista 5. 2 sierpnia 2009 Umag Ceglana Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
4:6, 4:6
Finalista 6. 27 września 2009 Bukareszt Ceglana Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
2:6, 4:6
Zwycięzca 1. 1 sierpnia 2010 Gstaad Ceglana Finlandia Jarkko Nieminen Brazylia Marcelo Melo
Brazylia Bruno Soares
6:3, 6:7(4), 11–9
Finalista 7. 24 października 2010 Sztokholm Twarda (hala) Finlandia Jarkko Nieminen Stany Zjednoczone Eric Butorac
Antyle Holenderskie Jean-Julien Rojer
4:6, 6:7(4)
Finalista 8. 15 stycznia 2011 Auckland Twarda Australia Stephen Huss Hiszpania Marcel Granollers
Hiszpania Tommy Robredo
4:6, 6:7(6)
Finalista 9. 10 lipca 2011 Newport Trawiasta Kanada Adil Shamasdin Australia Matthew Ebden
Stany Zjednoczone Ryan Harrison
6:4, 3:6, 5–10
Finalista 10. 23 września 2012 Metz Twarda (hala) Dania Frederik Nielsen Francja Nicolas Mahut
Francja Édouard Roger-Vasselin
6:7(3), 4:6
Finalista 11. 12 stycznia 2013 Auckland Twarda Dania Frederik Nielsen Wielka Brytania Colin Fleming
Brazylia Bruno Soares
6:7(1), 6:7(2)
Finalista 12. 10 lutego 2013 Montpellier Twarda (hala) Republika Południowej Afryki Raven Klaasen Francja Marc Gicquel
Francja Michaël Llodra
3:6, 6:3, 9–11
Zwycięzca 2. 25 maja 2013 Nicea Ceglana Republika Południowej Afryki Raven Klaasen Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
6:3, 6:2
Zwycięzca 3. 22 września 2013 Metz Twarda (hala) Republika Południowej Afryki Raven Klaasen Francja Nicolas Mahut
Francja Jo-Wilfried Tsonga
6:4, 7:6(5)
Finalista 13. 29 września 2013 Bangkok Twarda (hala) Polska Tomasz Bednarek Wielka Brytania Jamie Murray
Australia John Peers
3:6, 6:3, 6–10
Zwycięzca 4. 5 stycznia 2014 Ćennaj Twarda Dania Frederik Nielsen Chorwacja Marin Draganja
Chorwacja Mate Pavić
6:2, 4:6, 10–7
Zwycięzca 5. 13 lipca 2014 Båstad Ceglana Stany Zjednoczone Nicholas Monroe Francja Jérémy Chardy
Austria Oliver Marach
4:6, 7:6(5), 10–7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]