Raven Klaasen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Raven Klaasen
Ilustracja
Państwo

 Południowa Afryka

Data i miejsce urodzenia

16 października 1982
King William’s Town

Wzrost

178 cm

Gra

praworęczny, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

2002

Zakończenie kariery

aktywny

Trener

Stephan de Kock

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

208 (24 października 2011)

Australian Open

1Q (2012)

US Open

2Q (2009)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

19

Najwyżej w rankingu

7 (5 sierpnia 2019)

Australian Open

F (2014)

Roland Garros

3R (2018)

Wimbledon

F (2018)

US Open

QF (2014)

Raven Klaasen (ur. 16 października 1982 w King William’s Town) – południowoafrykański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W gronie zawodowców od 2002 roku. W turniejach rangi ATP Tour odniósł 19 zwycięstw w grze podwójnej. Ponadto Klaasen przegrał 23 finały zawodów w ATP Tour, w tym finały wielkoszlemowych Australian Open 2014 i Wimbledonu 2018.

W marcu 2009 roku zadebiutował w reprezentacji kraju w zmaganiach o Puchar Davisa w rundzie przeciwko Macedonii. Do końca 2020 roku zagrał w zawodach cztery pojedynki singlowe, z których trzy wygrał, oraz szesnaście meczów deblowych, z których w jedenastu zwyciężył.

Najwyżej w rankingu ATP singlistów zajmował 208. miejsce (24 października 2011), a w klasyfikacji deblistów 7. pozycję (5 sierpnia 2019).

Finały w turniejach ATP Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (19–23)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 10 lutego 2013 Montpellier Twarda (hala) Szwecja Johan Brunström Francja Marc Gicquel
Francja Michaël Llodra
3:6, 6:3, 9–11
Zwycięzca 1. 25 maja 2013 Nicea Ceglana Szwecja Johan Brunström Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
6:3, 6:2
Zwycięzca 2. 22 września 2013 Metz Twarda (hala) Szwecja Johan Brunström Francja Nicolas Mahut
Francja Jo-Wilfried Tsonga
6:4, 7:6(5)
Zwycięzca 3. 29 września 2013 Kuala Lumpur Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Urugwaj Pablo Cuevas
Argentyna Horacio Zeballos
6:2, 6:4
Finalista 2. 25 stycznia 2014 Australian Open, Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Eric Butorac Polska Łukasz Kubot
Szwecja Robert Lindstedt
3:6, 3:6
Zwycięzca 4. 16 lutego 2014 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:4
Zwycięzca 5. 19 października 2014 Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Eric Butorac Filipiny Treat Huey
Stany Zjednoczone Jack Sock
6:4, 6:3
Finalista 3. 11 stycznia 2015 Ćennaj Twarda Indie Leander Paes Lu Yen-hsun
Wielka Brytania Jonathan Marray
3:6, 6:7(4)
Zwycięzca 6. 17 stycznia 2015 Auckland Twarda Indie Leander Paes Wielka Brytania Dominic Inglot
Rumunia Florin Mergea
7:6(1), 6:4
Finalista 4. 22 lutego 2015 Delray Beach Twarda Indie Leander Paes Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 6:3, 6–10
Finalista 5. 23 maja 2015 Genewa Ceglana Lu Yen-hsun Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
5:7, 6:4, 7–10
Zwycięzca 7. 21 czerwca 2015 Halle Trawiasta Stany Zjednoczone Rajeev Ram Indie Rohan Bopanna
Rumunia Florin Mergea
7:6(5), 6:2
Finalista 6. 4 października 2015 Kuala Lumpur Twarda (hala) Stany Zjednoczone Rajeev Ram Filipiny Treat Huey
Finlandia Henri Kontinen
6:7(4), 2:6
Zwycięzca 8. 11 października 2015 Tokio Twarda Brazylia Marcelo Melo Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
7:6(5), 3:6, 10–7
Zwycięzca 9. 18 października 2015 Szanghaj Twarda Brazylia Marcelo Melo Włochy Simone Bolelli
Włochy Fabio Fognini
6:3, 6:3
Finalista 7. 2 kwietnia 2016 Miami Twarda Stany Zjednoczone Rajeev Ram Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
7:5, 1:6, 7–10
Finalista 8. 21 maja 2016 Genewa Ceglana Stany Zjednoczone Rajeev Ram Stany Zjednoczone Steve Johnson
Stany Zjednoczone Sam Querrey
4:6, 1:6
Finalista 9. 13 czerwca 2016 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Wielka Brytania Dominic Inglot Chorwacja Mate Pavić
Nowa Zelandia Michael Venus
6:3, 3:6, 9–11
Zwycięzca 10. 19 czerwca 2016 Halle Trawiasta Stany Zjednoczone Rajeev Ram Polska Łukasz Kubot
Austria Alexander Peya
7:6(5), 6:2
Zwycięzca 11. 2 października 2016 Chengdu Twarda Stany Zjednoczone Rajeev Ram Hiszpania Pablo Carreño-Busta
Polska Mariusz Fyrstenberg
7:6(2), 7:5
Finalista 10. 9 października 2016 Tokio Twarda Stany Zjednoczone Rajeev Ram Hiszpania Marcel Granollers
Polska Marcin Matkowski
2:6, 6:7(4)
Finalista 11. 20 listopada 2016 Londyn Twarda (hala) Stany Zjednoczone Rajeev Ram Finlandia Henri Kontinen
Australia John Peers
6:2, 1:6, 8–10
Zwycięzca 12. 26 lutego 2017 Delray Beach Twarda Stany Zjednoczone Rajeev Ram Filipiny Treat Huey
Białoruś Maks Mirny
7:5, 7:5
Zwycięzca 13. 18 marca 2017 Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Rajeev Ram Polska Łukasz Kubot
Brazylia Marcelo Melo
6:7(1), 6:4, 10–8
Finalista 12. 18 czerwca 2017 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Stany Zjednoczone Rajeev Ram Polska Łukasz Kubot
Brazylia Marcelo Melo
3:6, 4:6
Zwycięzca 14. 25 lutego 2018 Marsylia Twarda (hala) Nowa Zelandia Michael Venus Nowa Zelandia Marcus Daniell
Wielka Brytania Dominic Inglot
6:7(2), 6:3, 10–4
Finalista 13. 16 czerwca 2018 Rosmalen Trawiasta Nowa Zelandia Michael Venus Wielka Brytania Dominic Inglot
Chorwacja Franko Škugor
6:7(3), 5:7
Finalista 14. 14 lipca 2018 Wimbledon, Londyn Trawiasta Nowa Zelandia Michael Venus Stany Zjednoczone Mike Bryan
Stany Zjednoczone Jack Sock
3:6, 7:6(7), 3:6, 7:5, 5:7
Finalista 15. 12 sierpnia 2018 Toronto Twarda Nowa Zelandia Michael Venus Finlandia Henri Kontinen
Australia John Peers
2:6, 7:6(7), 6–10
Finalista 16. 7 października 2018 Tokio Twarda Nowa Zelandia Michael Venus Japonia Ben McLachlan
Niemcy Jan-Lennard Struff
4:6, 5:7
Finalista 17. 12 stycznia 2019 Auckland Twarda Nowa Zelandia Michael Venus Japonia Ben McLachlan
Niemcy Jan-Lennard Struff
3:6, 4:6
Finalista 18. 19 maja 2019 Rzym Ceglana Nowa Zelandia Michael Venus Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
1:6, 3:6
Zwycięzca 15. 23 czerwca 2019 Halle Trawiasta Nowa Zelandia Michael Venus Polska Łukasz Kubot
Brazylia Marcelo Melo
4:6, 6:3, 10–4
Zwycięzca 16. 4 sierpnia 2019 Waszyngton Twarda Nowa Zelandia Michael Venus Holandia Jean-Julien Rojer
Rumunia Horia Tecău
3:6, 6:3, 10–2
Finalista 19. 17 listopada 2019 Londyn Twarda (hala) Nowa Zelandia Michael Venus Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
3:6, 4:6
Finalista 20. 29 lutego 2020 Dubaj Twarda Austria Oliver Marach Australia John Peers
Nowa Zelandia Michael Venus
3:6, 2:6
Zwycięzca 17. 25 października 2020 Kolonia Twarda (hala) Japonia Ben McLachlan Niemcy Kevin Krawietz
Niemcy Andreas Mies
6:2, 6:4
Zwycięzca 18. 8 sierpnia 2021 Waszyngton Twarda Japonia Ben McLachlan Wielka Brytania Neal Skupski
Nowa Zelandia Michael Venus
7:6(4), 6:4
Finalista 21. 20 lutego 2022 Marsylia Twarda (hala) Japonia Ben McLachlan Ukraina Denys Mołczanow
Rosja Andriej Rublow
6:4, 5:7, 7–10
Finalista 22. 17 lipca 2022 Newport Trawiasta Brazylia Marcelo Melo Stany Zjednoczone William Blumberg
Stany Zjednoczone Steve Johnson
4:6, 5:7
Finalista 23. 6 sierpnia 2022 Los Cabos Twarda Brazylia Marcelo Melo Stany Zjednoczone William Blumberg
Serbia Miomir Kecmanović
0:6, 1:6
Zwycięzca 19. 2 października 2022 Seul Twarda Stany Zjednoczone Nathaniel Lammons Kolumbia Nicolás Barrientos
Meksyk Miguel Ángel Reyes-Varela
6:1, 7:5

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]