Roberta Vinci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roberta Vinci
Roberta Vinci
Państwo  Włochy
Miejsce zamieszkania Tarent
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1983
Tarent
Wzrost 163 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1999
Zakończenie kariery aktywna
Trener Francesco Cina
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 10 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu 7 (9 maja 2016)
Australian Open 3R (2006, 2010, 2013, 2016)
Roland Garros 4R (2013)
Wimbledon 4R (2012, 2013)
US Open F (2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 25 WTA, 10 ITF
Najwyżej w rankingu 1 (15 października 2012)
Australian Open W (2013, 2014)
Roland Garros W (2012)
Wimbledon W (2014)
US Open W (2012)

Roberta Vinci (ur. 18 lutego 1983 w Tarencie) – włoska tenisistka, zwyciężczyni French Open 2012, US Open 2012, Australian Open 2013 i Australian Open 2014 oraz Wimbledonu 2014, a także finalistka Australian Open 2012, French Open 2013 i 2014 w grze podwójnej, zdobywczyni Karierowego Wielkiego Szlema w tej konkurencji, finalistka US Open 2015 w grze pojedynczej, najwyżej sklasyfikowana jako liderka deblowej klasyfikacji WTA (110 tygodni w karierze), półfinalistka Mistrzostw WTA w grze podwójnej (2012 i 2013), czterokrotna zdobywczyni Pucharu Federacji wraz z drużyną Włoch (2006, 2009, 2010, 2013), reprezentantka Włoch na letnich igrzyskach olimpijskich (2004, 2008, 2012), zdobywczyni nagród WTA.

Kariera tenisowa[edytuj]

Roberta Vinci w 2011 r. w Budapeszcie

Status profesjonalny posiada od 1999 roku. Wygrała dziesięć turniejów singlowych i dwadzieścia trzy turnieje WTA w grze podwójnej. Jej najlepszym wynikiem w turniejach wielkoszlemowych jest finał US Open 2015. W deblu w Turnieju Mistrzyń dotarła w 2012 i 2013 roku do półfinału. Reprezentantka kraju w Pucharze Federacji i igrzyskach olimpijskich.

Wraz z reprezentacją Włoch zdobywała Puchar Federacji.

2012[edytuj]

Sezon olimpijski 2012 był najlepszym rokiem w singlu dla Włoszki. W ciągu tego roku awansowała na najwyższą w karierze, 16. pozycję, a także osiągnęła półfinał turnieju w Acapulco, półfinał w Estoril, czy półfinał w Sofii, ale największymi sukcesami Vinci były zwycięstwo w Dallas i ćwierćfinał US Open. Dodatkowo Włoszka zwyciężyła w ośmiu turniejach deblowych, a mianowicie w: Monterrey, Acapulco, Barcelonie, Madrycie, Rzymie, 's-Hertogenbosch, jak również na French Open i US Open. We wszystkich grała razem z Sarą Errani. Z tą samą partnerką osiągnęła także finał Australian Open i ćwierćfinał Wimbledonu.

2013[edytuj]

Turniejami przygotowawczymi do Australian Open, w których udział wzięła Vinci, były zawody w Brisbane i w Sydney. Osiągnęła w nich odpowiednio pierwszą rundę i ćwierćfinał w singlu oraz półfinał i finał w deblu. W Melbourne awansowała do trzeciej rundy gry pojedynczej, pokonując Sílvię Soler Espinosę i Oqgul Omonmurodovą, a uległa w spotkaniu z Jeleną Wiesniną. W grze podwójnej wywalczyła trzeci w karierze wielkoszlemowy tytuł. W Paryżu i w Ad-Dausze odpadała w drugiej rundzie, lecz w obu turniejach triumfowała w parze z Errani. W zawodach w Dubaju, gdzie startowała wyłącznie w grze pojedynczej, przegrała po półfinałowym pojedynku z Errani. W Indian Wells osiągnęła trzecią rundę singla i drugą debla, a w Miami odpadła w ćwierćfinale gry pojedynczej i półfinale podwójnej. Triumfowała w zawodach w Katowicach, gdzie w finale pokonała Petrę Kvitovą 7:6(2), 6:1.

Następnie w Stuttgarcie i Madrycie przegrywała w pierwszej rundzie. W Rzymie osiągnęła trzecią rundę gry pojedynczej i finał gry podwójnej. W Brukseli odpadła w meczu o półfinał. Na French Open przegrała w czwartej rundzie z najwyżej rozstawioną Sereną Williams. W grze podwójnej Włoszki nie obroniły tytułu, przegrywając w decydującym o triumfie meczu.

Okres gry na trawie rozpoczęła od drugiej rundy w 's-Hertogenbosch. Na Wimbledonie odpadła w czwartej rundzie singla i trzeciej debla. Następnie wygrała w Palermo, pokonując w finale najwyżej rozstawioną Errani. W Carlsbadzie i Cincinnati awansowała do ćwierćfinału, a w Toronto do trzeciej rundy. W New Haven odpadła po pierwszym meczu.

Podczas US Open awansowała do ćwierćfinału, w którym uległa swojej rodaczce, Flavii Pennetcie. W deblu Włoszki osiągnęły fazę 1/4 finału. W Tokio Vinci przegrała w drugiej kolejce spotkań, a w Pekinie zaszła o rundę dalej. W Chinach osiągnęła też półfinał gry podwójnej. W Moskwie udział zakończyła na drugim meczu. Do kończącego sezon Turnieju Mistrzyń przystępowały razem z Errani jako najwyżej rozstawione, przegrały jednak w meczu półfinałowym.

Sezon zakończyła jako liderka rankingu WTA Tour deblistek oraz w klasyfikacji par deblowych.

2014[edytuj]

Roberta Vinci w 2014 r. na China Open

Sezon rozpoczęła od pierwszej rundy w Auckland. W Sydney przegrała w pierwszym meczu z Errani. Włoszki osiągnęły też finał debla. Na Australian Open nie wygrała meczu w singlu i nie odniosła porażki w deblu, triumfując tym samym w czwartych zawodach Wielkiego Szlema. W Paryżu także nie wygrała spotkania w grze pojedynczej, natomiast mecz półfinałowy w grze podwójnej Włoszki oddały walkowerem. 17 lutego utraciła pozycję liderki rankingu WTA, którą posiadała przez 70 tygodni z rzędu[1].

W Ad-Dausze Włoszka przegrała w pierwszej rundzie singla i półfinale debla. Jedną rundę bliżej w deblu zaszła podczas zawodów w Dubaju. W Indian Wells przegrała w grze pojedynczej w swoim drugim meczu, a w Miami w pierwszym. W obu turniejach nie odniosła zwycięstwa w grze podwójnej.

Broniąca tytułu z Katowic Włoszka odpadła po swoim drugim meczu. W Stuttgarcie zanotowała drugą rundę singla, a w grze podwójnej odniosła kolejne karierowe zwycięstwo. W Madrycie osiągnęła trzecią rundę singla i triumf w deblu. W Rzymie awansowała do finału gry podwójnej. Na French Open przegrała w pierwszej rundzie gry pojedynczej oraz osiągnęła finał gry podwójnej.

Okres gry na kortach trawiastych rozpoczęła od pierwszej rundy w grze pojedynczej i półfinału w deblu w zawodach w Eastbourne. Na Wimbledonie nie osiągnęła zwycięstwa w singlu, w grze podwójnej natomiast nikt nie zdołał z nią wygrać. W Bukareszcie osiągnęła finał, w którym uległa 1:6, 3:6 Simonie Halep. W następnym tygodniu przegrała w finale w Stambule z Caroline Wozniacki 1:6, 1:6.

2016[edytuj]

Po przegranym finale US Open Włoszka do kolejnego finału dostała się w lutym w Petersburgu i tym razem zwyciężyła, a rywalce w meczu mistrzowskim, Szwajcarce Belindzie Bencic oddała 7 gemów, wygrywając dziesiąty turniej w karierze po trzyletniej przerwie.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj]

Turniej 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A Q1 Q2 Q3 Q1 3R 1R 1R 1R 3R 1R 2R 3R 1R 2R 3R 1R 0 / 12 10 – 12
French Open A A Q2 Q2 1R 1R 1R 1R Q1 1R 2R 3R 1R 4R 1R 1R 1R 1R 0 / 13 6 – 13
Wimbledon A A 1R Q3 Q3 3R A 2R Q2 3R 2R 3R 4R 4R 1R 1R 3R 1R 0 / 12 16 – 12
US Open A 1R Q1 A 1R 1R 1R 1R 2R 1R 1R 3R QF QF 3R F QF 1R 0 / 15 22 – 15
Ranking na koniec roku 324 169 182 116 115 41 102 63 83 64 38 23 16 14 49 15 18 0 / 52 54 – 52

Występy w grze podwójnej[edytuj]

Turniej 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A 3R 1R QF 1R 1R 2R 2R 2R 2R 1R F W W 3R 3R A 2 / 15 30 – 13
French Open A QF QF 1R SF 1R 3R 1R 1R 1R 2R 3R W F F 3R A A 1 / 15 33 – 14
Wimbledon A A 3R 1R 3R 1R A 1R A 1R 3R 3R QF 3R W 3R 1R A 1 / 13 20 – 11
US Open A SF 1R A 1R 3R 2R 1R A 1R 1R QF W QF 2R 3R A A 1 / 13 22 – 12
Ranking na koniec roku 22 33 100 25 74 72 49 220 82 40 26 1 1 1 60 187 5 / 56 105 – 50

Występy w grze mieszanej[edytuj]

Turniej 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A 1R A A 1R A A A A A 1R SF A A A A A 0 / 4 3 – 4
French Open A A QF A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 1 2 – 1
Wimbledon A A 2R A A A A 1R A A A A 3R A A A A A 0 / 3 2 – 3
US Open A A A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
0 / 8 7 – 8

Finały turniejów WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 15 (10-5)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 lutego 2007 Bogota Ceglana Włochy Tathiana Garbin 6:7(4), 6:4, 0:3 krecz
Zwyciężczyni 2. 19 kwietnia 2009 Barcelona Ceglana Rosja Marija Kirilenko 6:0, 6:4
Finalistka 1. 17 kwietnia 2010 Barcelona Ceglana Włochy Francesca Schiavone 1:6, 1:6
Zwyciężczyni 3. 24 października 2010 Luksemburg Twarda (hala) Niemcy Julia Görges 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 4. 30 kwietnia 2011 Barcelona Ceglana Czechy Lucie Hradecká 4:6, 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 5. 18 czerwca 2011 's-Hertogenbosch Trawiasta Australia Jelena Dokić 6:7(7), 6:3, 7:5
Zwyciężczyni 6. 10 lipca 2011 Budapeszt Ceglana Rumunia Irina-Camelia Begu 6:4, 1:6, 6:4
Zwyciężczyni 7. 26 sierpnia 2012 Dallas Twarda Serbia Jelena Janković 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 8. 14 kwietnia 2013 Katowice Ceglana (hala) Czechy Petra Kvitová 7:6(2), 6:1
Zwyciężczyni 9. 14 lipca 2013 Palermo Ceglana Włochy Sara Errani 6:3, 3:6, 6:3
Finalistka 2. 13 lipca 2014 Bukareszt Ceglana Rumunia Simona Halep 1:6, 3:6
Finalistka 3. 20 lipca 2014 Stambuł Twarda Dania Caroline Wozniacki 1:6, 1:6
Finalistka 4. 23 maja 2015 Norymberga Ceglana Włochy Karin Knapp 6:7(5), 6:4, 1:6
Finalistka 5. 12 września 2015 US Open Twarda Włochy Flavia Pennetta 6:7(4), 2:6
Zwyciężczyni 10. 14 lutego 2016 Petersburg Twarda (hala) Szwajcaria Belinda Bencic 6:4, 6:3

Gra podwójna 43 (25-18)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 4. 18 lutego 2001 Doha Twarda Francja Sandrine Testud Holandia Kristie Boogert
Holandia Miriam Oremans
7:5, 7:6(4)
Finalistka 1. 21 października 2001 Zurich Twarda (hala) Francja Sandrine Testud Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
3:6, 6:2, 2:6
Finalistka 2. 3 lutego 2002 Tokio Twarda Belgia Els Callens Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Rennae Stubbs
1:6, 1:6
Finalistka 3. 23 lutego 2002 Dubaj Twarda Francja Sandrine Testud Niemcy Barbara Rittner
Wenezuela María Vento-Kabchi
3:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 25 września 2005 Portorož Twarda (hala) Hiszpania Anabel Medina Garrigues Chorwacja Jelena Kostanić
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 5:7, 6:2
Zwyciężczyni 3. 13 stycznia 2006 Canberra Twarda Polska Marta Domachowska Wielka Brytania Claire Curran
Łotwa Līga Dekmeijere
7:6(5), 6:3
Finalistka 4. 25 lutego 2007 Bogota Ceglana Włochy Flavia Pennetta Hiszpania Lourdes Domínguez Lino
Argentyna Paola Suárez
6:1, 3:6, 9–11
Finalistka 5. 13 maja 2007 Berlin Ceglana Włochy Tathiana Garbin Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Samantha Stosur
3:6, 4:6
Finalistka 6. 20 maja 2007 Rzym Ceglana Włochy Tathiana Garbin Francja Nathalie Dechy
Włochy Mara Santangelo
4:6, 1:6
Finalistka 7. 28 lutego 2010 Acapulco Ceglana Włochy Sara Errani Słowenia Polona Hercog
Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová
6:2, 1:6, 2–10
Zwyciężczyni 4. 11 kwietnia 2010 Marbella Ceglana Włochy Sara Errani Rosja Marija Kondratjewa
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 5. 17 kwietnia 2010 Barcelona Ceglana Włochy Sara Errani Szwajcaria Timea Bacsinszky
Włochy Tathiana Garbin
6:1, 3:6, 10–2
Zwyciężczyni 6. 15 stycznia 2011 Hobart Twarda Włochy Sara Errani Ukraina Kateryna Bondarenko
Łotwa Līga Dekmeijere
6:3, 7:5
Zwyciężczyni 7. 13 lutego 2011 Pattaya Twarda Włochy Sara Errani Chińska Republika Ludowa Sun Shengnan
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
3:6, 6:3, 10–5
Finalistka 8. 10 kwietnia 2011 Marbella Ceglana Włochy Sara Errani Hiszpania Nuria Llagostera Vives
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
6:3, 4:6, 5–10
Finalistka 9. 12 czerwca 2011 Birmingham Trawiasta Włochy Sara Errani Białoruś Wolha Hawarcowa
Rosja Ałła Kudriawcewa
6:1, 1:6, 5–10
Zwyciężczyni 8. 16 lipca 2011 Palermo Ceglana Włochy Sara Errani Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Klára Zakopalová
7:5, 6:1
Finalistka 10. 27 sierpnia 2011 New Haven Twarda Włochy Sara Errani Białoruś Wolha Hawarcowa
Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
5:7, 2:6
Finalistka 11. 27 stycznia 2012 Australian Open Twarda Włochy Sara Errani Rosja Swietłana Kuzniecowa
Rosja Wiera Zwonariowa
7:5, 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 9. 26 lutego 2012 Monterrey Twarda Włochy Sara Errani Japonia Kimiko Date-Krumm
Chińska Republika Ludowa Zhang Shuai
6:2, 7:6(6)
Zwyciężczyni 10. 4 marca 2012 Acapulco Ceglana Włochy Sara Errani Hiszpania Lourdes Domínguez Lino
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
6:2, 6:1
Finalistka 12. 31 marca 2012 Miami Twarda Włochy Sara Errani Rosja Marija Kirilenko
Rosja Nadieżda Pietrowa
6:7(0), 6:4, 4–10
Zwyciężczyni 11. 15 kwietnia 2012 Barcelona Ceglana Włochy Sara Errani Włochy Flavia Pennetta
Włochy Francesca Schiavone
6:0, 6:2
Zwyciężczyni 12. 13 maja 2012 Madryt Ceglana Włochy Sara Errani Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
6:1, 3:6, 10–4
Zwyciężczyni 13. 20 maja 2012 Rzym Ceglana Włochy Sara Errani Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
6:2, 7:5
Zwyciężczyni 14. 8 czerwca 2012 French Open Ceglana Włochy Sara Errani Rosja Marija Kirilenko
Rosja Nadieżda Pietrowa
4:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 15. 23 czerwca 2012 's-Hertogenbosch Trawiasta Włochy Sara Errani Rosja Marija Kirilenko
Rosja Nadieżda Pietrowa
6:4, 3:6, 11–9
Zwyciężczyni 16. 9 września 2012 US Open Twarda Włochy Sara Errani Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
6:4, 6:2
Finalistka 13. 11 stycznia 2013 Sydney Twarda Włochy Sara Errani Rosja Nadieżda Pietrowa
Słowenia Katarina Srebotnik
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 17. 25 stycznia 2013 Australian Open Twarda Włochy Sara Errani Australia Ashleigh Barty
Australia Casey Dellacqua
6:2, 3:6, 6:2
Zwyciężczyni 18. 3 lutego 2013 Paryż Twarda (hala) Włochy Sara Errani Czechy Andrea Hlaváčková
Stany Zjednoczone Liezel Huber
6:1, 6:1
Zwyciężczyni 19. 17 lutego 2013 Doha Twarda Włochy Sara Errani Rosja Nadieżda Pietrowa
Słowenia Katarina Srebotnik
2:6, 6:3, 10–6
Finalistka 14. 19 maja 2013 Rzym Ceglana Włochy Sara Errani Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
6:4, 3:6, 8–10
Finalistka 15. 9 czerwca 2013 French Open Ceglana Włochy Sara Errani Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
5:7, 2:6
Finalistka 16. 10 stycznia 2014 Sydney Twarda Włochy Sara Errani Węgry Tímea Babos
Czechy Lucie Šafářová
5:7, 6:3, 7–10
Zwyciężczyni 20. 24 stycznia 2014 Australian Open Twarda Włochy Sara Errani Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
6:4, 3:6, 7:5
Zwyciężczyni 21. 27 kwietnia 2014 Stuttgart Ceglana (hala) Włochy Sara Errani Zimbabwe Cara Black
Indie Sania Mirza
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 22. 10 maja 2014 Madryt Ceglana Włochy Sara Errani Hiszpania Garbiñe Muguruza
Hiszpania Carla Suárez Navarro
6:4, 6:3
Finalistka 17. 18 maja 2014 Rzym Ceglana Włochy Sara Errani Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
0:4 krecz
Finalistka 18. 8 czerwca 2014 French Open Ceglana Włochy Sara Errani Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 23. 5 lipca 2014 Wimbledon Trawiasta Włochy Sara Errani Węgry Tímea Babos
Francja Kristina Mladenovic
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 24. 10 sierpnia 2014 Montreal Twarda Włochy Sara Errani Zimbabwe Cara Black
Indie Sania Mirza
7:6(4), 6:3
Zwyciężczyni 25. 10 stycznia 2015 Auckland Twarda Włochy Sara Errani Japonia Shūko Aoyama
Czechy Renata Voráčová
6:2, 6:1

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj]

W grze podwójnej[edytuj]

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
2001 Ćwierćfinał Francja Sandrine Testud Zimbabwe Cara Black
Rosja Jelena Lichowcewa
3:6, 4:6
2012 Półfinał Włochy Sara Errani Rosja Marija Kirilenko
Rosja Nadieżda Pietrowa
6:1, 3:6, 4–10
2013 Półfinał Włochy Sara Errani Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
6:4, 5:7, 3–10
2014 Ćwierćfinał Włochy Sara Errani Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
1:2 krecz

Występy w Turnieju WTA Tournament of Champions/WTA Elite Trophy[edytuj]

W grze pojedynczej[edytuj]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2011 Ćwierćfinał Serbia Ana Ivanović 3:6, 3:6
2012 Półfinał Rosja Nadieżda Pietrowa 7:6(8), 1:6, 4:6
2015 Półfinał Stany Zjednoczone Venus Williams 2:6, 2:6
2016 Faza grupowa Czechy Petra Kvitová
Czechy Barbora Strýcová
1:6, 2:6
4:6, 3:6

Występy w Igrzyskach Olimpijskich[edytuj]

Gra pojedyncza[edytuj]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo  Włochy
I runda  Belgia: Kim Clijsters 1:6, 4:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Włochy [7]
I runda  Słowacja: Anna Schmiedlová 5:7, 4:6

Gra podwójna[edytuj]

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atenach 2004, reprezentując państwo  Włochy
I runda Włochy Tathiana Garbin  Australia: Nicole Pratt / Samantha Stosur 6:0, 6:1
II runda  Hiszpania: Conchita Martínez / Virginia Ruano Pascual [2] 3:6, 3:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008, reprezentując państwo  Włochy
I runda Włochy Mara Santangelo  Rosja: Swietłana Kuzniecowa / Dinara Safina 1:6, 6:3, 5:7
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo  Włochy
I runda Włochy Sara Errani [2]  Czechy: Lucie Šafářová / Petra Cetkovská 6:2, 6:3
II runda  Słowenia: Andreja Klepač / Katarina Srebotnik 7:5, 4:6, 6:4
Ćwierćfinał  Stany Zjednoczone: Serena Williams / Venus Williams 1:6, 1:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Włochy
I runda Włochy Sara Errani [8]  Niemcy: Angelique Kerber / Andrea Petković 6:2, 6:2
II runda  Chiny: Xu Yifan / Zheng Saisai 6:2, 6 :3
Ćwierćfinał  Czechy: Lucie Šafářová / Barbora Strýcová 6:4, 4:6, 4:6

Gra mieszana[edytuj]

Runda Partner Przeciwnicy Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo  Włochy
I runda Włochy Daniele Bracciali  Francja: Kristina Mladenovic / Pierre-Hugues Herbert [2] 6:3, 4:6, 10–8
Ćwierćfinał  Niemcy: Sabine Lisicki / Christopher Kas 6:4, 6:7(2), 7–10
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Włochy
I runda Włochy Fabio Fognini  Francja: Kristina Mladenovic / Pierre-Hugues Herbert [2] 6:4, 3:6, 10–8
Ćwierćfinał  Stany Zjednoczone: Venus Williams / Rajeev Ram 3:6, 5:7

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj]

Gra podwójna (1)[edytuj]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1999 Francja French Open Ceglana Włochy Flavia Pennetta Niemcy Mia Buric
Belgia Kim Clijsters
7:5, 5:7, 6:4

Przypisy

  1. Rafał Smoliński: Koniec okresu panowania Włoszek, Shuai Peng nową liderką rankingu deblowego (pol.). sportowefakty.pl, 2014-02-14. [dostęp 2014-02-14].

Bibliografia[edytuj]