Bethanie Mattek-Sands

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bethanie Mattek-Sands
Bethanie Mattek-Sands
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Phoenix
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1985
Rochester
 Minnesota
Wzrost 168 cm
Masa ciała 66 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1999
Zakończenie kariery aktywna
Trener Adam Altschuler
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 30 (11 lipca 2011)
Australian Open 3R (2015)
Roland Garros 4R (2013)
Wimbledon 4R (2008)
US Open 3R (2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 20 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 3 (17 sierpnia 2015)
Australian Open W (2015)
Roland Garros W (2015)
Wimbledon SF (2010)
US Open W (2016)
Strona internetowa

Bethanie Mattek-Sands (ur. 23 marca 1985 w Rochester, Minnesota) – amerykańska tenisistka, mistrzyni Australian Open 2015, French Open 2015 i US Open 2016 w grze podwójnej i Australian Open 2012 oraz French Open 2015 w grze mieszanej, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.

Kariera tenisowa[edytuj]

Jej trenerem jest Adam Altschuler. W tenisa zaczęła grać mając pięć lat.

W karierze nie wygrała turnieju singlowego WTA Tour, ale pięciokrotnie wygrywała turnieje kategorii ITF, m.in. w 2004 roku zwyciężyła w Schenectady, a rok później w Palm Beach Gardens. Najlepszy występ w turniejach Women's Tennis Association osiągnęła w 2005 roku w Cincinnati dochodząc do półfinału, po drodze pokonując dwie rozstawione zawodniczki – Francuzkę Marion Bartoli i Serbkę Jelenę Janković. W 2004 roku wygrała turniej deblowy w Vancouver w parze z rodaczką Abigail Spears. Na kolejne zwycięstwo czekała trzy lata, po dwóch sezonach bez tytułu w lipcu 2007 roku triumfowała w grze podwójnej w ojczystym Cincinnati w parze z Sanią Mirzą.

Podczas US Open w 2005 roku została ona ukarana grzywną za grę w kowbojskim kapeluszu. Rok później na Wimbledonie wystąpiła w piłkarskich getrach, spodenkach do biegania, długich wiszących kolczykach i opasce na czole. W tym samym roku podczas US Open pojawiła się na korcie w podkolanówkach, oraz koszulce z postrzępionymi rękawami.

29 listopada 2008 w Naples na Florydzie poślubiła Jasona Sandsa. Mattek wystąpiła w czarnej kreacji. Od tego czasu w profesjonalnych turniejach używa podwójnego nazwiska Mattek-Sands.

W roku 2009 wystąpiła w trzech turniejach zaliczanych do Wielkiego Szlema. W 1. rundzie French Open uległa rozstawionej z numerem trzecim Amerykance Venus Williams 1:6, 6:4, 2:6. Później, na kortach Wimbledonu, w 1. rundzie turnieju trafiła na Australijkę Samanthę Stosur. Przegrała z nią 4:6, 7:6, 2:6. Podczas US Open doszła do 2. rundy ponownie przegrywając z Venus Williams, tym razem w dwóch setach. W 1. rundzie pokonała Czeszkę Ivetę Benešovą 6:3, 6:4. Rok 2009 zakończyła na 152. pozycji w rankingu gry pojedynczej.

W sezonie 2010 w Wielkim Szlemie wystąpiła również 3 razy. We French Open pokonała Amerykankę Vanię King 6:2, 6:2. Następnie uległa reprezentantce Izraela, Szachar Pe’er, 6:3, 0:6, 1:6 . Na kortach Wimbledonu przegrała w już na samym początku z Chorwatką Karoliną Šprem 3:6, 4:6. W czasie trwania US Open doszła do 2. rundy pokonując w 1. rundzie Hiszpankę Anabel Medinę Garrigues 4:6, 6:4, 6:1. Później uległa Niemce Andrei Petković w 3 setach. Rok 2010 zakończyła na 59. pozycji w rankingu singlowym.

Sezon 2011 rozpoczęła od finału w Hobart, w którym uległa reprezentantce gospodarzy, Jarmili Gajdašovej, 4:6, 3:6. Australian Open nie był już tak dobry dla Amerykanki, gdyż przegrała w 1. rundzie z niżej od niej notowaną Holenderką Arantxą Rus 1:6, 6:3, 5:7. Później doszła do półfinału turnieju halowego w Paryżu, gdzie przegrała Czeszką Petrą Kvitovą 2:6, 0:6. W Madrycie doszła do ćwierćfinału pokonując po drodze Serbkę Anę Ivanović, Vanię King i wówczas czwartą w rankingu Włoszkę Francescę Schiavone. W ćwierćfinale uległa Chince Li Na 4:6, 6:3, 4:6. Na kortach Rolanda Garrosa doszła do 3. rundy, w której to przegrała z Jeleną Janković 2:6, 2:6. W Wimbledonie uległa w 1. rundzie znacznie niżej notowanej Japonce Misaki Doi 4:6, 7:5, 5:7. W turnieju nowojorskim odpadła już w pierwszej rundzie po porażce ze Słowenką Poloną Hercog 1:6 3:6. Po US Open Amerykanka leczyła kontuzję barku i nie wystąpiła do końca roku w żadnym turnieju. Rok zakończyła na 55. pozycji w rankingu.

Sezon 2012 rozpoczęła od turnieju w Hobart i od zwycięstwa nad Australijką Ashleigh Barty 6:2, 6:2. W kolejnej rundzie uległa jednak Rumunce Soranie Cîrstei 6:2, 3:6, 5:7. Brała udział w wielkoszlemowym Australian Open, ale została wyeliminowana w 1. rundzie przez Polkę Agnieszkę Radwańską 7:6(10), 4:6, 2:6. W grze mieszanej, w parze z Horią Tecău odniosła zwycięstwo, pokonując w finale Jelenę Wiesninę i Leandera Paesa 6:3, 5:7, 10-3[1]. Razem z Sanią Mirzą zwyciężyła w turnieju Premier Series w Brukseli.

Sezon 2013 zaczęła od triumfu w zawodach deblowych w Brisbane, gdzie razem z Sanią Mirzą pokonały 4:6, 6:4, 10-7 parę Anna-Lena Grönefeld-Květa Peschke. W lutym, ponownie z Mirzą, zwyciężyła w turnieju rangi WTA Premier w Dubaju. Tym razem debel pokonał w finale parę Nadieżda PietrowaKatarina Srebotnik wynikiem 6:4, 2:6, 10-7. W marcu awansowała do finału gry pojedynczej w Kuala Lumpur. Uległa w nim Karolínie Plíškovej 6:1, 5:7, 3:6. W kwietniu razem z Mirzą osiągnęły finał w Stuttgarcie, przegrywając w nim z parą Mona BarthelSabine Lisicki 4:6, 5:7.

W sezonie 2015 Amerykanka w parze z Sanią Mirzą triumfowały w zawodach w Sydney, pokonując w finale 6:3, 6:3 Raquel Kops-Jones i Abigail Spears. Dwa tygodnie później Mattek-Sands została mistrzynią Australian Open w konkurencji gry podwójnej. Razem z Lucie Šafářovą pokonały wynikiem 6:4, 7:6(5) Chan Yung-jan oraz Zheng Jie. Para wygrała również zawody w Stuttgacie, pokonując w finale Caroline Garcię i Katarinę Srebotnik 6:4, 6:3. Razem z Mikiem Bryanem triumfowali na French Open w rozgrywkach mikstowych, pokonując w meczu mistrzowskim Lucie Hradecką i Marcina Matkowskiego. Trzy dni później razem z Šafářovą triumfowała także w konkurencji gry podwójnej, w finale wygrywając z Casey Dellacquą i Jarosławą Szwiedową 3:6, 6:4, 6:2. Razem z Samem Querrey'em uczestniczyli w finale gry mieszanej podczas US Open, jednakże ulegli szwajcarsko-hinduskiej parze Martina HingisLeander Paes. W drugiej połowie marca 2016 roku Mattek-Sands w parze z rodaczką Coco Vandeweghe wygrały rozgrywki rangi Mandatory w Indian Wells.

Turnieje WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
Premier Mandatory
Premier 5
Premier
International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV & V

Gra pojedyncza[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 2 listopada 2008 Kanada Québec Dywanowa (hala) Rosja Nadieżda Pietrowa 6:4, 4:6, 1:6
Finalistka 2. 19 września 2010 Kanada Québec Dywanowa (hala) Austria Tamira Paszek 6:7(6), 6:2, 5:7
Finalistka 3. 15 stycznia 2011 Australia Hobart Twarda Australia Jarmila Gajdošová 4:6, 3:6
Finalistka 4. 3 marca 2013 Malezja Kuala Lumpur Twarda Czechy Karolína Plíšková 6:1, 5:7, 3:6

Gra podwójna[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 15 sierpnia 2004 Kanada Vancouver Twarda Stany Zjednoczone Abigail Spears Belgia Els Callens
Niemcy Anna-Lena Grönefeld
6:3, 6:3
Finalistka 1. 14 sierpnia 2005 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Angela Haynes Rosja Jelena Diemientjewa
Włochy Flavia Pennetta
2:6, 4:6
Finalistka 2. 14 maja 2006 Czechy Praga Ceglana Stany Zjednoczone Ashley Harkleroad Francja Marion Bartoli
Izrael Szachar Pe’er
4:6, 4:6
Finalistka 3. 21 maja 2006 Maroko Rabat Ceglana Stany Zjednoczone Ashley Harkleroad Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
Chińska Republika Ludowa Yan Zi
1:6, 3:6
Zwyciężczyni 2. 22 lipca 2007 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Indie Sania Mirza Rosja Alina Żydkowa
Białoruś Tacciana Puczak
7:6(4), 7:5
Zwyciężczyni 3. 23 lutego 2008 Kolumbia Bogota Ceglana Czechy Iveta Benešová Chorwacja Jelena Kostanić Tošić
Niemcy Martina Müller
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 4. 13 kwietnia 2008 Stany Zjednoczone Amelia Island Ceglana Czechy Vladimíra Uhlířová Białoruś Wiktoryja Azaranka
Rosja Jelena Wiesnina
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 5. 19 kwietnia 2009 Stany Zjednoczone Charleston Ceglana Rosja Nadieżda Pietrowa Łotwa Līga Dekmeijere
Szwajcaria Patty Schnyder
6:7(5), 6:2, 11–9
Zwyciężczyni 6. 3 maja 2009 Niemcy Stuttgart Ceglana (hala) Rosja Nadieżda Pietrowa Argentyna Gisela Dulko
Włochy Flavia Pennetta
5:7, 6:3, 10–7
Zwyciężczyni 7. 23 maja 2009 Polska Warszawa Ceglana Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones Chińska Republika Ludowa Yan Zi
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
6:1, 6:1
Finalistka 4. 21 lutego 2010 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Holandia Michaëlla Krajicek
Stany Zjednoczone Vania King
5:7, 2:6
Zwyciężczyni 8. 11 kwietnia 2010 Stany Zjednoczone Ponte Vedra Ceglana Chińska Republika Ludowa Yan Zi Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
4:6, 6:4, 10–8
Finalistka 5. 13 czerwca 2010 Wielka Brytania Birmingham Trawiasta Stany Zjednoczone Liezel Huber Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
3:6, 2:3, krecz
Finalistka 6. 28 sierpnia 2010 Stany Zjednoczone New Haven Twarda Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
5:7, 0:6
Finalistka 7. 19 września 2010 Kanada Québec Dywanowa (hala) Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová Szwecja Sofia Arvidsson
Szwecja Johanna Larsson
1:6, 6:2, 6–10
Zwyciężczyni 9. 13 lutego 2011 Francja Paryż Twarda (hala) Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Rosja Wiera Duszewina
Rosja Jekatierina Makarowa
6:4, 6:2
Finalistka 8. 19 marca 2011 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Rosja Jelena Wiesnina
Indie Sania Mirza
0:6, 5:7
Finalistka 9. 10 kwietnia 2011 Stany Zjednoczone Charleston Ceglana Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Indie Sania Mirza
Rosja Jelena Wiesnina
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 10. 26 maja 2012 Belgia Bruksela Ceglana Indie Sania Mirza Polska Alicja Rosolska
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 11. 5 stycznia 2013 Australia Brisbane Twarda Indie Sania Mirza Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
4:6, 6:4, 10–7
Zwyciężczyni 12. 23 lutego 2013 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Indie Sania Mirza Rosja Nadieżda Pietrowa
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 2:6, 10–7
Finalistka 10. 28 kwietnia 2013 Niemcy Stuttgart Ceglana (hala) Indie Sania Mirza Niemcy Mona Barthel
Niemcy Sabine Lisicki
4:6, 5:7
Zwyciężczyni 13. 16 stycznia 2015 Australia Sydney Twarda Indie Sania Mirza Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones
Stany Zjednoczone Abigail Spears
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 14. 30 stycznia 2015 Australia Australian Open Twarda Czechy Lucie Šafářová Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
6:4, 7:6(5)
Zwyciężczyni 15. 26 kwietnia 2015 Niemcy Stuttgart Ceglana (hala) Czechy Lucie Šafářová Francja Caroline Garcia
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 16. 7 czerwca 2015 Francja French Open Ceglana Czechy Lucie Šafářová Australia Casey Dellacqua
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
3:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 17. 16 sierpnia 2015 Kanada Toronto Twarda Czechy Lucie Šafářová Francja Caroline Garcia
Słowenia Katarina Srebotnik
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 18. 20 marca 2016 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Coco Vandeweghe Niemcy Julia Görges
Czechy Karolína Plíšková
4:6, 6:4, 10-6
Zwyciężczyni 19. 3 kwietnia 2016 Stany Zjednoczone Miami Twarda Czechy Lucie Šafářová Węgry Tímea Babos
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
6:3, 6:4
Finalistka 11. 10 kwietnia 2016 Stany Zjednoczone Charleston Ceglana Czechy Lucie Šafářová Francja Caroline Garcia
Francja Kristina Mladenovic
2:6, 5:7
Zwyciężczyni 20. 11 września 2016 Stany Zjednoczone US Open Twarda Czechy Lucie Šafářová Francja Caroline Garcia
Francja Kristina Mladenovic
2:6, 7:6(5), 6:4

Gra mieszana[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 29 stycznia 2012 Australia Australian Open Twarda Rumunia Horia Tecău Rosja Jelena Wiesnina
Indie Leander Paes
6:3, 5:7, 10–3
Zwyciężczyni 2. 4 czerwca 2015 Francja French Open Ceglana Stany Zjednoczone Mike Bryan Czechy Lucie Hradecká
Polska Marcin Matkowski
7:6(3), 6:1
Finalistka 1. 11 września 2015 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Sam Querrey Szwajcaria Martina Hingis
Indie Leander Paes
4:6, 6:3, 7–10
Zwyciężczyni 3. 14 sierpnia 2016 Brazylia Rio de Janeiro Twarda Stany Zjednoczone Jack Sock Stany Zjednoczone Venus Williams
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
6:7(3), 6:1, 10-7

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj]

Gra podwójna (1)[edytuj]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2001 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Australia Christina Horiatopoulos Argentyna Gisela Dulko
Stany Zjednoczone Ashley Harkleroad
3:6, 1:6

Przypisy[edytuj]

Bibliografia[edytuj]