Kamienica Pod Drzewem Morwowym we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Pod Drzewem Morwowym
Obiekt zabytkowy nr rej. A/4035/231 z 30.12.1970[1]
Ilustracja
Kamienica Pod Drzewem Morwowym (pośrodku)
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres Rynek 54
Styl architektoniczny barok
Rozpoczęcie budowy XIV wiek
Zniszczono 1945
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Kamienica Pod Drzewem Morwowym
Kamienica Pod Drzewem Morwowym
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Pod Drzewem Morwowym
Kamienica Pod Drzewem Morwowym
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Kamienica Pod Drzewem Morwowym
Kamienica Pod Drzewem Morwowym
Ziemia51°06′39,28″N 17°01′54,29″E/51,110911 17,031747

Kamienica Pod Drzewem Morwowym, Kamienica Pod Morwą (j. niem. Maulbeerbaum) – kamienica na wrocławskim rynku, na jego północnej pierzei, zwanej Targiem Łakoci.

Historia i architektura kamienicy[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy murowany budynek wzniesiono na parceli w XIV wieku. Miał on czterokondygnacyjną fasadę ze szczytem. W 1719 roku właścicielem kamienicy został kupiec Johann Seegner[2]. Rok później kamienica została przebudowana: nad czterema kondygnacjami dobudowano dwukondygnacyjny szczyt, dwuosiowa fasada zyskała charakter barokowy poprzez linearnie zdobionymi okna otoczone opaskami; elewacja parteru zostały pokryte boniowaniem[3]. W latach 1893 i 1919 dokonano zmian w układzie otworów okiennych na parterze, wstawiając większe okna witrynowe[2]. Pod koniec XIX wieku i w pierwszej dekadzie XX wieku w kamienicy znajdował się na dwóch piętrach sklep muzyczny Carla Sackura[4].

Po II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

W wyniku działań wojennych w 1945 roku kamienica w wyniku spękanych ścian została rozebrana i w latach 50 tych ponownie postawiona według projektu Jacka Cydzika. Fasada kamienicy została odtworzona, ale układ wewnętrzny budynku został zmieniony: zamontowano klatkę schodową wspólną dla bocznych kamienic nr 53 i 55[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Harasimowicz: Encyklopedia Wrocławia. Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006. ISBN 83-7384-561-5.
  • Rafał Eysymontt, Jerzy Ilkosz, Agnieszka Tomaszewicz, Jadwiga Urbanik (red.): Leksykon architektury Wrocławia. Wrocław: Via Nova, 2011.
  • Edmund Małachowicz: Stare miasto we Wrocławiu. Wrocław: PWN, 1985. ISBN 83-01-03996-5.
  • Olgierd Czerner: Rynek wrocławski. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976.