Karel z Lamberka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karel z Lamberka
Arcybiskup Metropolita Praski
Herb Karel z Lamberka
Data urodzenia 1563 lub 1570
Data i miejsce śmierci 2 lutego 1590
Osek
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 14 maja 1607
Sakra biskupia 7 października 1607

Karel z Lamberka (ur. 1563 lub 1570 r.; zm. 18 września 1612 r. w Osek) – austriacki duchowny kościoła katolickiego, arcybiskup metropolita praski od 1607 r.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karel z Lamberka urodził się w 1563 lub 1570 r. Wywodził się z rodziny arystokratycznej Lambergów, wywodzących się ze Styrii. Na temat jego młodości i wykształcenia nie posiadamy żadnych informacji. Pierwsza wzmianka na jego temat pojawia się w 1590 r., kiedy został kanonikiem, a potem dziekanem kapituły katedralnej w Pasawie, a w 1598 r. kanonikiem salzburskim.

Po śmierci arcybiskupa Zbynka Berka z Dubé został mianowany 10 października 1606 r. nowym metropolitą praskim przez cesarza Rudolfa II Habsburga. Prowizję papieską uzyskał 14 maja 1607 r., a kilka miesięcy później – 7 października został wyświęcony na biskupa. Jednocześnie został wielkim mistrzem zakonu krzyżowców z czerwoną gwiazdą.

Jego pontyfikat naznaczony był trudnościami gospodarczymi, które przeżywała wówczas archidiecezja praska, wynikały one częściowo z długów jakie pozostawił po sobie jego poprzednik. Lamberk wcielał w życie postanopwienia Soboru Tydenckiego. Wymógł na zakonnikach, aby składali w kurii metropolitarnej sprawozdania ze swojej działalności finansowej.

Był słabego zdrowia, dlatego zwrócił się do papieża o mianowanie biskupa pomocniczego, którym został opat strahowskiego norbertanów w Pradze Jan Lohelius. Jego stan zdrowia stale się pogarszał, w związku z czym cesarz Maciej Habsburg mianował Loheliusa koadiutorem. Kontakty między biskupami nie układały się pomyślnie, co doprowadziło do opuszczenia Pragi przez schorowanego Lamberka i osiedlenie się w klasztorze w Oseku w 1612 r., gdzie wkrótce zmarł i został pochowany w przyklasztornym kościele.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Winfried Eberhard, [w:] Erwin Gatz, Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1448–1648, s. 403-404, ​ISBN 3-428-08422-5​.


Poprzednik
Zbyněk Berka z Dubé
Cross with red star.png Wielki Mistrz Zakonu Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą
1607-1612
Cross with red star.png Następca
Jan Lohelius