Josef Beran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Josef Beran
kardynał prezbiter
ilustracja
Herb Josef Beran Eucharistia et labor
Eucharystia i praca
Kraj działania  Czechy
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1888
Pilzno
Data i miejsce śmierci 17 maja 1969
Rzym
arcybiskup praski
Okres sprawowania 1946 – 1969
prymas
Okres sprawowania 1946 – 1969
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 10 czerwca 1911
Nominacja biskupia 4 listopada 1946
arcybiskup Pragi
Sakra biskupia 8 grudnia 1946
Kreacja kardynalska 22 lutego 1965
Paweł VI
Kościół tytularny S. Croce in via Flaminia
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 grudnia 1946
Konsekrator Saverio Ritter
Współkonsekratorzy Moric Picha
Antonin Eltschkner

Josef Beran (ur. 29 grudnia 1888 w Pilźnie, zm. 17 maja 1969 w Rzymie) – czeski duchowny katolicki, Sługa Boży Kościoła katolickiego, arcybiskup Pragi, kardynał.

Po studiach w czeskim seminarium wyjechał do Rzymu, gdzie kontynuował naukę (w Papieskim Athenaeum De Propaganda Fide). 10 czerwca 1911 w Rzymie przyjął święcenia kapłańskie. Po powrocie do Pragi był duszpasterzem, wykładał na Uniwersytecie Karola oraz pełnił funkcję dyrektora duchowego seminarium praskiego. 11 czerwca 1936 papież Pius XI nadał mu tytuł tajnego szambelana (kolejny papież, Pius XII, potwierdził nominację w październiku 1939).

W czerwcu 1942, po zamachu na Reinharda Heydricha został aresztowany przez gestapo. Był więziony na Pankracu w Pradze, potem w obozie koncentracyjnym w Terezinie; tu wraz z Beranem więziono ks. Štěpána Trochtę, późniejszego biskupa litomierzyckiego i kardynała. W latach 1942-1945 Beran pozostawał w obozie koncentracyjnym Dachau, tu z pallotynem ks. Richardem Henkesem.

W listopadzie 1946 ks. Beran został mianowany arcybiskupem Pragi; 8 grudnia 1946 sakry biskupiej udzielił mu w Pradze arcybiskup Saverio Ritter (Nuncjusz apostolski w Czechosłowacji), przy współudziale biskupa hradeckiego Mořica Píchy i praskiego biskupa pomocniczego Antonína Eltschknera.

W 1948 r. zawiesił, po czym ekskomunikował ks. Josefa Plojhara. Pomimo nacisków nigdy nie odwołał ekskomuniki, natomiast Plojhar używał wszelkich wpływów, aby zastosowano jak najostrzejsze restrykcje przeciwko biskupowi. Kiedy władze chciały zwolnić Berana w 1956 r., wskutek nacisków Plojhara pozostał do 1963 r. w areszcie.

W 1949 ponownie został uwięziony, tym razem przez władze komunistyczne; do 1963 był przetrzymywany w różnych wioskach i więzieniach w Mukařovie (koło Pragi) i Radvanovie. Cały czas prześladowano go i śledzono. Między innymi, w tajemnicy dodawano do napojów i jedzenia dla arcybiskupa, oraz dbającej o niego zakonnicy, afrodyzjak, w nadziei na nakręcenie kompromitujących scen[1].

Lata 1963-1965 spędził na wolności, ale uniemożliwiono mu wykonywanie obowiązków biskupich. W lutym 1965 zezwolono mu na opuszczenie Czechosłowacji. Resztę życia spędził w Rzymie, gdzie brał udział w życiu Kościoła – uczestniczył w ostatniej sesji II soboru watykańskiego oraz odebrał od papieża Pawła VI nominację kardynalską (22 lutego 1965, z tytułem prezbitera S. Croce in via Flamina)[2]. Zmarł w Rzymie 17 maja 1969 i został pochowany, jako jedyny Czech, w Bazylice Watykańskiej.

2 kwietnia 1998 otwarto w Pradze diecezjalny proces beatyfikacyjny kardynała Berana. W styczniu 2018 Ojciec Święty Franciszek zgodził się na przewiezienie spoczywającego w Grotach Watykańskich ciała kard. Josefa Berana do Czech, a konkretnie do Pragi[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanislava Vodičková, Uzavírám vás do svého srdce, Brno 2009, ​ISBN 978-80-7325-189-5​ (s. 239-245).
  2. Josef Beran na Catholic-hierarchy.
  3. DEON.pl, Papież zgodził się na przewiezienie ciała legendarnego kardynał do jego ojczyzny, „DEON.pl” [dostęp 2018-08-18] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]