Zamek Sielecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek Sielecki
Obiekt zabytkowy nr rej. A15/60 23 lutego 1980
Zamek Sielecki
Państwo  Polska
Miejscowość Sosnowiec
Adres ul. Zamkowa 2
Typ budynku zamek
Położenie na mapie Sosnowca
Mapa lokalizacyjna Sosnowca
Zamek Sielecki
Zamek Sielecki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek Sielecki
Zamek Sielecki
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Zamek Sielecki
Zamek Sielecki
Ziemia 50°17′07,6″N 19°08′44,2″E/50,285444 19,145611
Strona internetowa

Zamek Sieleckizamek w Sosnowcu-Sielcu. Zamek Sielecki położony na lewym brzegu Czarnej Przemszy to najstarszy obiekt w Sosnowcu. Swoją historią sięga średniowiecza[potrzebny przypis]. Użytkowany nieprzerwanie przez stulecia z czasem zatracił swój obronny charakter. Obecnie jest to trójskrzydłowa budowla z dziedzińcem. W przeszłości był nie tylko siedzibą szlachetnie urodzonych, ale i Gwarectwa hr. Renard, Muzeum Górnictwa oraz Muzeum Szkła Współczesnego. Obecnie w zamku ma siedzibę Sosnowieckie Centrum Sztuki – Zamek Sielecki. Ta samorządowa instytucja współtworzy kulturalne życie miasta organizując wystawy, koncerty i różnorodne spotkania kulturotwórcze.

Historia budowy zamku nie jest do końca poznana. Jeszcze niedawno uważano, że powstał w 1620 r., ale dzięki badaniom archeologicznym i kwerendom w archiwach okazało się, że jego początki sięgają średniowiecza[potrzebny przypis].

Kalendarium[edytuj]

  • 1361 – Abraham z Goszyc z synem Markiem sprzedali dobra w Sielcu staroście sandomierskiemu Ottonowi z Pilczy herbu Topór
  • 1384 – umiera Otton z Pilczy herbu Topór
  • 1403 – Pierwsza informacja o obiekcie obronnym w Sielcu
  • 1430–1434 – konflikt sąsiedzki pomiędzy Bodzantą z Sielca herbu Szeliga a Mikołajem Siestrzeńcem herbu Kornic, słynnym awanturniczym burgrabią będzińskim
  • 1430 – wzmianka o istnieniu fortalicjum
  • 1465 – właścicielem fortalicjum zostaje królewski dworzanin Jakub Duch z Dębna
  • 1487 – dobra sieleckie w ramach odzyskiwania królewszczyzn zostały wykupione od Grzegorza z Morawicy i przeszły na własność króla Kazimierza Jagiellończyka
  • 1567 – właścicielem Sielca zostaje Walenty Minor
  • 1620 – Sebastian Minor z Przybysławic herbu Półkozic, dziedzic Sielca i Obichowa, kończy budowę na zamku czterech murowanych renesansowych skrzydeł z wieżyczkami narożnymi
  • Koniec XVIII wieku – zamek należy do płk Michała Żulińskiego, a następnie do szambelana dworu króla polskiego Jordana Stojewskiego
  • 1824 – pożar zamku
  • 1832 – odbudowa zamku po pożarze
  • 1856 – dobra sieleckie wraz z zamkiem kupił hrabia Andrzej Renard dla syna Jana. Przebudowa zamku: zburzenie skrzydła wschodniego, zasypanie fos.
  • 1884 – na zamku mieści się siedziba spółki górniczej rodziny Renard
  • 1977 – zamek przeszedł na własność Zjednoczonych Hut Szkła Gospodarczego "Vitropol" i został przeznaczony na siedzibę Muzeum i Centralną Wzorcownię Szkła Polskiego.
  • 1994 – zniszczony zamek przejęło miasto, rozpoczęto remont
  • 1999–2002 – remont zamku i nadanie mu obecnego wyglądu
  • 2002 – na zamku zaczyna działalność Sosnowieckie Centrum Sztuki-Zamek Sielecki

Bibliografia[edytuj]