Leila Meschi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leila Meschi
Państwo  Gruzja
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1968
Tbilisi
Wzrost 164 cm
Status profesjonalny 1986
Zakończenie kariery 1996
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 5 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 12 (5 sierpnia 1991)
Australian Open 4R (1992)
Roland Garros 4R (1991, 1992)
Wimbledon 2R (1988)
US Open QF (1990)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 21 (10 kwietnia 1995)
Australian Open QF (1995)
Roland Garros QF (1994)
Wimbledon 2R (1988, 1990, 1992–1994)
US Open SF (1991)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  WNP
Igrzyska olimpijskie
brąz Barcelona 1992 tenis ziemny
(gra podwójna)
Reprezentacja  ZSRR
Uniwersjada
Złoto Zagrzeb 1987 gra pojedyncza
Złoto Zagrzeb 1987 gra podwójna
Srebro Zagrzeb 1987 gra mieszana

Leila Meschi (gruziński: ლეილა მესხი; ur. 5 stycznia 1968 w Tbilisi) – gruzińska tenisistka do 1991 reprezentująca ZSRR. Po zakończeniu kariery była dyrektorem turnieju WTA International w Baku (2014–2015). Prowadzi też w Tbilisi własną akademię tenisową.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy profesjonalny mecz rozegrała już w sierpniu 1984 roku podczas turnieju ITF w niemieckim Bad Hersf. Regularne starty rozpoczęła jednak dwa lata później. W pięciu swoich pierwszych występach aż dwukrotnie doszła do półfinałów. Już pod koniec sezonu 1986 wystąpiła w eliminacjach do turniejów WTA – w Indianapolis i Little Rock. Kolejny sezon rozpoczęła od zwycięstwa w turnieju ITF w Tarzana. Później startowała w eliminacjach turniejów w głównym cyklu. Przełom nastąpił jesienią, gdy w drugiej rundzie turnieju w Hamburgu pokonała dwunastą rakietę świata Bettinę Bunge 6:4, 6:3 oraz gdy poprzez eliminacje doszła do ćwierćfinału w Atenach, w którym przegrała z Julie Halard 3:6, 6:1, 3:6. W listopadzie 1987 roku podczas turnieju w Chicago po raz drugi w sezonie pokonała Bunge, a została zatrzymana w ćwierćfinale przez numer siedem rankingu WTA – Helenę Sukovą 6:7(4), 6:0, 0:6. Dało jej to awans na koniec roku z 253 pozycji na 46 w rankingu WTA Tour.

W kwietniu 1988 doszła do półfinału w Tokio, eliminując wcześniej m.in. Łarysę Sawczenko 6:3, 2:6, 6:3. Tydzień później awansowała do pierwszego w karierze finału turnieju WTA. W meczu mistrzowskim w Singapurze uległa brytyjskiej tenisistce Monique Javer 6:7(3), 3:6. We wrześniu wystąpiła podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Seulu. W pierwszej rundzie pokonała Reginę Rajchrtovą 7:5, 7:5, jednak w drugiej nie sprostała liderce rankingu WTA Steffi Graf 5:7, 1:6.

W 1989 roku awansowała do drugiego w karierze finału WTA. W Oklahomie w ćwierćfinale pokonała Amy Frazier 6:2, 7:6(5), w półfinale Etsuko Inoue 6:0, 6:2, ale w meczu o tytuł uległa Manon Bollegraf 4:6, 4:6. Później zaliczyła jeszcze ćwierćfinał turnieju pierwszej kategorii w Hilton Head, eliminując m.in. Lori McNeil 6:1, 6:2, oraz trzecią rundę US Open. W listopadzie wygrała pierwszy turniej w głównym cyklu. W drodze po triumf pokonała dwie zawodniczki z TOP 20 rankingu WTA – w ćwierćfinale Katerinę Maleewą (14. w rankingu WTA) 2:6, 6:3, 7:5, a w meczu mistrzowskim Helen Kelesi (17. WTA) 6:2, 6:3. W lutym 1990 roku wygrała w Auckland, pokonując w finale Sabine Appelmans 6:1, 6:0. Tydzień później przegrała w meczu mistrzowskim w Wellington z Wiltrud Probst 6:1, 4:6, 0:6. W maju w Berlinie ponownie pokonała Katerinę Maleewą 4:6, 6:2, 6:0, jednak w ćwierćfinale uległa Steffi Graf 4:6, 1:6. W drugiej rundzie US Open pokonała dwunastą na świecie Natallę Zwierawą 6:4, 6:0. Osiągnęła wówczas najlepszy wynik podczas turniejów wielkoszlemowych, gdyż doszła aż do ćwierćfinału, w którym uległa Gabrieli Sabatini 6:7(5), 4:6. Na koniec sezonu wygrała w Moskwie (pokonała Jelenę Briokowec 6:4, 6:4) oraz uległa Conchicie Martínez 4:6, 2:6 w finale w Indianapolis.

W lutym 1991 roku wygrała czwarty tytuł WTA – w Wellington pokonała Andreę Strnadovą 3:6, 7:6(3), 6:2. W kwietniu w Hilton Head, w drodze do finału, pokonała Jennifer Capriati 3:6, 6:3, 6:3, w ćwierćfinale Martinę Navrátilovą 6:4, 2:6, 6:4, a później ponownie Natallę Zwierawą 6:3, 3:6, 6:4. W decydującym meczu turnieju uległa już jednak Sabatini 1:6, 1:6. Później doszła do ćwierćfinałów w Amelia Island (porażka z Arantxą Sánchez Vicario 1:6, 6:7(1)), Hamburgu (porażka ponownie z Sánchez Vicario 2:6, 1:6) i Rzymie (uległa Monice Seles 0:6, 1:6) oraz osiągnęła czwartą rundę French Open. Dobre wyniki zaowocowały awansem Gruzinki na najwyższe w karierze dwunaste miejsce w rankingu WTA (w notowaniu z 5 sierpnia 1991 roku). We wrześniu 1991 roku we francuskim Bayonne pokonała w półfinale Nathalie Tauziat 6:2, 7:5, lecz w decydującym meczu uległa Manueli Maleewej-Fragniere 6:4, 3:6, 4:6.

W 1992 roku przeważnie dochodziła do ćwierćfinałów, w których przegrywała z zawodniczkami z pierwszej dziesiątki rankingu (Seles, Graf i Sánchez Vicario). W sierpniu po raz pierwszy w karierze pokonała Gabrielę Sabatini (wówczas sklasyfikowaną na czwartym miejscu rankingu), w ćwierćfinale w San Diego 6:0, 6:3. W meczu o finał przegrała jednak z Conchitą Martínez 6:3, 6:7(5), 2:6. Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie przegrała w pierwszej rundzie z Mary Pierce 6:7(5), 5:7. W 1993 roku doszła do półfinału w Linzu (porażka z Conchitą Martínez 2:6, 2:6), ćwierćfinałów w Miami (porażka z Sánchez Vicario 5:7, 1:6) i Amelia Island (porażka z Sabatini 1:6, 0:6) oraz trzeciej rundy French Open (porażka ponownie z Sánchez Vicario 3:6, 0:6). W sierpniu pokonała w pierwszej rundzie US Open dziewiątą w rankingu WTA Jennifer Capriati 1:6, 6:4, 6:4. W drugiej uległa niżej notowanej Katerinie Maleewej 1:6, 2:6.

W kolejnym sezonie przegrała półfinał w Paryżu z Martiną Navrátilovą 1:6, 3:6. Do końca sezonu nie wygrała żadnego turnieju, ani nie pokonała tenisistki z dziesiątki rankingu. Jedynie podczas US Open ograła szesnastą na świecie Anke Huber 6:2, 6:2. Rok 1995 rozpoczęła znakomicie, wygraniem piątego turnieju WTA w Hobart (pokonała w finale Chinkę Li Fang 6:2, 6:3). W lutym w pierwszej rundzie w Paryżu doznała kontuzji, która wyeliminowała ją z gry na półtora roku. Powróciła do Touru we wrześniu 1996 roku, lecz po przegraniu czterech meczów w pierwszych rundach definitywnie zakończyła karierę.

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Początek kariery deblowej to przede wszystkim występy wspólnie z Natallą Zwierawą. Starty rozpoczęły w 1986 roku i już w drugim turnieju odniosły zwycięstwo w Bethesda. W 1987 roku doszły wspólnie do trzeciej rundy w Miami, a miesiąc później wygrały drugi turniej ITF we włoskim Tarencie. Przegrały jednak już w pierwszej rundzie podczas Wimbledonu. We wrześniu wraz z Natalią Bykovą po raz pierwszy wystąpiła w finale turnieju WTA. W meczu mistrzowskim w Hamburgu uległy parze Claudia Kohde-KilschJana Novotná 6:7(1), 6:7(6), eliminując jednak w ćwierćfinale rozstawione z numerem pierwszym Niemki Bettinę Bunge i Steffi Graf 7:6(2), 6:7(0), 6:4.

Rok 1988 rozpoczęła od półfinału w Dallas, gdzie ze Swietłaną Parchomienko przegrały z Gigi Fernández i Ziną Garrison 6:2, 6:7(1), 5:7. W kwietniu, ponownie z Parchomienko, doszła do półfinału w Tokio oraz finału w Singapurze. W czerwcu znowu przegrała w finale, tym razem w Birmingham uległy Łarysie Sawczenko i Natalli Zwierawej 4:6, 1:6. Kolejny sezon rozpoczęła od półfinału w Tokio wspólnie z Sawczenko oraz finału w Wichita z Sandy Collins. Z Amerykanką zaliczyła też półfinał dużego turnieju w Hilton Head. Koniec roku rozegrała z Nataliją Medwediewą. Rozpoczęły od drugiej rundy US Open, by przez półfinały w Moskwie i Indianapolis dojść do finału w Nashville, w którym przegrały z Manon Bollegraf i Meredith McGrath 6:1, 6:7(5), 6:7(4).

Rok 1990 rozpoczęła, wspólnie z Medwediewą, od ćwierćfinału Australian Open (porażka z Gigi Fernandez i Robin White 3:6, 1:6), by wygrać kolejne dwa turnieje – w Auckland i Wellington. Przez cały sezon grały bardzo równo, dochodząc do trzeciej rundy French Open, ćwierćfinałów w Hilton Head, Amelia Island, Hamburgu, Rzymie, Birmingham i US Open. Wystąpiły w marcu w Deblowych Mistrzostwach WTA, przegrały jednak już w pierwszym meczu z Elise Burgin i Rosalyn Nideffer 3:6, 4:6. Sezon zakończyły półfinałami w Nashville, Indianapolis oraz w kończącym sezon Turnieju Mistrzyń. Pokonały w nim najlepszą parę roku Janę Novotną i Helenę Sukovą 6:4, 1:6, 6:3, by w walce o finał ulec Mercedes Paz i Arantxy Sánchez Vicario 5:7, 6:4, 6:7(5).

W sezonie ’91 grała z różnymi partnerkami, co początkowo nie przyniosło dobrych wyników. W lutym w parze z Andrea Strnadovą przegrała w półfinale z najlepszym deblem lat osiemdziesiątych Martina NavrátilováPam Shriver 4:6, 2:6. Podczas French Open wystąpiła z Claudią Kohde-Kilsch, lecz doszły tylko do trzeciej rundy. W sierpniu nawiązała współpracę z Mercedes Paz, z którą pokonała podczas US Open Sánchez Vicario z Sukovą 7:6(6), 6:4, by dojść do półfinału. W meczu o awans do finału przegrały jednak z Pam Shriver i Natallą Zwierawą 1:6, 0:6. Wraz z tenisistką z Argentyny odpadła w półfinale w Lipsku, ze Shriver w ćwierćfinale w Zurychu i z Rachel McQuillan w półfinale we Filderstadt (porażka ze Shriver i Zwierawą 3:6, 6:7(2)).

Rok olimpijski rozpoczęła w parze z Paz od trzeciej rundy Australian Open, porażki w pierwszych meczach w Miami i Deblowych Mistrzostwach WTA (porażka z Janą Novotną i Łarysą Neiland 3:6, 1:6). Później przyszły lepsze wyniki – ćwierćfinały w Hilton Head i Amelia Island oraz półfinał w Hamburgu, w którym przegrały ze Steffi Graf i Rennae Stubbs 3:6, 1:6. W lipcu wystąpiła wspólnie z Natallą Zwierawą w turnieju gry podwójnej podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie, w którym zostały rozstawione z numerem czwartym (reprezentując Wspólnotę Niepodległych Państw). W pierwszej rundzie otrzymały walkower od bułgarskich sióstr Kateriny i Magdaleny Maleewych. W drugiej poradziły sobie bez problemów z Austriaczkami Petrą Schwarz i Judith Wiesner 6:1, 6:1. W ćwierćfinale pokonały Mercedes Paz i Patricię Tarabini 6:2, 6:3. W półfinale przegrały z Amerykankami Gigi Fernández i Mary Joe Fernández 4:6, 5:7, ale przez brak rozgrywania meczu o trzecie miejsce otrzymały brązowy medal wspólnie z Australijkami Nicole Bradtke i Rachel McQuillan. Druga połowa roku nie przyniosła już dobrych wyników.

W lutym 1993 roku w parze z Jewgieniją Maniokową wygrała turniej w Linzu otrzymując walkower w finale od Conchity Martínez i Judith Wiesner. W kwietniu wraz z Manuelą Maleewą-Fragniere wygrała swój czwarty turniej WTA – w Amelia Island pokonała Amandę Coetzer i Inés Gorrochategui 3:6, 6:3, 6:4. Później, ponownie z Maniokową, odpadła w trzeciej rundzie French Open, drugiej Wimbledonu i US Open, a sezon zakończyła trzema porażkami w pierwszych meczach we Filderstadt, Brighton i Essen. Mimo nie najlepszych ostatnich występów nowy sezon rozpoczęła ponownie z Maniokową. Odpadły już w trzeciej rundzie Australian Open, ale tydzień późnej obroniły tytuł w Linzu. W kwietniu doszły wspólnie do ćwierćfinału w Amelia Island oraz finału w Hamburgu, w którym przegrały z Janą Novotną i Arantxą Sánchez Vicario 3:6, 2:6. Podczas French Open pokonały rozstawione z numerem piątym Pam Shriver i Elizabeth Smylie 6:4, 6:3, lecz uległy w ćwierćfinale Amandzie Coetzer i Inés Gorrochategui 5:7, 3:6. Odpadły w drugich rundach Wimbledonu i US Open, ale na koniec sezonu doszły do finału w Essen, w którym przegrały z Marią Lindström i Marią Strandlund 2:6, 1:6.

W 1995 roku osiągnęły ćwierćfinał Australian Open, w którym musiały uznać wyższość Gigi Fernández i Natalli Zwierawej 1:6, 3:6. Później przez kontuzję pauzowała półtora roku. Powrót był minimalnie bardziej udany niż w grze pojedynczej, gdyż udało się jej wygrać jeden mecz. W pierwszej rundzie w Moskwie wraz z Jewgieniją Kulikowską pokonały Katerinę Maleewą i Patty Schnyder 1:6, 6:3, 7:6(3). W drugiej przegrały już jednak z Nataliją Medwediewą i Łarysą Neiland 6:7(4), 0:6. Był to ostatni występ Meschi w zawodowych rozgrywkach.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

     NH, turniej się nie odbył

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 W-L
Australian Open A A A A 3R A 4R 1R 1R 1R A 5 – 5
French Open A A A 1R 3R 4R 4R 3R 3R A A 12 – 6
Wimbledon A A 2R A 1R A 1R 1R 1R A A 1 – 5
US Open A A 3R 3R QF 3R 2R 2R 4R A A 15 – 7
Ranking na koniec roku 253 46 46 30 19 15 22 37 34 141 838 33 – 23

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 W-L
Australian Open A A A A QF A 3R 1R 3R QF A 10 – 5
French Open A A A 1R 3R 3R 1R 3R QF A A 9 – 6
Wimbledon A 1R 2R A 2R A 2R 2R 2R A A 5 – 6
US Open A A 1R 2R QF SF 3R 2R 2R A A 12 – 7
Ranking na koniec roku 179 44 49 27 31 37 70 38 27 400 36 – 24

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 W-L
Australian Open NH A A A A A A A A A A 0 – 0
French Open A A A A 1R A 2R 2R A A A 2 – 3
Wimbledon A 2R A A A A 1R 1R A A A 1 – 3
US Open A A A A A A 1R A 1R A A 0 – 5
3 – 8

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 11 (5-6)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 24 kwietnia 1988 Singapur Twarda Wielka Brytania Monique Javer 6:7(3), 3:6
Finalistka 2. 5 marca 1989 Oklahoma Twarda (hala) Holandia Manon Bollegraf 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 12 listopada 1989 Nashville Twarda (hala) Kanada Helen Kelesi 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 2. 4 stycznia 1990 Auckland Twarda Belgia Sabine Appelmans 6:1, 6:0
Finalistka 3. 11 lutego 1990 Wellington Twarda Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Wiltrud Probst 6:1, 4:6, 0:6
Zwyciężczyni 3. 7 października 1990 Moskwa Dywanowa (hala) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jelena Briokowec 6:4, 6:4
Finalistka 4. 11 listopada 1990 Indianapolis Twarda (hala) Hiszpania Conchita Martínez 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 4. 10 lutego 1991 Wellington Twarda Czechosłowacja Andrea Strnadová 3:6, 7:6(3), 6:2
Finalistka 5. 7 kwietnia 1991 Hilton Head Ceglana Argentyna Gabriela Sabatini 1:6, 1:6
Finalistka 6. 29 września 1991 Bayonne Dywanowa (hala) Szwajcaria Manuela Maleewa-Fragniere 6:4, 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 5. 14 stycznia 1995 Hobart Twarda Chińska Republika Ludowa Li Fang 6:2, 6:3

Gra podwójna 12 (5–7)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 27 września 1987 Hamburg Ceglana Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalia Bykova Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Claudia Kohde-Kilsch
Czechosłowacja Jana Novotná
6:7(1), 6:7(6)
Finalistka 2. 24 kwietnia 1988 Singapur Twarda Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Swietłana Parchomienko Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalia Bykova
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalija Medwediewa
6:7(4), 3:6
Finalistka 3. 12 czerwca 1988 Birmingham Trawiasta Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Swietłana Parchomienko Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Łarysa Sawczenko
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalla Zwierawa
4:6, 1:6
Finalistka 4. 26 lutego 1989 Wichita Twarda (hala) Stany Zjednoczone Sandy Collins Holandia Manon Bollegraf
Związek Południowej Afryki Lise Gregory
2:6, 6:7(5)
Finalistka 5. 12 listopada 1989 Nashville Twarda Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalija Medwediewa Holandia Manon Bollegraf
Stany Zjednoczone Meredith McGrath
6:1, 6:7(5), 6:7(4)
Zwyciężczyni 1. 4 stycznia 1990 Auckland Twarda Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalija Medwediewa Kanada Jill Hetherington
Stany Zjednoczone Robin White
3:6, 6:3, 7:6(3)
Zwyciężczyni 2. 11 lutego 1990 Wellington Twarda Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalija Medwediewa Australia Michelle Jaggard-Lai
Nowa Zelandia Julie Richardson
6:3, 2:6, 6:4
Zwyciężczyni 3. 28 lutego 1993 Linz Dywanowa (hala) Rosja Jewgienija Maniokowa Hiszpania Conchita Martínez
Austria Judith Wiesner
walkower
Zwyciężczyni 4. 11 kwietnia 1993 Amelia Island Ceglana Szwajcaria Manuela Maleewa-Fragniere Związek Południowej Afryki Amanda Coetzer
Argentyna Inés Gorrochategui
3:6, 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 5. 13 lutego 1994 Linz Dywanowa (hala) Rosja Jewgienija Maniokowa Szwecja Åsa Carlsson
Niemcy Caroline Schneider
6:2, 6:2
Finalistka 6. 1 maja 1994 Hamburg Ceglana Rosja Jewgienija Maniokowa Czechy Jana Novotná
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
3:6, 2:6
Finalistka 7. 30 października 1994 Essen Dywanowa (hala) Rosja Jewgienija Maniokowa Szwecja Maria Lindström
Szwecja Maria Strandlund
2:6, 1:6

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj | edytuj kod]

W grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1990 Półfinał Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalija Medwediewa Argentyna Mercedes Paz
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
5:7, 6:4, 6:7(5)

Występy w turnieju WTA Doubles Championships[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1990 Ćwierćfinał Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalija Medwediewa Stany Zjednoczone Elise Burgin
Związek Południowej Afryki Rosalyn Nideffer
3:6, 4:6
1992 Ćwierćfinał Argentyna Mercedes Paz Czechosłowacja Jana Novotná
Łotwa Łarysa Neiland
3:6, 1:6

Turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 1 (1-0)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Zwyciężczyni 02/02/1987 Stany Zjednoczone Tarzana 25 000 Twarda Wielka Brytania Clare Wood 1:6, 6:4, 6:2

Gra podwójna 2 (2-0)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Zwyciężczyni 05/10/1986 Stany Zjednoczone Bethesda 25 000 Twarda Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalla Zwierawa Stany Zjednoczone Jane Forman
Stany Zjednoczone Jennifer Goodling
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 03/05/1987 Włochy Tarent 25 000 Ceglana Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalla Zwierawa Holandia Simone Schilder
Wielka Brytania Clare Wood
6:3, 6:2

Występy w igrzyskach olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Seulu 1988, reprezentując państwo  ZSRR
I runda  Czechosłowacja: Regina Rajchrtová 7:5, 7:5
II runda  RFN: Steffi Graf [1] 5:7, 1:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992, reprezentując państwo  WNP
I runda  Francja: Mary Pierce [13] 6:7(5), 5:7

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992, reprezentując państwo  WNP
I runda Wspólnota Niepodległych Państw Natalla Zwierawa [4]  Bułgaria: Katerina Maleewa, Magdalena Maleewa walkower
II runda  Austria: Petra Schwarz, Judith Wiesner 6:1, 6:1
ćwierćfinał  Argentyna: Mercedes Paz, Patricia Tarabini [7] 6:2, 6:3
półfinał  Stany Zjednoczone: Gigi Fernández, Mary Joe Fernández [2] 4:6, 5:7

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza 1 (0-1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1986 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalla Zwierawa 2:6, 6:2, 9:7

Gra podwójna 2 (0-2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1986 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Natalla Zwierawa Australia Michelle Jaggard
Australia Lisa O’Neill
6:7(3), 7:6(4), 4:6
Finalistka 1986 Stany Zjednoczone US Open Twarda Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jelena Briokowec Czechosłowacja Jana Novotná
Czechosłowacja Radka Zrubáková
4:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]