Dominique Monami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dominique Monami
Państwo  Belgia
Miejsce zamieszkania Leuven
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1973
Verviers
Wzrost 170 cm
Masa ciała 55 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny czerwiec 1991
Zakończenie kariery październik 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 9 (12 października 1998)
Australian Open QF (1997, 1999)
Roland Garros 3R (1997, 1998)
Wimbledon 4R (1998, 1999)
US Open 3R (1991, 1998, 1999)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 21 (9 października 2000)
Australian Open QF (1999, 2000)
Roland Garros 3R (1999)
Wimbledon 3R (1998–2000)
US Open SF (2000)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Belgia
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Sydney 2000 tenis ziemny
(gra podwójna)

Dominique Monami, w latach 1995–2003 Van Roost (ur. 31 maja 1973 w Verviers) – belgijska tenisistka, występująca na światowych kortach od 1991 do 2000 roku, ćwierćfinalistka Australian Open 1997 i Australian Open 1999 w grze pojedynczej, półfinalistka US Open 2000 w grze podwójnej, uczestniczka WTA Finals w grze pojedynczej (1998, 1999) i podwójnej (2000), brązowa medalistka olimpijska w grze podwójnej z Sydney (2000), klasyfikowana w rankingu WTA na 9. miejscu w grze pojedynczej (1998) i na 21. w grze podwójnej (2000), reprezentantka Belgii w Fed Cup i Pucharze Hopmana. Tenisistka praworęczna.

Kariera tenisowa[edytuj]

Dominique Monami rozpoczęła treningi tenisowe w wieku ośmiu lat. W latach 1989–1990 wystąpiła w kilku juniorskich turniejach ITF. Zagrała w tych rozgrywkach trzynaście spotkań, z których wygrała siedem.

Status profesjonalnej tenisistki otrzymała w 1991 roku.

Gra pojedyncza[edytuj]

Dominique Monami wygrała cztery turnieje WTA w grze pojedynczej: w 1996 w Cardiff, w 1997 w Surabaja i Hobarcie oraz w 1998 w Auckland. W rankingu światowym klasyfikowana była najwyżej na 9. miejscu (12 października 1998).

W lutym 1991 zadebiutowała w rozgrywkach WTA Tour w austriackim Linzu i w pierwszym meczu pokonała Laurę Golarsę 6:2, 6:1, by w następnym ulec Pascale Paradis 3:6, 5:7. W maju po raz pierwszy wystąpiła w seniorskim turnieju wielkoszlemowym, we French Open 1991, gdzie przegrała z Agnes Zugasti. Po przejściu eliminacji, dostała się do głównej drabinki US Open, wygrywając tam w drugiej rundzie z Chandą Rubin. Została zatrzymana przez Janę Novotną. W styczniu 1992 zameldowała się w czwartej rundzie Australian Open. Odprawiła tam Nicole Pratt i Helenę Sukovą; przegrała dopiero z Amy Frazier.

W 2000 roku, na olimpiadzie w Sydney zdobyła brązowy medal w grze podwójnej, w parze z Els Callens. Najwyżej w rankingu singlowym została sklasyfikowana w październiku 1998, na 9. miejscu. Zarobiła na kortach 2 013 032 dolarów.

Wygrane turnieje singlowe[edytuj]

Wygrane turnieje deblowe[edytuj]

Życie prywatne[edytuj]

Grę w tenisa rozpoczęła w wieku dziewięciu lat. W 1995 roku została żoną Barta Van Roosta. Od tego momentu, aż do rozwodu w 2003 nosiła nazwisko męża. Jej ojciec, Andre, jest lekarzem, Matka ma na imię Louise Anne. Dominique ma starszą siostrę, Anne-Francoise, która jest nauczycielką sztuki i rzeźbiarstwa.

Bibliografia[edytuj]