Jennifer Capriati

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jennifer Capriati
Jennifer Capriati
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Saddlebook, Florida
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1976
Nowy Jork
Wzrost 174 cm
Masa ciała 61 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1990
Zakończenie kariery 2004
Trener Heinz Gunthardt
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 14
Najwyżej w rankingu 1 (15 października 2001)
Australian Open W (2001, 2002)
Roland Garros W (2001)
Wimbledon SF (1991, 2001)
US Open SF (1991, 2001, 2003, 2004)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 28 (2 marca 1992)
Australian Open 3R (2000)
Roland Garros 3R (2000, 2001)
Wimbledon 3R (1991, 2000)
US Open QF (2001)
Olympic rings without rims.svg
Tenis ziemny
Gold medal with cup.svg złoto
Barcelona 1992 singel

Jennifer Capriati (ur. 29 marca 1976 w Nowym Jorku), tenisistka amerykańska, mistrzyni US Open z 1989 roku w grze pojedynczej dziewcząt, mistrzyni olimpijska 1992, zwyciężczyni trzech turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Trenowana przez ojca Stefano (pochodzenia włoskiego), rozpoczęła karierę w młodym wieku. Jako 13-latka osiągnęła pierwszy finał w tenisie zawodowym (w Hilton Head) i pokonała klasyfikowaną w czołowej dziesiątce na świecie Czeszkę Heleną Sukovą (1990). W ciągu kolejnych miesięcy 1990 została najmłodszą w historii zawodniczką notowaną w najlepszej dziesiątce rankingu światowego (nr 8 na koniec sezonu), a także najmłodszą półfinalistką wielkoszlemową (French Open) oraz najmłodszą rozstawioną zawodniczką na Wimbledonie. Wygrała również pierwszy turniej (Portoryko), pokonując w finale Amerykankę Zinę Garrison.

Odnosiła liczne sukcesy przez kolejne dwa lata. Była m.in. w półfinale Wimbledonu (pokonała w ćwierćfinale Martinę Navrátilovą, dla której była to najszybsza porażka w tym turnieju od 14 lat), trzech ćwierćfinałach wielkoszlemowych w 1992 oraz zdobyła złoto na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie 1992 w grze pojedynczej, po zwycięstwie w finale nad Niemką Steffi Graf w trzech setach.

W 1993 nastąpiło załamanie kariery Capriati. Do słabszych wyników sportowych doszły problemy osobiste – oskarżenie o kradzież i posiadanie marihuany. W styczniu 1994 wypadła z czołowej dziesiątki na świecie, w 1995 w ogóle nie brała udziału w turniejach cyklu zawodowego WTA Tour.

Podjęła próbę powrotu do zawodowego tenisa w 1996. W styczniu 2000 dotarła do półfinału Australian Open (przegrała z Lindsay Davenport), we wrześniu t.r. wygrała turniej w Luksemburgu. W styczniu 2001 zdobyła po raz pierwszy mistrzostwo wielkoszlemowe – Australian Open – po pokonaniu w finale Szwajcarki Martiny Hingis. W czerwcu 2001 wygrała również French Open, pokonując w decydującym meczu Belgijkę Kim Clijsters. 15 października 2001, po dotarciu do półfinałów kolejnych turniejów wielkoszlemowych (Wimbledon i US Open) została liderką rankingu światowego. Ostatni turniej wielkoszlemowy wygrała w styczniu 2002, broniąc z powodzeniem tytułu w Australian Open; w dramatycznym meczu finałowym ponownie okazała się lepsza od Hingis (4:6, 7:6, 6:2), broniąc kilku piłek meczowych.

W kolejnych latach wygrała m.in. turniej w New Haven (2003), utrzymując się nadal w czołowej dziesiątce. W 2004 była w półfinałach French Open i US Open oraz w ćwierćfinale Wimbledonu (z powodu kontuzji nie startowała w Australian Open). Do końca 2004 wygrała 14 turniejów w grze pojedynczej oraz 1 w grze podwójnej (w parze z Monicą Seles triumfowała w Italian Open w Rzymie w 1991).

Wycofała się z Australian Open w 2005 roku i 27 stycznia przeszła operację kontuzjowanego ramienia. Żmudna rehabilitacja wykluczyła ją z kolejnych turniejów i w efekcie nie wystartowała do końca roku. W ostatnim rankingu sezonu, który ukazał się 6 listopada, została sklasyfikowana na miejscu dziesiątym (specjalny ranking dla czołowych zawodników kontuzjowanych). Od tego momentu ani razu nie pojawiła się na światowych kortach. W styczniu 2007 roku Jennifer przyznała, że nie ma nadziei na powrót do zawodowego tenisa. Pierwszy powód to wiek – trzydzieści lat, kolejny – następna operacja.

W 2013 roku oskarżono ją o prześladowanie oraz pobicie swojego byłego chłopaka[1].

Finały wielkoszlemowe w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Wygrane (3)[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Przeciwniczka w finale Wynik
2001 Australian Open Szwajcaria Martina Hingis 6:4, 6:3
2001 French Open Belgia Kim Clijsters 1:6, 6:4, 12:10
2002 Australian Open (2) Szwajcaria Martina Hingis 4:6, 7:6, 6:2

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

      A, brak startu

     NH, turniej się nie odbył

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 Tytuły Z–P
Australian Open A A QF QF A A A 1R A 2R SF W W 1R A 2 / 8 28 – 6
French Open SF 4R QF QF A A 1R A A 4R 1R W SF 4R SF 1 / 11 39 – 10
Wimbledon 4R SF QF QF A A A A 2R 2R 4R SF QF QF QF 0 / 11 38 – 11
US Open 4R SF 3R 1R A A 1R 1R 1R 4R 4R SF QF SF SF 0 / 13 35 – 13
Ranking na koniec roku 8 6 7 9 24 66 101 23 14 2 3 6 10 3 / 43 140 – 40

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A 2R A A 3R 2R A A A 0 / 3 4 – 3
French Open 1R A A A A A A A A A 3R 3R A A A 0 / 3 4 – 3
Wimbledon 2R 3R A A A A A A A A 3R A 2R A A 0 / 4 6 – 4
US Open 1R A A A A A A A 1R 1R 2R QF A A A 0 / 5 4 – 5
Ranking na koniec roku 122 33 156 263 854 199 58 68 166 0 / 15 18 – 15

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A 2R A A A A A A A 0 / 1 1 – 1
French Open A A A A A A A A A A A A 1R A A 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A QF A A A A A A A 2R 1R A A 2R 0 / 4 5 – 4
US Open A A A A A A A A A A A 1R A A A 0 / 1 0 – 1
0 / 7 6 – 7

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 31 (14–17)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 11 marca 1990 Boca Raton Twarda Argentyna Gabriela Sabatini 4:6, 5:7
Finalistka 2. 8 kwietnia 1990 Hilton Head Ceglana Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 28 października 1990 Dorado Twarda Stany Zjednoczone Zina Garrison 5:7, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 2. 4 sierpnia 1991 San Diego Twarda Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Monica Seles 4:6, 6:1, 7:6(2)
Zwyciężczyni 3. 11 sierpnia 1991 Toronto Twarda Bułgaria Katerina Maleeva 6:2, 6:3
Finalistka 3. 17 listopada 1991 Filadelfia Dywanowa (hala) Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Monica Seles 5:7, 1:6
Zwyciężczyni 4. 2 sierpnia 1992 Igrzyska Olimpijskie, Barcelona Ceglana Niemcy Steffi Graf 3:6, 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 5. 30 sierpnia 1992 San Diego Dywanowa Hiszpania Conchita Martínez 6:3, 6:2
Finalistka 4. 22 sierpnia 1993 Toronto Twarda Niemcy Steffi Graf 1:6, 6:0, 3:6
Finalistka 5. 3 listopada 1993 Chicago Dywanowa (hala) Czechy Jana Novotná 4:6, 6:3, 1:6
Finalistka 6. 12 stycznia 1997 Sydney Twarda Szwajcaria Martina Hingis 1:6, 7:5, 1:6
Zwyciężczyni 7. 22 maja 1999 Strasburg Ceglana Rosja Jelena Lichowcewa 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 8. 7 listopada 1999 Québec Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Chanda Rubin 4:6, 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 9. 1 października 2000 Luksemburg Dywanowa (hala) Bułgaria Magdalena Maleewa 4:6, 6:1, 6:4
Finalistka 7. 5 listopada 2000 Québec Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Chanda Rubin 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 10. 28 stycznia 2001 Australian Open Twarda Szwajcaria Martina Hingis 6:4, 6:3
Finalistka 8. 25 lutego 2001 Oklahoma City Twarda (hala) Francja Monica Seles 3:6, 7:5, 2:6
Finalistka 9. 31 marca 2001 Miami Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 6:4, 1:6, 6:7(4)
Zwyciężczyni 11. 22 kwietnia 2001 Charleston Ceglana Szwajcaria Martina Hingis 6:0, 4:6, 6:4
Finalistka 10. 13 maja 2001 Berlin Ceglana Francja Amélie Mauresmo 4:6, 6:2, 3:6
Zwyciężczyni 12. 9 czerwca 2001 French Open Ceglana Belgia Kim Clijsters 1:6, 6:4, 12:10
Finalistka 11. 19 sierpnia 2001 Toronto Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 1:6, 7:6(7), 3:6
Zwyciężczyni 13. 27 stycznia 2002 Australian Open Twarda Szwajcaria Martina Hingis 4:6, 7:6(7), 6:2
Finalistka 12. 3 marca 2002 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 2:6, 6:4, 4:6
Finalistka 13. 1 kwietnia 2002 Miami Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 5:7, 6:7(4)
Finalistka 14. 18 sierpnia 2002 Montreal Twarda Francja Amélie Mauresmo 4:6, 1:6
Finalistka 15. 29 marca 2003 Miami Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 6:4, 4:6, 1:6
Finalistka 16. 27 lipca 2003 Stanford Twarda Belgia Kim Clijsters 6:4, 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 14. 22 sierpnia 2003 New Haven Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 6:2, 4:0 krecz
Finalistka 17. 16 maja 2004 Rzym Ceglana Francja Amélie Mauresmo 6:3, 3:6, 6:7(6)

Gra podwójna 2 (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 12 maja 1991 Rzym Ceglana Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Monica Seles Australia Nicole Bradtke
Związek Południowej Afryki Elna Reinach
7:5, 6:2
Finalistka 1. 16 czerwca 2003 Eastbourne Trawiasta Hiszpania Magüi Serna Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
3:6, 2:6

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Rywalka Wynik
1990 I runda Niemcy Steffi Graf 3:6, 7:5, 3:6
1991 Ćwierćfinał Argentyna Gabriela Sabatini 1:6, 4:6
1992 I runda Argentyna Gabriela Sabatini 1:6, 6:3, 4:6
2000 I runda Rosja Anna Kurnikowa 4:6, 4:6
2001 Ćwierćfinał Francja Sandrine Testud 3:6, 6:4, 3:6
2002 Półfinał Stany Zjednoczone Serena Williams 6:2, 4:6, 4:6
2003 Półfinał Belgia Kim Clijsters 6:4, 3:6, 0:6

Występy w turnieju WTA Doubles Championships[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1992 Półfinał Stany Zjednoczone Gigi Fernández Łotwa Łarysa Neiland
Czechosłowacja Jana Novotná
2:6, 5:7

Występy w Igrzyskach Olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992, reprezentując państwo  Stany Zjednoczone [3]
I runda  Południowa Afryka: Elna Reinach [WC] 6:1, 6:0
II runda  Argentyna: Patricia Tarabini 6:4, 6:1
III runda  Indonezja: Yayuk Basuki 6:3, 6:4
Ćwierćfinał  Niemcy: Anke Huber [7] 6:3, 7:6(1)
Półfinał  Hiszpania: Arantxa Sánchez Vicario [2] 6:3, 3:6, 6:1
O złoty medal  Niemcy: Steffi Graf [1] 3:6, 6:3, 6:4

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1989 Francja French Open Ceglana Czechosłowacja Eva Švíglerová 6:4, 6:0
Zwyciężczyni 1989 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Rachel McQuillan 6:2, 6:3

Gra podwójna (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1989 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Meredith McGrath Czechosłowacja Andrea Strnadová
Czechosłowacja Eva Sviglerova
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 1989 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Meredith McGrath Australia Jo-Anne Faull
Australia Rachel McQuillan
6:0, 6:3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eurosport: W grudniu proces byłej "jedynki" Jennifer Capriati (pol.). eurosport.onet.pl, 2013-08-17. [dostęp 2013-08-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]