Lidia Bagińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lidia Bagińska
Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1967
Ozorków
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego
Okres od 8 grudnia 2006
do 12 marca 2007

Lidia Iwona Bagińska (ur. 18 listopada 1967 w Ozorkowie) – polska adwokat, radca prawny, nauczyciel akademicki, sędzia Trybunału Konstytucyjnego od 8 grudnia 2006 (ślubowanie złożyła 6 marca 2007) do 12 marca 2007.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1992 została absolwentką Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 2004 ukończyła studia podyplomowe z prawa europejskiego na Uniwersytecie Warszawskim. W 1994 ukończyła aplikację sądową (zdała egzamin sędziowski), natomiast rok później radcowską (zdała egzamin radcowski).

W 1995 uzyskała wpis na listę radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie. Od 1995 do 2001 wykonywała zawód radcy prawnego. W 2001 została wpisana na listę adwokatów. W tym samym roku wpisano ją również na listę syndyków przy Sądzie Okręgowym w Warszawie. Prowadzi kancelarię prawną Czarnecki & Bagińska, Adwokaci i Radcowie Prawni sp.k. w Warszawie wspólnie z adwokatem Markiem Czarneckim[1].

8 grudnia 2006, wskazana przez kluby parlamentarne Ligi Polskich Rodzin oraz Samoobrony RP[2], poparta przez Prawo i Sprawiedliwość, została wybrana przez Sejm RP na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. W głosowaniu 207 posłów było za, 159 - przeciw a 10 wstrzymało się[3]. Wstrzymanie złożenia ślubowania wobec prezydenta RP zostało wywołane kontrowersjami co do rzetelności w wykonywaniu obowiązków syndyka[4].

6 marca 2007 została zaprzysiężona na sędziego Trybunału Konstytucyjnego. 12 marca 2007 zrezygnowała ze stanowiska i wróciła do zawodu adwokata[5].

Sąd odebrał jej uprawnienia syndyka, uznając zarzuty dotyczące nieprawidłowości podczas postępowania upadłościowego, niewykonywania postanowień sądu adresowanych do niej jako syndyka, a nawet wprowadzania sądu upadłościowego w błąd[6].

Pomimo złożenia rezygnacji z urzędu sędziego Trybunału Konstytucyjnego, w 2008 wniosła do sądu pozew o ustalenie, że nadal jest sędzią Trybunału Konstytucyjnego. Skarga kasacyjna Lidii Bagińskiej została oddalona przez Sąd Najwyższy ze względu na niedopuszczalność drogi sądowej[6].

W 2008 wykładała prawo wekslowe i czekowe w Europejskiej Wyższej Szkole Prawa i Administracji w Warszawie. Członek Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie oraz członek Rady Adwokackiej w Warszawie. Od 2010 wykładowca w Okręgowej Radzie Adwokackiej w Warszawie.

W 2018 w trakcie kryzysu wokół Sądu Najwyższego w Polsce zgłosiła swoją kandydaturę na sędziego Izby Cywilnej Sądu Najwyższego[7].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czarnecki & Bagińska Adwokaci i Radcowie Prawni sp.k. (pol.). czarneckibaginska.pl.
  2. Druk sejmowy nr 1157 (pol.). www.sejm.gov.pl, 8 grudnia 2006.
  3. Głosowania w Sejmie (pol.). sejm.gov.pl.
  4. Wstrzymane zaprzysiężenie sędzi Trybunału (pol.). gazeta.pl, 6 grudnia 2006. [dostęp 2018-08-03].
  5. Kadencje sędziów Trybunału Konstytucyjnego (pol.). trybunal.gov.pl.
  6. a b Bagińska przegrała walkę o Trybunał (pol.). rp.pl. [dostęp 2018-08-03].
  7. Lista kandydatów do Sądu Najwyższego, których zgłoszenia wpłynęły do Krajowej Rady Sądownictwa do 1 sierpnia 2018 r. (pol.). www.krs.pl. [dostęp 2018-08-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]