Ludwik Flaszen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Flaszen
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1930
Kraków
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Ludwik Flaszen (ur. 4 czerwca 1930 w Krakowie) – polski krytyk teatralny, pisarz, eseista, teatrolog i reżyser. Współpracownik Jerzego Grotowskiego, współzałożyciel i kierownik literacki Teatru 13 Rzędów (później Teatru Laboratorium).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Krakowie w rodzinie żydowskiej[1], jako syn Feliksa (1893–1975) i Józefy z domu Frischer (1900–1992). Okres II wojny światowej spędził w Związku Radzieckim.

Pracował w redakcji Życia Literackiego, był kierownikiem literackim Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Zainicjował dyskusję o schematyzmie literatury socrealizmu (1952) oraz krytykował upraszczanie w rozliczaniu stalinowskiej przeszłości (po 1956). W 1953 podpisał rezolucję ZLP w sprawie procesu krakowskiego. Debiut literacki Głowa i mur (1958) zatrzymany[2] przez cenzurę PRL.

W 1959 wspólnie z Jerzym Grotowskim założył w Opolu Teatr 13 Rzędów, późniejszy Teatr Laboratorium, który od 1965 działał we Wrocławiu. W latach 1980–1982 był jego dyrektorem.

Od 1984 mieszka w Paryżu. Prowadzi staże teatralne i reżyseruje (m.in. Biesy albo Mały Plutarch żywotów nieudanych według Fiodora Dostojewskiego, Teatr Stary, Kraków, 1995). Współpracuje z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego oraz miesięcznikiem Odra. W 2009 zasiadał w komitecie honorowym Roku Grotowskiego 2009[3]

10 maja 2000 Ludwik Flaszen został odznaczony przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[4].

12 stycznia 2009 z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[5].

Autor szkiców o teatrze, m.in.: Cyrograf (1971, 1974, 1996), Cirographe, Paryż, 1989 (wyd. francuskie), Teatr skazany na magię (1983), wraz z Carlą Pollastrelli wyd. włoskie Il Teatr Laboratorium di Jerzy Grotowski 1959–1969, testi e materiali di Jerzy Grotowski e Ludwik Flaszen con un scritto di Eugenio Barba, Pontedera, 2001.

Prace[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Sobolewski: Trzewik Montaigne’a (pol.). Gazeta Wyborcza. Duży Format, 17 stycznia 2010. [dostęp 2010-10-08].
  2. Sposób unicestwienia książki przez cenzurę PRL – wycofanie z drukarni i przeznaczenie do papierni na tzw. przemiał, czyli zniszczenie wydania z przeznaczeniem do odzyskania surowca w dalszej produkcji papieru (dziś: recykling).
  3. 2009 Rok Grotowskiego (pol.). [dostęp 15 stycznia 2009].
  4. Odznaczenia w Pałacu Prezydenckim. prezydent.pl, 2000-05-10. [dostęp 2012-11-27].
  5. Inauguracja Roku Grotowskiego. mkidn.gov.pl, 2009-01-12. [dostęp 2012-11-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]