Mariusz Jakus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mariusz Jakus
Ilustracja
Mariusz Jakus
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1967
Chrzanów
Zawód aktor, pedagog
Lata aktywności od 1992
Zespół artystyczny
Teatr Polski w Poznaniu
(1993−1994)
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
(1994−2017)
Teatr Współczesny w Warszawie
(od 2017)
Odznaczenia
Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”

Mariusz Jakus (ur. 26 listopada 1967 w Chrzanowie) – polski aktor teatralny i filmowy, pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Aktorskiego we Wrocławiu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (1993)[1]. W 2013 uzyskał stopień doktora nauk o sztukach pięknych w dziedzinie sztuk teatralnych, zaś w roku 2017 stopień doktora habilitowanego na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy pt. Rola Muleja w spektaklu "Książę Niezłomny" w reżyserii Pawła Świątka w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi. Premiera 30 października 2015 roku[2]. Jest adiunktem na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi, gdzie pełni także funkcję prodziekana[3][2].

Kariera teatralna[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutował 19 lipca 1992 w Tutam Bogusława Schaeffera w reżyserii Piotra Szczerskiego na deskach Teatru 38 w Krakowie[4]. W latach 1993−1994 był aktorem Teatru Polskiego w Poznaniu[5], zawodowo związany z Teatrem im. Stefana Jaracza w Łodzi w latach 1994−2017. Od 2017 roku jest aktorem Teatru Współczesnego w Warszawie[4].

Laureat nagrody za rolę Leontesa w przedstawieniu Zimowa opowieść na Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi (1993), zespołowej Nagrody Głównej za rolę w spektaklu Zbrodnia z premedytacją Gombrowicza w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi na XXXVI Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (1996), wyróżnienie za rolę Spodka w Śnie nocy letniej w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi w III Ogólnopolskim Konkursie Na Inscenizację Dzieł Dramatycznych Szekspira (1998) oraz Kryształowej Łódki, nagrody dla najlepszego aktora przyznanej przez młodzież uczestniczącą w 30. edycji konkursu na recenzje szkolną organizowanego przez Towarzystwo Przyjaciół Łodzi (2003)[6].

Odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaką honorową "Zasłużony dla Kultury Polskiej" (2009)[7].

Kariera filmowa[edytuj | edytuj kod]

Znany jest głównie z ról o profilu negatywnym – kryminalistów i czarnych charakterów, choć bywał także filmowym odtwórcą funkcjonariuszy służb mundurowych. Mariusz Jakus zasłynął z roli „Tygrysa” w filmie Samowolka (1993) w reżyserii Feliksa Falka, za którą otrzymał nagrodę za najlepszą drugoplanową rolę męską na 18. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Później był także rozpoznawalny z roli komisarza Rafalskiego w serialu Fala zbrodni i „Mongoła” w wojennym serialu telewizyjnym Czas honoru.

W 2003 pojawił się gościnnie w teledysku grupy Pięć Dwa Dębiec „Pies” (P-ń VI)[8].

W 2014 roku nagrał pierwszego w karierze audiobooka, na podstawie opowiadania „Kuba i białe święta” autorstwa Patrycji Dąbrowskiej, w ramach akcji świątecznej projektu edukacyjnego AudioCzytaki. Premiera odbyła się 17 grudnia 2014[9].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Absolwenci Wydziału Aktorskiego PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie; Filia we Wrocławiu. [dostęp 2010-12-23].
  2. a b Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2018-11-11] (pol.).
  3. Wykładowcy Aktorstwo | Szkoła Filmowa w Łodzi, www.filmschool.lodz.pl [dostęp 2017-03-30].
  4. a b Encyklopedia, Mariusz Jakus, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2018-11-11] (pol.).
  5. FilmPolski.pl, „FilmPolski” [dostęp 2017-03-30] (pol.).
  6. FilmPolski.pl, „FilmPolski” [dostęp 2018-11-11] (pol.).
  7. Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2017-03-30].
  8. PIES - Pięć Dwa (52 Dębiec). Pięć Dwa 2010-03-30.
  9. Patryk Szulc: BajkoCzytaki na święta (pol.). AudioCzytaki. [dostęp 2014-12-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]