Mosty Warszawskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy zespołu mostów we Wrocławiu. Zobacz też: artykuł o mostach w Warszawie.
mosty Warszawskie
Ilustracja
Pięcioprzęsłowy most środkowy
i (w głębi, z łukami) jednoprzęsłowy wschodni[1]
Poprzednie nazwy Hundsfelder Brücke,
Hindenburgbrücke/
/Schiffskanalbrücke
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
most Warszawski Wschodni
Poprzednie nazwy Hindenburgbrücke
Przeszkoda Kanał Nawigacyjny
Długość 45,52 m
Szerokość:
• całkowita
• jezdni
• chodników

12,0 m
7,50 m
2×2,15 m
Liczba torów tramwajowych 2
Liczba przęseł 1
Rozpiętość przęseł 54,90
Data budowy 1914-1916
Projektant Emperger
Most Warszawski Środkowy
Poprzednie nazwy Hindenburgbrücke
Przeszkoda Stara Odra
Długość 189,53 m
Szerokość:
• całkowita
• jezdni
• chodników

12,0 m
7,50 m
2×2,15 m
Liczba torów tramwajowych 2
Liczba przęseł 5
Rozpiętość przęseł 27,80 • 29,90 • 32,40 • 33,50 • 32,40 m[2]
Data budowy 1914-1916
Projektant Günther Trauer
Most Warszawski Zachodni
Poprzednie nazwy Schiffskanalbrücke
Przeszkoda Kanał Miejski
Długość 41,20 m
Szerokość:
• całkowita
• jezdni
• chodników

21,35 m
12,50-13,00 m
3,40 + 3,82 m
Liczba torów tramwajowych 2
Liczba przęseł 1
Rozpiętość przęseł 21,80
Data budowy 1927-1928
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
mosty Warszawskie
mosty Warszawskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
mosty Warszawskie
mosty Warszawskie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
mosty Warszawskie
mosty Warszawskie
Ziemia51°07′48,92″N 17°03′33,75″E/51,130256 17,059375

Mosty Warszawskie we Wrocławiu - zespół trzech starszych i dwóch nowych mostów przerzuconych nad Odrą i jej kanałami w północnej części miasta. W zespole mostów starszych jednoprzęsłowy most zachodni przechodzi ponad Kanałem Miejskim, pięcioprzęsłowy most środkowy - nad Starą Odrą tuż poniżej połączenia jej z Kanałem Powodziowym oraz nad cyplem rozdzielającym je od Kanału Żeglugowego Miejskiego, a jednoprzęsłowy most wschodni - nad Kanałem Nawigacyjnym[3]. Zespół dwóch nowych mostów składa się z sześcioprzęsłowego mostu[4] nad nurtem rzeki i Kanałem Nawigacyjnym i jednoprzęsłowego zachodniego nad Kanałem Miejskim.

most zachodni[1] (w głębi Browar Piastowski)
transport węgla Kanałem Nawigacyjnym
pod mostem wschodnim
Mosty Warszawskie po dobudowaniu nitki południowej (na drugim planie)

Mosty wybudowano na miejscu przeprawy istniejącej tu od czasów historycznych, prowadzącej z miasta w kierunku północno-zachodnim, przez Psie Pole do Oleśnicy i dalej do Warszawy. Do lat 60. XIX w. (przed budową kanałów) funkcjonował tutaj most drewniany, który w 1870 zastąpiony został czteroprzęsłową konstrukcją stalową wspartą na kamiennych filarach, nazwaną Hundsfelderbrücke (most Psiego Pola). W związku z przebudową wrocławskiej drogi wodnej na przełomie wieków XIX i XX konieczne stało się uzupełnienie przeprawy o dwa nowe mosty - wschodni i zachodni - i przebudowanie istniejącego.

Najpierw, w 1897 nad świeżo przekopanym kanałem żeglugowym Miejskim zbudowano stalowy most kratownicowy (Schiffskanalbrücke - most kanału żeglugowego), identyczny niemal jak południowy Most Trzebnicki. W latach 1914-1916 zbudowano pięcioprzęsłowy żelbetowy most środkowy z płyty łukowej i jednoprzęsłowy most wschodni podwieszony na dwóch łukach żelbetowych z żelbetowymi wieszakami; mosty te nazwane zostały Hindenburgbrücke (mosty Hindenburga). W 1927-1928 zdemontowano most zachodni i przeniesiono go do osiedla Rakowiec na rzekę Oławę, w ciąg ulicy Na Niskich Łąkach, gdzie funkcjonuje do dziś jako Most Rakowiecki. W miejscu Schiffskanalbrücke postawiono nowy most żelbetowy ramowy, dzisiejszy Most Warszawski Zachodni.

Przez całą długość mostów Warszawskich przeprowadzona jest[1] dwukierunkowa jezdnia szerokości od 12 do 13 metrów, niosąca dwutorową linię tramwajową, oraz po obu stronach jezdni dwa chodniki szerokości od 2,15 do 3,8 metra. Brak osobnych ścieżek rowerowych, a ruch tramwajów - ze względu na małą szerokość jezdni - koliduje z ruchem samochodowym w tym samym kierunku. Mosty modernizowano po wojnie kilkakrotnie (m.in. zmieniając nawierzchnię z granitowej kostki na dywanik asfaltowy), ale wzmagający się stale ruch ciężkich pojazdów systematycznie powoduje uszkodzenia.

9 czerwca 2006 r. została rozpoczęta modernizacja przeprawy, w czasie której równolegle do starych wybudowane zostały dwa nowe mosty drogowo-tramwajowe, a stare poddane zostały remontowi. 6 maja 2008 nowe mosty poddano próbom obciążenia[5], a 12 maja południową nitkę[6] oddano do eksploatacji, a zaraz potem rozpoczęto remont i adaptację starych mostów. Po zakończonym kilka miesięcy później remoncie Aleja Kromera, stanowiąca trasę alternatywną dla drogi krajowej nr 8, otrzymała dwie jezdnie (po dwa pasy w każdym kierunku) oraz wydzielone torowisko. Przebudowie poddane zostało również skrzyżowanie Alei Kromera z ulicą Toruńską i Aleją Tadeusza Boya-Żeleńskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d informacje tu zawarte odnoszą się do "starych" mostów oraz do ich stanu i wyglądu sprzed modernizacji z lat 2006-2008
  2. Strona Zespołu Badawczo-Projektowego Mosty-Wrocław podaje, że rozpiętości te wynoszą 29,24 • 32,96 • 35,50 • 36,90 • 36,80
  3. pomimo istotnych różnic konstrukcyjnych pomiędzy mostem środkowym a wschodnim uznaje się je czasem za wspólną konstrukcję, traktowaną konsekwentnie wówczas jako jeden długi Most Wschodni (sześcioprzęsłowy)
  4. Strona Zespołu Badawczo-Projektowego Mosty-Wrocław podaje, że rozpiętości przęseł tego mostu wynoszą: 31,49 • 34,65 • 37,03 • 37,35 • 38,00 • 61,89 metrów
  5. Gazeta Wyborcza: Most Warszawski: oto dzień ostatniej próby
  6. nowa nitka sąsiadującego z mostem odcinka Alei Kromera, jak również nowe mosty, przebiega po południowej stronie starej ulicy i mostów, tzn. obsługuje ruch z centrum Wrocławia w kierunku Psiego Pola

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]