Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. 952 z 24 kwietnia 1986
Ilustracja
Kościół klasztorny
Państwo  Polska
Miejscowość Żarnowiec
Kościół rzymskokatolicki
Rodzaj klasztoru opactwo
Właściciel benedyktynki (1589–1866
i od 1946)
Prowincja Kongregacja Niepokalanego Poczęcia
Ksieni matka Faustyna Foryś OSB
Klauzura tak
Typ zakonu żeński
Liczba zakonnic 20 (2016)
Obiekty sakralne
Kościół Zwiastowania Pana
Fundator Opactwo Cystersów w Oliwie
Styl gotyk
Materiał budowlany cegła
Data budowy XIII w.
Data zamknięcia 1834
Data reaktywacji 1946
Położenie na mapie gminy Krokowa
Mapa lokalizacyjna gminy Krokowa
Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu
Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu
Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu
Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu
Położenie na mapie powiatu puckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu puckiego
Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu
Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu
Ziemia54°47′15″N 18°04′54″E/54,787500 18,081667
Strona internetowa klasztoru

Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu – żeński klasztor benedyktynek, a wcześniej cysterek, znajdujący się we wsi Żarnowiec, w województwie pomorskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Fundatorami klasztoru Cysterek byli cystersi oliwscy. Fundacja nastąpiła zapewne w 1235 co może potwierdzić bulla protekcyjna papieża Innocentego IV, biorąca oliwskie opactwo wraz z dobrami, w tym jezioro obok siedziby cysterek, pod opiekę papiestwa. W 1589 żarnowiecki klasztor cysterek został skasowany, ich budynki i dobra zostały przejęte przez benedyktynki. Trzy ostatnie zakonnice odeszły z klasztoru. W 1772 władze pruskie sekularyzowały zakonne dobra. W 1834 klasztor został skasowany. Od 1946 jest ponownie siedzibą benedyktynek.

Stan obecny[edytuj | edytuj kod]

Do dnia dzisiejszego zachowały się dawne budynki klasztorne przylegające od strony północnej do kościoła. Na dziedzińcu zachowały się, udostępnione częściowo dla turystów, gotyckie krużganki. Zachowały się też: dom kapelana z 1404 roku, przebudowany w 1635 roku (obecnie plebania), spichrz oraz elementy muru klasztornego. Skarbiec klasztorny (niedostępny dla turystów) zawiera zabytki piśmiennicze, m.in. rękopisy z XV wieku, pastorały i bogato zdobiony graduał; szaty i hafty liturgiczne, rzeźby sakralne oraz dawne sprzęty. Kościół wybudowany w 4. ćwierci XIII wieku; powiększony po 1389 roku z inicjatywy cystersów z Oliwy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]