Opalenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opalenie
Kościół pw. św. Piotra i Pawła w Opaleniu
Kościół pw. św. Piotra i Pawła w Opaleniu
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat tczewski
Gmina Gniew
Liczba ludności (2006) (sołectwo) 838
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-136[1]
Tablice rejestracyjne GTC
SIMC 0161329
Położenie na mapie gminy Gniew
Mapa lokalizacyjna gminy Gniew
Opalenie
Opalenie
Położenie na mapie powiatu tczewskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tczewskiego
Opalenie
Opalenie
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Opalenie
Opalenie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Opalenie
Opalenie
Ziemia53°44′32″N 18°49′23″E/53,742222 18,823056

Opaleniewieś kociewska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Gniew przy przecięciu dróg krajowych nr 90 i 91. Wieś jest siedzibą sołectwa Opalenie w którego skład wchodzą również miejscowości: Aplinki, Na Piaskach, Pod Górami i Osady. Na południe od Opalenia znajdują się bezpośrednio nad brzegami Wisły rezerwaty florystyczne Wiosło Duże i Wiosło Małe. Dwa inne rezerwaty florystyczne (Opalenie Dolne i Opalenie Górne) znajdują się na wschód od miejscowości.

W latach 1934-1954 i 1973-1976 miejscowość była siedzibą gminy Opalenie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Części wsi[edytuj]

Integralne części wsi Opalenie[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0161341 Na Piaskach część wsi
1037703 Osady część wsi
0161358 Pod Górami osada

Historia[edytuj]

Do roku 1918 Opalenie znajdowało się pod administracją zaboru pruskiego. Po I wojnie światowej miejscowość wróciła do Polski. Opalenie znajdowało się na trasie strategicznej linii kolejowej, którą Niemcy zamierzali rozbudować. Linia ta miała wspierać logistycznie istniejące już połączenie (Berlin-Piła-Chojnice-Tczew-Królewiec) i służyć przede wszystkim do szybkiego przerzutu wojsk i materiału wojennego na wschód. Upadek kajzerowskich Niemiec zniweczył plany pruskiej ekspansji. Olbrzymi most w Opaleniu (ponad kilometr długości) został w 1927-1929 zdemontowany i na nowo wykorzystany w 1934, w Toruniu i Koninie. Okres 20-lecia międzywojennego był powiązany z częstymi prowokacjami niemieckiego Grenzschutzu ze wschodniego brzegu Wisły. Podczas II wojny światowej most został przez Niemców prowizorycznie odbudowany (drewniana konstrukcja). Po wojnie przewozy pasażerskie odbywały się jeszcze do połowy lat 50. na trasie (Smętowo Graniczne-Opalenie).

26 lipca 2013 roku zostało otwarte w okolicach Opalenia nowe połączenie mostowe (tym razem drogowe), w ciągu drogi krajowej nr 90. Zapewnia to połączenie Kwidzyna, przez nowy most na Wiśle, z drogą krajową nr 91 w Dąbrówce i w dalszym ciągu z węzłem autostrady A1 w Kopytkowie[4].

Zobacz też[edytuj]


Przypisy

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. GW Trójmiasto: Most-kwidzyn-opalenie-mozesz-otworzyc-i-ty (pol.). mojeauto.pl, 2013 - 07 - 25. [dostęp 25-07-2013].


Ruiny mostu na Wiśle

Linki zewnętrzne[edytuj]