Opalenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Opalenie
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Piotra i Pawła w Opaleniu
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat tczewski
Gmina Gniew
Liczba ludności (2011) 884[1]
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 83-136[2]
Tablice rejestracyjne GTC
SIMC 0161329
Położenie na mapie gminy Gniew
Mapa konturowa gminy Gniew, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Opalenie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Opalenie”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Opalenie”
Położenie na mapie powiatu tczewskiego
Mapa konturowa powiatu tczewskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Opalenie”
Ziemia53°44′32″N 18°49′23″E/53,742222 18,823056

Opaleniewieś kociewska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Gniew[3].

Wieś położona u zbiegu dróg krajowych nr 90 i 91. Stanowi sołectwo Opalenie, w którego skład wchodzą również miejscowości: Aplinki, Na Piaskach, Pod Górami i Osady. Na południe od Opalenia znajdują się bezpośrednio nad brzegami Wisły rezerwaty florystyczne Wiosło Duże i Wiosło Małe. Dwa inne rezerwaty florystyczne (Opalenie Dolne i Opalenie Górne) znajdują się na wschód od miejscowości.

W latach 1934–1954 i 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Opalenie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Opalenie[4][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0161341 Na Piaskach część wsi
1037703 Osady część wsi
0161358 Pod Górami osada

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ruiny mostu na Wiśle

Do roku 1918 Opalenie znajdowało się pod administracją zaboru pruskiego. Po I wojnie światowej miejscowość wróciła do Polski. Opalenie znajdowało się na trasie strategicznej linii kolejowej, którą Niemcy zamierzali rozbudować. Linia ta miała wspierać logistycznie istniejące już połączenie (Berlin-Piła-Chojnice-Tczew-Królewiec) i służyć przede wszystkim do szybkiego przerzutu wojsk i materiału wojennego na wschód. Upadek kajzerowskich Niemiec zniweczył plany pruskiej ekspansji. Olbrzymi most w Opaleniu (ponad kilometr długości) został w 1927–1929 zdemontowany i na nowo wykorzystany w 1934, w Toruniu i Koninie. Okres 20-lecia międzywojennego był powiązany z częstymi prowokacjami niemieckiego Grenzschutzu ze wschodniego brzegu Wisły. W Opaleniu była ulokowana placówka Straży Celnej „Opalenie”[5]. Podczas II wojny światowej most został przez Niemców prowizorycznie odbudowany (drewniana konstrukcja). Po wojnie przewozy pasażerskie odbywały się jeszcze do połowy lat 50. na trasie (Smętowo Graniczne-Opalenie).

26 lipca 2013 roku zostało otwarte w okolicach Opalenia nowe połączenie mostowe (tym razem drogowe), w ciągu drogi krajowej nr 90. Zapewnia to połączenie Kwidzyna, przez nowy most na Wiśle, z drogą krajową nr 91 w Dąbrówce i w dalszym ciągu z węzłem autostrady A1 w Kopytkowie[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Opalenie w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2019-10-30] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 860 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  5. Kalendarz z szematyzmem funkcjonariuszy Straży Celnej na rok 1927, Nakładem Zarządu Internatu imienia dra Władysława Rasińskiego dla Dzieci Funkcjonariuszy Straży Celnej, 1927, s. 223.
  6. GW Trójmiasto: Most-kwidzyn-opalenie-mozesz-otworzyc-i-ty (pol.). mojeauto.pl, 2013 – 07 – 25. [dostęp 2013-07-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]