Anna Apostolakis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Apostolakis
Imię i nazwisko

Anna Apostolakis-Gluzińska

Data i miejsce urodzenia

7 stycznia 1960
Warszawa

Zawód

aktorka

Lata aktywności

od 1981

Zespół artystyczny
Teatr Lalek Banialuka (1981–1985)
Teatr Dramatyczny w Płocku (1985−1994)

Anna Apostolakis-Gluzińska (ur. 7 stycznia 1960 w Warszawie) – polska aktorka dubbingowa i teatralna oraz reżyserka dubbingu pochodzenia greckiego[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku, zamiejscowego wydziału warszawskiej Akademii Teatralnej[2].

Zadebiutowała w bielskim Teatrze Lalek Banialuka w 1981. W latach 1985–1994 była aktorką Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniewskiego w Płocku. W 1993 otrzymała nagrodę Srebrnej Maski dla najlepszego płockiego aktora, przyznaną przez Płockie Towarzystwo Przyjaciół Teatru[3].

W 2019 została uhonorowana za szczególne osiągnięcia w dziedzinie dubbingu podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych Animocje w Bydgoszczy[4].

Ma syna, Wita (ur. 1997), który również jest aktorem dubbingowym.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Klan – sprzątaczka w XXIV Prywatnym Liceum w Warszawie, do którego uczęszczał m.in. Jaś Rafalski
  • od 2003: Na Wspólnej – matka (odc. 706), Stefania Lisiecka (odc. 2057), kwiaciarka (odc. 2488-2489)
  • 2004–2006: Kryminalni – Barbara, gospodyni księdza w Janówku (odc. 19)
  • 2011: Wyjazd integracyjny – Norweżka
  • 2014: Światło w sierpniu – uczestniczka pogrzebu

Reżyser dubbingu[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zorba dla włókniarzy, cz. II. BielskoBiala.pl, 2017-07-06. [dostęp 2020-11-24].
  2. ANIMOCJE: Spotkanie z Anną Apostolakis-Gluzińską. Kultura w zasięgiu, 2019. [dostęp 2020-11-24].
  3. Anna Apostolakis, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [online] [dostęp 2020-11-24].
  4. Paweł Marcinkiewicz: Ćwiczyć już nie muszę. Rozmowa z Anną Apostolakis-Gluzińską. Gazeta Wyborcza, 2019-06-24. [dostęp 2020-11-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]