Pozdrowienia z Rosji (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: inne znaczenia tego terminu.
Pozdrowienia z Rosji
From Russia with Love
Gatunek sensacyjny
akcji
Data premiery 10 października 1963 (Wielka Brytania)
8 kwietnia 1964 (USA)
Kraj produkcji  Wielka Brytania
 Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 111 min
Reżyseria Terence Young
Scenariusz Richard Maibaum
Johanna Harwood na podstawie powieści Iana Fleminga
Główne role Sir Sean Connery
Daniela Bianchi
Muzyka John Barry
Zdjęcia Ted Moore
Scenografia Syd Cain
Montaż Peter R. Hunt
Produkcja Harry Saltzman
Albert R. Broccoli
Wytwórnia Danjaq
Eon Productions
Dystrybucja United Artists
Budżet 2 000 000 $
Poprzednik Doktor No (1962)
Kontynuacja Goldfinger (1964)
Wikicytaty Pozdrowienia z Rosji w Wikicytatach

Pozdrowienia z Rosji (in. tytuł Pozdrowienia z Moskwy) – drugi oficjalny film o przygodach brytyjskiego agenta Jamesa Bonda, zrealizowany na podstawie piątej powieści o Jamesie Bondzie autorstwa Iana Fleminga z 1957 roku. Po raz drugi w rolę agenta 007 wcielił się Sean Connery.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa organizacja przestępcza pragnie przejąć ściśle tajne, służące do szyfrowania wiadomości radzieckie urządzenie o nazwie "Lektor". Kierownictwo postanawia jednocześnie zabić agenta 007 Jamesa Bonda. Pracownica ambasady radzieckiej w Stambule oferuje wywiadowi brytyjskiemu przekazanie "Lektora" pod warunkiem, że Bond przyjedzie po maszynę osobiście. Agent, przeczuwając pułapkę, wyrusza do Turcji.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Po sukcesie filmu Doktor No Ian Fleming wybrał się do Stambułu, by wspólnie z producentami filmowej serii szukać lokalizacji do "Pozdrowień z Moskwy". Wbrew temu, co sugeruje tytuł, akcja w przeważającej mierze dzieje się nie w Moskwie, a w pociągu Orient Express, Wenecji i Stambule. Jeden z producentów, Cubby Broccoli, wspomina: "W Londynie Fleming zachowywał się konwencjonalnie, za to w Stambule potrafił się otworzyć, najwyraźniej był w swoim żywiole. Uwielbiał chodzić na tamtejsze bazary. Wszystkimi zmysłami chłonął kolory, dźwięki i zapachy. Największe wrażenie robił na nim taniec brzucha. Wyznał, że do tej pory za najseksowniejszą część kobiecego ciała uważał piersi, ale w Stambule zrozumiał, że to brzuch jest najbardziej oszałamiającym wyrazem kobiecości". W filmie znalazła się przepełniona erotyzmem scena tańca brzucha. Wydawać by się mogło, że "Pozdrowienia z Moskwy" to film nienastręczający producentom większych problemów. Zwłaszcza, że po sukcesie "Doktora No" podwojono budżet. A jednak nieźle się namęczyli, szukając odpowiedniej dziewczyny do roli Rosjanki, Tatiany Romanovej. Tym razem miała to być idealna słowiańska uroda, zdolna zwabić agenta 007 w śmiertelną pułapkę, ale i zachwycić widzów. Wytypowano 200 aktorek, jednak żadna nie wydawała się odpowiednia. Poszukiwania przeniosły się więc na łamy gazet. W odpowiedzi na anonse zgłaszały się tysiące kobiet. W końcu producenci natrafili na ideał. Ucieleśniała go włoska modelka Daniela Bianchi. Kolejnym nieoczekiwanym problemem okazała się lokalizacja. Zdjęcia w Stambule panowie Saltzman i Broccoli wspominają jako koszmar. Najpierw rozbił się helikopter z reżyserem na pokładzie i ranny Terence Young trafił do szpitala. Pewnego ranka samochód wiozący Danielę Bianchi na plan filmowy wypadł z drogi. Aktorka nie ucierpiała poważnie w wypadku, ale miała posiniaczoną twarz. Problemów dostarczał także scenariusz, który podczas pracy nad filmem był wielokrotnie zmieniany. W końcu scenarzyści postawili na akcję i gadżety. W filmie Q, grany przez Desmonda Llewelyna, po raz pierwszy wyposaża Bonda na misję, prezentując z wojskową dokładnością zawartość czarnej walizeczki. Agent określa ją jako "paskudny prezent gwiazdkowy". Od tej walizeczki zaczyna się cała bondowska gadżetomania. W "Pozdrowieniach z Moskwy" pojawia się jeszcze "morderczy zegarek", noszony przez Granta, który zamierza zabić Bonda, but Rosy Klebb, z którego wysuwa się zatrute ostrze i peryskop pod ambasadą rosyjską w Stambule.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]