Robert Badinter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert Badinter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1928
Paryż
Minister sprawiedliwości Francji
Okres od 23 czerwca 1981
do 19 lutego 1986
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Poprzednik Maurice Faure
Następca Michel Crépeau

Robert Badinter (ur. 30 marca 1928 w Paryżu) - prawnik (m.in. profesor akademicki) i polityk francuski. Znany jest głównie ze swej działalności przeciwko karze śmierci.

Badinter został przeciwnikiem najwyższego wymiaru kary po tym, jak stracono w 1972 w Paryżu roku jego klienta Rogera Bontemsa. Od tamtej pory walka z NWK stała się zasadniczą treścią jego działalności publicznej. Bronił obalonego premiera Pakistanu Zulfikara Ali Bhutto, który został stracony.

W maju 1981 roku został ministrem sprawiedliwości w nowym socjalistycznym rządzie Pierre’a Mauroy. We wrześniu tegoż roku doprowadził wspólnie z prezydentem François Mitterrandem do zniesienia NWK.

Od 1995 do 2011 był senatorem i opowiadał się przeciwko przystąpieniu Turcji do UE.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Rodzicami Robert Badintera byli Simon (Samuel) Badinter oraz Charlotte (Chifra), którzy przybyli do Paryża z Besarabii i zostali naturalizowani we Francji w 1928. Simon Badinter został zatrzymany w Lyonie 9 lutego 1943 na rozkaz Klausa Barbie. Następnie 25 marca 1943 został deportowany w konwoju nr 53 do obozu zagłady w Sobiborze, skąd już nie powrócił.[1]

od 1957 do 1965 Robert Badinter był żonaty z aktorką Anne Vernon. Od 1966 jest żonaty z feministyczną pisarką i filozofką Élisabeth Badinter.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Badinter: Idiss. Paryż: Fayard, 2018, s. 217. ISBN 978-2-213-71010-5.