Jacques Delors

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacques Delors
Delors 01.jpg
Jacques Delors (2001)
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1925
Paryż
Przewodniczący Komisji Europejskiej
Okres od 7 stycznia 1985
do 24 stycznia 1995
Przynależność polityczna Partia Europejskich Socjalistów
Poprzednik Gaston Thorn
Następca Jacques Santer
Minister finansów Francji
Okres od 22 maja 1981
do 17 lipca 1984
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Poprzednik René Monory
Następca Pierre Bérégovoy
Odznaczenia
Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP Krzyz Wielki Orderu Świętego Jakuba od Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RFN Krzyż Wielki Orderu Chrystusa Krzyż Wielki Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny)

Jacques Delors (ur. 20 lipca 1925 w Paryżu[1]) – francuski ekonomista i polityk, eurodeputowany I kadencji, w latach 1981–1984 minister, od 1985 do 1995 przewodniczący trzech kolejnych Komisji Europejskich.

Życiorys[edytuj]

Działał w Chrześcijańskiej Konfederacji Francuskich Pracowników. Od 1945 do 1962 pracował w Banku Francji, następnie jako urzędnik w zajmującej się sprawami planowania państwowej komisji Commissariat général du Plan. W 1969 został doradcą gaullistowskiego premiera Jacques’a Chabana-Delmas[1]. Zajmował się również działalnością dydaktyczną w tym jako wykładowca Université Paris-Dauphine oraz École nationale d’administration[1]. Od 1973 do 1979 wchodził w skład rady Banku Francji[2].

W 1974 wstąpił do Partii Socjalistycznej[2]. W latach 1979-1981 z jej ramienia sprawował mandat posła do Parlamentu Europejskiego I kadencji[3]. W okresie prezydentury François Mitterranda był członkiem trzech rządów, którymi kierował Pierre Mauroy. W maju 1981 objął stanowisko ministra gospodarki i finansów. W trzecim gabinecie, utworzonym w marcu 1983, został natomiast ministrem gospodarki, finansów i budżetu. Urząd ten sprawował do lipca 1984[4]. Od 1983 do 1984 był także merem Clichy[2].

W styczniu 1985 został przewodniczącym Komisji Europejskiej działającej w strukturach ówczesnej Wspólnoty Europejskiej. Na czele tej instytucji stał przez dziesięć lat[1]. W okresie jego urzędowania został opracowany i zatwierdzony jednolity akt europejski z 1986, który legł u podstaw utworzenia jednolitego rynku europejskiego[5]. Również w tym czasie (w 1992) został podpisany traktat z Maastricht, na mocy którego doszło do utworzenia Unii Europejskiej[6]. W 1987 Jacques Delors przedstawił raport ukazujący perspektywy zjednoczenia Europy, zarysował koncepcję stworzenia Unii Gospodarczej i Walutowej z jednolitą walutą. Jego koncepcje pogłębionej integracji spotykały się z negatywnymi reakcjami głównie w Wielkiej Brytanii. Symbolem tego stała się okładka gazety „The Sun” z nagłówkiem Up Yours Delors[7].

W latach 1992–1996 przewodniczył UNESCO Commission on Education for the Twenty-first Century, która opracowała raport zatytułowany Learning: the Treasure Within[1][8]. Po odejściu z KE w drugiej połowie lat 90. był przewodniczącym rady dyrektorów Kolegium Europejskiego w Brugii[1].

Wyróżniony doktoratami honoris causa przez około 30 uczelni[2] (wśród nich Uniwersytet Karola w Pradze (1990)[9]). Odznaczony licznymi orderami krajowymi i zagranicznymi, w tym Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1993)[10]. Jest ojcem Martine Aubry.

Przypisy

  1. a b c d e f Jacques Delors in profile (ang.). ec.europa.eu. [dostęp 2017-07-02].
  2. a b c d FULL BIOGRAPHY OF JACQUES DELORS (ang.). institutdelors.eu. [dostęp 2017-07-02].
  3. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2017-07-02].
  4. Présidents de la République et Gouvernements sous la Ve (fr.). assemblee-nationale.fr. [dostęp 2017-07-02].
  5. Jednolity akt europejski. eur-lex.europa.eu. [dostęp 2017-07-02].
  6. Traktat z Maastricht o Unii Europejskiej. eur-lex.europa.eu. [dostęp 2017-07-02].
  7. Up Yours Delors. „The Sun”, s. 1, 1 listopada 1990 (ang.). [dostęp 2017-07-02]. 
  8. Learning: the Treasure Within (ang.). unesco.org. [dostęp 2017-07-02].
  9. Čestné doktoráty (cz.). cuni.cz. [dostęp 2017-07-02].
  10. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 czerwca 1993 r. o nadaniu orderó (M.P. z 1993 r. Nr 39, poz. 400).