Romano Bonaventura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Romano Bonaventura
Kardynał biskup
Miejsce urodzenia

Rzym

Data śmierci

20 lutego 1243

Legat papieski we Francji
Okres sprawowania

1225–1227, 1228–1230

Prior episcoporum ac omnium cardinalium
Okres sprawowania

1 maja 1240–20 lutego 1243

Wyznanie

Rzymskokatolickie

Diakonat

5 marca 1216

Prezbiterat

1235

Nominacja biskupia

1231

Sakra biskupia

1235

Kreacja kardynalska

5 marca 1216
Innocenty III

Kościół tytularny

S. Angelo (5 marca 1216)
Biskup Porto e S. Rufina (1235)

Romano Bonaventura (zm. 20 lutego 1243) — włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nominację kardynalską (z tytułem diakona S. Angelo in Pescheria) uzyskał od papieża Innocentego III na początku 1216 roku. Uczestniczył w papieskiej elekcji 1216. Służył jako legat papieski we Francji, gdzie uczestniczył w synodach w Bourges, Paryżu i Tuluzie i wprowadził ustawodawstwo antyheretyckie. Był także gubernatorem Kampanii i Spoleto oraz wikariuszem Rzymu. W 1231 roku został wybrany biskupem suburbikarnej diecezji Porto, jednak sakrę biskupią przyjął prawdopodobnie dopiero w 1235 roku, gdyż w bulli papieskiej datownej na 3 stycznia 1235 wciąż występuje jako diakon S. Angelo. Był zwolennikiem bezkompromisowej polityki Grzegorza IX wobec cesarza Fryderyka II. Uczestniczył w papieskiej elekcji 1241; był na niej wysuwany jako kandydat na papieża. Zmarł w trakcie sediswakancji po śmierci Celestyna IV.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]