Socjolingwistyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Językoznawstwo
Lingwistyka teoretyczna
Fonetyka
Fonologia
Morfologia
Słownictwo (Leksyka)
Semiotyka
Składnia
Semantyka
Semantyka leksykalna
Semantyka statystyczna
Semantyka strukturalna
Semantyka prototypu
Pragmatyka
Lingwistyka stosowana
Akwizycja języka
Psycholingwistyka
Socjolingwistyka
Antropolingwistyka
Lingwistyka generatywna
Lingwistyka kognitywna
Lingwistyka komputerowa
Lingwistyka deskryptywna
Lingwistyka historyczna
Lingwistyka porównawcza
Etymologia
Stylistyka
Lingwistyka normatywna
Lingwistyka korpusowa
Historia językoznawstwa
Spis językoznawców
Nierozwiązane problemy

Socjolingwistyka jest działem językoznawstwa, zajmującym się badaniem interakcji wszystkich aspektów życia społecznego, (takich jak normy kulturowe, oczekiwania oraz kontekst językowy) z używanym językiem. Socjolingwistyka różni się od socjologii języka, ponieważ bada wpływ języka na społeczność, podczas gdy socjologia skupia się na wpływie społeczności na język. Zakres badań socjolingwistycznych w znacznym stopniu pokrywa się z pragmatyką. Socjolingwistyka jest historycznie pokrewna antropolingwistyce, część naukowców uważa je za tożsame.

Przedmiotem studiów socjolingwistyki jest ponadto badanie wariantów języka (varieties), różnic w używanym języku występujących pomiędzy poszczególnymi grupami (różniącymi się pochodzeniem etnicznym, religią, statusem społecznym, identyfikacją płciową, poziomem wykształcenia, wiekiem, itp.) oraz opisanie w jaki sposób stosowanie się do reguł językowych charakterystycznych dla własnej grupy wpływa na pozycję społeczną. Tak jak język zmienia się w zależności od miejsca, może się on też różnić w zależności od klasy społecznej - taki socjolekt jest również przedmiotem zainteresowania socjolingwistów.

Społeczne aspekty języka były badane przez Louisa Gauchata w Szwajcarii na początku XX wieku, a przez indyjskich i japońskich językoznawców w latach 30. XX wieku. Nie spotkały się one jednak z zainteresowaniem środowiska. Jednakże badania nad socjologicznym źródłem kształtowania się języków mają swoje podstawy w pracach Johannesa Schmidta dotyczących teorii falowej z końca XIX wieku. Pierwsze odnotowane użycie terminu socjolingwistyka nastąpiło w artykule Thomasa Callana Hodsona pt. "Sociolinguistics in India", opublikowanym w roku 1939 w "Man in India". Socjolingwistyka w krajach zachodnich pojawiła się na dobre w latach 60-tych XX wieku, jej pionierami byli William Labov w Stanach Zjednoczonych oraz Basil Bernstein w Wielkiej Brytanii. Również na początku lat 60-tych William Stewart oraz Heinz Kloss wyprowadzili podstawową teorię języków pluricentrycznych, opisującą różnicę pomiędzy wariantami języka używanego w różnych państwach (amerykański/brytyjski/kanadyjski/australijski język angielski lub austriacki/niemiecki/szwajcarski język niemiecki).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]