Survivor Series (2015)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Survivor Series (2015)
Motto gali 25 Years of The Undertaker
Motyw muzyczny "Warriors" od Imagine Dragons
Informacje
Promocja WWE
Sponsor Mountain Dew Kickstart
Rolaids Advanced
Data 22 listopada 2015
Widownia 14 481
Hala Philips Arena
Miejsce Atlanta, Georgia
Gale WWE Network – chronologicznie
Survivor Series – chronologicznie

Survivor Series (2015) było galą profesjonalnego wrestlingu wyprodukowaną przez federację WWE, która była emitowana w systemie pay-per-view (PPV) i na WWE Network. Odbyła się ona 22 listopada w Philips Arena w Atlancie, Georgii[1]. Była to dwudziesta dziewiąta gala w chronologii Survivor Series, a także pierwsza gala z cyklu mająca miejsce w stanie Georgia. Gala była promowana jako celebracja 25 lat pobytu The Undertakera w WWE.

Podczas gali odbyło się 9 walk, w tym jedna była częścią pre-show. W walce wieczoru, Roman Reigns pokonał Deana Ambrose'a zdobywając WWE World Heavyweight Championship. Następnie do ringu wkroczył Sheamus, który wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank i pokonał Reignsa wygrywając tytuł[2] i stając się czterokrotnym światowym mistrzem[3].

Przed galą Anonymous podało galę jako potencjalne miejsce ataku terrorystycznego ISIS, co zaowocowało wydaniem specjalnego oświadczenia przez WWE i zwiększeniem kontroli kibiców wchodzących na stadion[4][5]. Odpowiedzią na te doniesienia było również wykonanie hymnu amerykańskiego przez Lilian Garcię, które rozpoczęło galę[6].

Przygotowania[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Wrestling.

Survivor Series oferowało walki profesjonalnego wrestlingu z udziałem różnych wrestlerów z istniejących oskryptowanych rywalizacji i storyline'ów, które są kreowane na głównych tygodniówkach WWE, Raw i SmackDown. Wrestlerzy byli przedstawiani jako heele (negatywni, źli zawodnicy i najczęściej wrogowie publiki) i face'owie (pozytywni, dobrzy i najczęściej ulubieńcy publiki), gdzie rywalizowali pomiędzy sobą w seriach walk mających w budować napięcie, kulminując w decydującą walkę wrestlerską lub ich serię[7][8].

Na Hell in a Cell, Seth Rollins pokonał Kane'a broniąc WWE World Heavyweight Championship. Następnej nocy, Roman Reigns pokonał Dolpha Zigglera, Alberto Del Rio i Kevina Owensa w Fatal 4-Way matchu zyskując miano 1. pretendenta do walki o ów tytuł na Survivor Series[9][10]. Jednakże 4 listopada, Rollins odniósł kontuzję kolana na live evencie w Dublinie w Irlandii, przez co mecz został anulowany i tytuł zwakowany. Jako zastępstwo, WWE postanowiło zorganizować turniej koronujący nowego mistrza[11]. Turniej rozpoczął się 9 listopada na Raw, a wzięło w nim udział szesnastu wrestlerów, podczas gdy finały odbędą się na Survivor Series[12]. Pomimo bycia 1. pretendentem, Triple H namawiał Reignsa do dołączenia do The Authority, dzięki czemu automatycznie otrzymałby walkę z finalistą turnieju. Reigns odmówił, przez co musiał wziąć udział w turnieju[12]. 19 listopada na Raw, Reigns, Dean Ambrose, Kevin Owens i Alberto Del Rio przeszli do półfinałów, pokonując kolejno Cesaro, Dolpha Zigglera, Neville'a i Kalisto, skutkując walkami Reigns vs. Del Rio i Owens vs. Ambrose na Survivor Series[13].

2 listopada na Raw, Paige pokonała Becky Lynch, Brie Bellę i Sashę Banks w Fatal 4-Way matchu, stając się pretendentką do walki o WWE Divas Championship należący do Charlotte na Survivor Series[10].

Na Hell in a Cell, The Wyatt Family zaatakowało The Undertakera po tym jak przegrał z Brockiem Lesnarem w Hell in a Cell matchu, po czym wynieśli go z areny. Następnej nocy na Raw, Kane skonfrontował się z Wyatt Family, lecz został zaatakowany i również zabrany poza arenę[9]. 9 listopada na Raw, The Undertaker i Kane powrócili i zaatakowali The Wyatt Family[12]. 12 listopada na SmackDown, Bray Wyatt wyzwał The Brothers of Destuction do tag team matchu na Survivor Series przeciwko dwom wybranym przez Wyatta członkom The Wyatt Family[14].

17 listopada na WWE.com zostało ogłoszone, że na gali odbędzie się Five-on-five traditional Survivor Series elimination tag team match.

22 października na SmackDown, Tyler Breeze zadebiutował w głównym rosterze i zaatakował Dolpha Zigglera[15]. Tydzień później na SmackDown po tym, jak Ziggler pokonał The Miza, Breeze ponownie zaatakował Zigglera[16]. 2 listopada na Raw, Breeze rozproszył Zigglera podczas jego walki z Kevinem Owensem, pozwalając temu drugiemu na zwycięstwo[10]. 19 listopada na SmackDown po tym, jak Breeze pokonał Zacka Rydera, Ziggler zaatakował Breeze'a. Później podczas show ogłoszono, że Ziggler zmierzy się z Breezem na Survivor Series[17].

Wyniki walk[edytuj | edytuj kod]

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1P The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley oraz D-Von Dudley), Goldust, Neville i Titus O'Neil pokonali The Cosmic Wasteland (Stardusta, Konnora oraz Viktora), The Miza i Bo Dallasa Eliminacje Five-on-five traditional Survivor Series elimination tag team match[19] 18:10[18]
2 Roman Reigns pokonał Alberto Del Rio (w/ Zeb Colter) Mecz półfinałowy turnieju[20] 14:01
3 Dean Ambrose pokonał Kevina Owensa Mecz półfinałowy turnieju[21] 11:19
4 Ryback, The Usos (Jimmy Uso i Jey Uso) oraz The Lucha Dragons (Kalisto i Sin Cara) pokonali The New Day (Big E, Kofi'ego Kingsona i Xaviera Woodsa), Sheamusa oraz Kinga Barretta Eliminacje Five-on-five traditional Survivor Series elimination tag team match[19] 17:33
5 Charlotte (c) pokonała Paige przez submission Singles match o WWE Divas Championship[22] 14:15
6 Tyler Breeze (w/ Summer Rae) pokonał Dolpha Zigglera Singles match[23] 06:40
7 The Brothers of Destruction (The Undertaker i Kane) pokonali The Wyatt Family (Bray'a Wyatta i Luke'a Harpera) (w/ Braun Strowman i Erick Rowan) Tag team match[24] 10:19
8 Roman Reigns pokonał Deana Ambrose'a Finał turnieju o zwakowany WWE World Heavyweight Championship[25] 09:02
9 Sheamus pokonał Romana Reignsa (c) Singles match o WWE World Heavyweight Championship
Sheamus użył kontraktu Money in the Bank.
00:34
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
P – walka miała miejsce w pre-show

Turniej o WWE World Heavyweight Championship[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza runda
Raw (9 listopada)[12]
SmackDown (12 listopada)[14]
Ćwierćfinały
Raw (16 listopada)[13]
Półfinały
Survivor Series (22 listopada)
Finał
Survivor Series (22 listopada)
                           
           
 Roman Reigns Pin
 Big Show 14:32  
 Roman Reigns Pin
   Cesaro 20:21  
 Cesaro Pin
 Sheamus 15:28  
 Roman Reigns Pin
   Alberto Del Rio 14:01  
 Alberto Del Rio Pin
 Stardust 7:07  
 Alberto Del Rio Pin
   Kalisto 10:04  
 Kalisto Pin
 Ryback 8:48  
 Roman Reigns Pin
   Dean Ambrose 9:02
 Titus O'Neil 6:52
 Kevin Owens Pin  
 Kevin Owens Pin
   Neville 10:44  
 Neville Pin
 Wade Barrett 15:27  
 Kevin Owens 11:19
   Dean Ambrose Pin  
 Dolph Ziggler Pin
 
 The Miz 4:59  
 Dolph Ziggler 16:41
   Dean Ambrose Pin  
 Dean Ambrose Pin
 Tyler Breeze 11:07  

Rezultaty Survivor Series elimination matchów[edytuj | edytuj kod]

Survivor Series elimination match #1[edytuj | edytuj kod]

Eliminacja Nr. Wrestler Wyeliminowany przez Metoda eliminacji Czas
1 Viktor Goldusta Przypięty po Snap Scoop Powerslamie. 0:30
2 Konnor Bubba Ray'a Przypięty po Uranage. 5:27
3 Neville Miza Przypięty po Bo-Dogu od Dallasa i Skull Crushing Finale. 8:40
4 The Miz Goldusta Przypięty po Schoolboy'u. 9:05
5 Bo Dallas O'Neila Przypięty po Clash of the Titus. 17:20
6 Stardust D-Vona Przypięty po 3D. 18:10
Zwycięzcy: Goldust, Titus O'Neil oraz The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley i D-Von Dudley)

Survivor Series elimination match #2[edytuj | edytuj kod]

Eliminacja Wrestler Wyeliminowany przez Metoda eliminacji Czas
1 King Barrett Sin Carę Przypięty po Senton bombie. 07:46
2 Jimmy Uso Xaviera Woodsa Przypięty po kombinacji Backbreaker hold/double stomp od Woodsa i Kingstona. 09:22
3 Sin Cara Sheamusa Przypięty po Brogue Kicku. 10:42
4 Big E Jey'a Uso Przypięty po Uso Splash. 11:30
5 Kofi Kingston N/A Opuścili arenę gdy Big E został wyeliminowany. N/A
Xavier Woods
6 Sheamus Rybacka Przypięty po Shell Shocku. 17:33
Zwycięzcy: Ryback, Kalisto i Jey Uso

Wydarzenia po gali[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze Raw po Survivor Series miało najniższy rating (nie licząc świątecznych odcinków) od 1997, gdzie po raz pierwszy Raw obejrzało mniej niż trzy miliony widzów[26]. Na tym odcinku, Roman Reigns skonfrontował się z The Authority i zarządał rewanżu z Sheamusem o WWE World Heavyweight Championship tej samej nocy. Triple H odmówił, lecz zatwierdził rewanż na TLC: Tables, Ladders and Chairs w Tables, Ladders and Chairs matchu, dodatkowo ustanawiając walkę przeciwko Rusevowi na czerwonej tygodniówce. Podczas walki zainterweniował King Barrett. 30 listopada na Raw, Reigns zaatakował Sheamusa podczas jego celebracji jako nowy mistrz i ukradł mu pas mistrzowski. Zmusiło to Sheamusa do dania Reignsowi walki o tytuł na Raw, lecz ze stypulacją, że Reigns musiałby go pokonać w mniej niż 5:15 minut. Dodatkowo, gdyby Reigns przegrał, Dean Ambrose i The Usos nie otrzymaliby walki o tytuły należące kolejno do Kevina Owensa i The New Day na TLC. Reigns wygrał walkę przez dyskwalifikację z powodu interwencji Ruseva. Po walce, Sheamus, King Barrett, Rusev i Alberto Del Rio połączyli swe siły, reprezentując się jako The League of Nations.

26 listopada na SmackDown, Dean Ambrose wygrał w Triple Threat matchu przeciwko Dolphowi Zigglerowi i Tylerowi Breeze'owi stając się 1. pretendentem do Intercontinental Championship należącego do Kevina Owensa/

23 listopada na Raw, celebrując rocznicę bycia tag teamem, The New Day zadecydowało o otwartym wyzwaniu przeciwko komukolwiek, na co odpowiedzieli The Lucha Dragons i The Usos, lecz mistrzowie wycofali się z pomysłu i uciekli z ringu. 30 listopada na Raw, walka pomiędzy The Usos i The Lucha Dragons o miano 1. pretendentów zakończyła się podwójną dyskwalifikacją, kiedy The New Day zainterweniowało. The Authority zadecydowało o Triple Threat Ladder matchu, gdzie The Lucha Dragons zostali już umieszczeni w walce, zaś The Usos mogli wziąć jedynie udział, gdyby Reigns zdołał pokonać Sheamusa. Reigns pokonał swego rywala, zatwierdzając walkę pomiędzy trzema drużynami na PPV.

23 listopada na Raw, The Wyatt Family pokonało The Dudley Boyz, po czym po walce postanowiło je zaatakować. 26 listopada na SmackDown, The Dudley Boyz pokonali The Wyatt Family przez dyskwalifikacje, kiedy to Luke Harper zainterweniował nie będąc członkiem walki. 30 listopada na Raw, Dudley Boyz zaprezentowało Tommy'ego Dreamera wracającego do WWE po pięciu latach jako swojego nowego kompana, zaś tydzień później dotychczasowego członka NXT, Rhyno.

Po nieudanej szansie na pokonanie Charlotte o WWE Divas Championship na gali, Paige oskarżyła ją o oszukiwanie w ten sam sposób co jej ojciec Ric Flair w przeszłości. Ta dwójka spotkała się kolejnej nocy w rewanżu o tytuł, który zakończył się podwójnym wyliczeniem, kiedy to Paige i Charlotte nie dały rady powrócić na ring. Po walce, Paige kontynuowała atak na Charlotte, wykonując między innymi PTO na stołku komentatorskim. 30 listopada na Raw, Charlotte pokonała swoją przyjaciółkę Becky Lynch po tym jak udawała kontuzję nogi i Ric rozproszył Becky, pozwalając Charlotte na nieczyste przypięcie dające zwycięstwo. Ich przyjaźń stała się bardziej napięta 3 grudnia na SmackDown, kiedy Charlotte zaatakowała rywalkę Lynch, Brie Bellę, dając zwycięstwo dla Belli przez dyskwalifikację.

Recenzje[edytuj | edytuj kod]

James Cadwell z PWTorch ocenił walkę otwierającą galę za najlepszą owej nocy, dając trzy i pół gwiazdki[18]. James Powell z Prowrestling.net stwierdził, że "show rozpoczęły dwa mocne pojedynki półfinały turniejowe i rocznica Takera była cool, lecz atmosfera na widowni była kiepska". Dodał, że "finał turnieju był wielce niezadowalający"[27]. CBSSports.com zanotowało, że finisz gali był nieakceptowalny dla obserwatorów, a także ocenił Sheamusa jako mistrza mówiąc "nikt nie zasługuje oglądania go jako część main eventerów federacji"[28]. WWE Hall of Famer Mick Foley napisał na Facebooku post, w którym poinformował o swoim niezadowoleniu w związku z zabookowaniem gali, dodając "jestem na krawędzi bycia fanem WWE"[28]. James Cadwell z PWTorch ocenił walkę otwierającą galę za najlepszą tejże nocy, dając jej trzy i pół gwiazdki[18].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mike Johnson: COMPLETE 2015 WWE PPV SCHEDULE. pwinsider.com. [dostęp 2015-01-07].
  2. WWE Staff: Roman Reigns def. Dean Ambrose in the WWE World Heavyweight Championship Tournament Final Match; Sheamus cashed in his Money in the Bank contract to become WWE World Heavyweight Champion. WWE, 2015-11-22. [dostęp 2015-11-22].
  3. Sheamus is now a four-time WWE World Heavyweight Champion. This is incredible. This is absolutely stunning. Fourteen thousand plus are stunned in Atlanta..
  4. WWE Survivor Series – ISIS Terrorist Threat Latest.
  5. Survivor Series reportedly listed as potential location for ISIS Terror Attack.
  6. How Did WWE Respond to the ISIS Threat at Survivor Series Tonight?, Announced PPV Attendance.
  7. Ed Grabianowski: How Pro Wrestling Works. W: HowStuffWorks, Inc. [on-line]. Discovery Communications. [dostęp 2012-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (18 listopada 2013)].
  8. Live & Televised Entertainment. WWE. [dostęp 2012-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (18 listopada 2013)].
  9. a b Mike Tedesco: WWE RAW Results - 10/26/15 (Reigns is No. 1 Contender). wrestleview.com. [dostęp 2015-11-03].
  10. a b c Mike Tedesco: WWE RAW Results - 11/2/15 (Team Reigns vs. Team Rollins). wrestleview.com. [dostęp 2015-11-03].
  11. WWE Staff: Seth Rollins suffers knee injury, new WWE World Heavyweight Champion to be crowned at Survivor Series. WWE. [dostęp 2015-11-05].
  12. a b c d Mike Tedesco: WWE RAW Results - 11/9/15 (WWE Title Tournament starts). wrestleview.com. [dostęp 2015-11-10].
  13. a b Mike Tedesco: WWE RAW Results - 11/16/15 (Final Survivor Series hype). wrestleview.com, 2015-11-16. [dostęp 2015-11-17].
  14. a b Alex Kahrs: WWE Smackdown Results - 11/12/15 (WWE Title Tournament). wrestleview.com. [dostęp 2015-11-13].
  15. Adam Martin: WWE Smackdown Results - 10/22/15 (Reigns & Ambrose). wrestleview.com. [dostęp 2015-11-19].
  16. Alex Kahrs: WWE Smackdown Results - 10/29/15 (Six man tag match). wrestleview.com. [dostęp 2015-11-19].
  17. Alex Kahrs: WWE Smackdown Results - 11/19/15 (Tag team main event). wrestleview.com. [dostęp 2015-11-19].
  18. a b c James Caldwell: 11/22 SURVIVOR SERIES RESULTS – Caldwell’s Complete PPV Report. Pro Wrestling Torch. [dostęp 2015-11-22].
  19. a b WWE Staff: Traditional 5-on-5 Survivor Series Elimination Match to take place Sunday. WWE, 2015-11-17. [dostęp 2015-11-17].
  20. John Clapp: Roman Reigns vs. Alberto Del Rio (WWE World Heavyweight Championship Tournament Semifinals). WWE. [dostęp 2015-11-17].
  21. John Clapp: Dean Ambrose vs. Kevin Owens (WWE World Heavyweight Championship Tournament Semifinals). WWE. [dostęp 2015-11-17].
  22. Ryan Pappolla: Divas Champion Charlotte vs. Paige. WWE, 2015-11-02. [dostęp 2015-11-03].
  23. John Clapp: Dolph Ziggler vs. Tyler Breeze. WWE. [dostęp 2015-11-20].
  24. John Clapp: The Undertaker & Kane vs. Two members of The Wyatt Family. WWE, 2015-11-12. [dostęp 2015-11-13].
  25. WWE Staff: WWE World Heavyweight Championship Tournament. WWE, 2015-11-16. [dostęp 2015-11-06].
  26. Dave Meltzer: Ratings for WWE RAW disastrous, lowest in almost 20 years. W: Wrestling Observer Newsletter [on-line]. 2015-11-24. [dostęp 2015-11-27].
  27. Jason Powell: 11/22 Powell's WWE Survivor Series 2015 live review: Undertaker anniversary, new WWE World Heavyweight Champion crowned, Charlotte vs. Paige for the Divas Championship, Dolph Ziggler vs. Tyler Breeze, Survivor Series elimination match. W: ProWrestling [on-line]. 2015-11-22. [dostęp 2015-11-23].
  28. a b Adam Silverstein: Mick Foley prepared to become ex-WWE fan, watch football on Mondays. W: CBSSports.com [on-line]. 2015-11-24. [dostęp 2015-11-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]