WWE Bragging Rights

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bragging Rights
Promocja WWE
Brandy Raw
SmackDown
Pierwsza gala Bragging Rights (2009)
Ostatnia gala Bragging Rights (2010)
Motyw gali Walki pomiędzy członkami brandów Raw i SmackDown

Bragging Rights – nieistniejący cykl gal profesjonalnego wrestlingu produkowanych w październiku w latach 2009-2010 przez World Wrestling Entertainment i nadawanych na żywo w systemie pay-per-view. Cykl został wprowadzony w 2009 i zastąpił Cyber Sunday w październikowym slocie w kalendarzu gal PPV WWE.

Głównym konceptem cyklu były mecze pomiędzy wrestlerami z brandów Raw i SmackDown. Wśród tych walk był 14-osobowy tag team match pomiędzy tymi dwoma brandami[1]. W 2009, członkowie brandu z którego wygrano najwięcej walk, otrzymywali puchar jako nagrodę[1]. Jednakże, w 2010, zwycięski brand wyłaniało w jedynej walce pomiędzy rosterami, 14-osobowym tag team matchu, gdyż zrezygnowano z innych międzybrandowych walk. Brand SmackDown zdobył puchar dwukrotnie[2].

W historii cyklu, wszystkie gale odbyły się w zamkniętych arenach w Stanach Zjednoczonych. Karta walk składała się również ze zwykłych walk i walk wieczoru (nie związanych z tematyką gali), gdzie stawką mogły być tytuły mistrzowskie federacji lub coś innego wedle stypulacji nałożonych na pojedynek[3].

W 2011 zostało zastąpione przez powracające WWE Vengeance w październikowym slocie w kalendarzu gal. Jednakże, w 2012, WWE zdecydowało na posiadanie tylko jednej gali PPV w październiku, WWE Hell in a Cell, usuwając tym samym Vengeance i przesuwając Hell in a Cell na ostatnią niedzielę miesiąca[4][5].

Koncept[edytuj]

Konceptem tego cyklu były serie walk o wyłonienie "lepszego" brandu w WWE, Raw lub SmackDown, które miało otrzymać na gali trofeum. Pomiędzybrandowymi walkami były przykładowo United States Champion vs. Intercontinental Champion, a także 14-osobowy tag team match pomiędzy członkami Raw i Smackdown. W 2009 dodatkowo odbył się międzybrandowy 6-osobowy diva tag team match, lecz zrezygnowano z tego już w następnym roku. W 2010, 14-osobowy tag team match odbywał się na eliminacyjnych zasadach. W 2009, zwycięski brand wyłaniano poprzez większą ilość wygranych walk na gali, zaś w 2010 tylko wedle wygranej w elimination tag team matchu.

Lista gal[edytuj]

Gala Lokalizacja Arena Walka wieczoru Drużyny
Bragging Rights (2009)
25 października 2009
Pittsburgh, Pensylwania Mellon Arena Randy Orton (c) vs. John Cena w 60-minutowym Anything Goes Iron Man matchu o WWE Championship; jeśli Cena przegra, będzie musiał opuścić brand Raw Drużyna Raw: D-Generation X (Triple H i Shawn Michaels) (kapitanowie), Big Show, Cody Rhodes, Jack Swagger, Kofi Kingston i Mark Henry
Drużyna SmackDown: Kane i Chris Jericho (kapitanowie), R-Truth, Matt Hardy, Finlay i The Hart Dynasty (Tyson Kidd i David Hart Smith
Bragging Rights (2010)
24 października 2010
Minneapolis, Minnesota Target Center Randy Orton (c) vs. Wade Barrett (w/ John Cena) o WWE Championship; jeśli Barrett przegra, John Cena zostanie zwolniony Drużyna Raw: The Miz (kapitan), Ezekiel Jackson, Sheamus, John Morrison, CM Punk, Santino Marella i R-Truth
Drużyna SmackDown: The Big Show (kapitan), Jack Swagger, Kofi Kingston, Tyler Reks, Alberto Del Rio, Rey Mysterio i Edge

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Mitch Passero: Results:SmackDown curses Raw. 2009-10-25. [dostęp 2009-10-25].
  2. Mitch Passero: Results:Team blue brags again. 2010-10-24. [dostęp 2010-10-25].
  3. WWE Entertainment To Make Raw and SmackDown Distinct Television Brands. 2002-03-27. [dostęp 2016-04-20].
  4. WWE Presents Vengeance. [dostęp 2011-05-22].
  5. Upcoming events listing. [dostęp 2011-05-22].

Linki zewnętrzne[edytuj]