WWE Bragging Rights

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bragging Rights
Promocja WWE
Brandy Raw
SmackDown
Pierwsza gala Bragging Rights (2009)
Ostatnia gala Bragging Rights (2010)
Motyw gali Walki pomiędzy członkami brandów

Bragging Rights było cyklem gal profesjonalnego wrestlingu produkowanym w październiku w latach 2009-2010 przez World Wrestling Entertainment i nadawanym na żywo w systemie pay-per-view. Cykl został wprowadzony w 2009 i zastąpił Cyber Sunday w październikowym slocie w kalendarzu gal PPV WWE.

Głównym konceptem cyklu były mecze pomiędzy wrestlerami z brandów Raw i SmackDown. Wśród tych walk był 14-osobowy tag team match pomiędzy tymi dwoma brandami[1]. W 2009, członkowie brandu z którego wygrano najwięcej walk, otrzymywali puchar jako nagrodę[1]. Jednakże, w 2010, zwycięski brand wyłaniało w jedynej walce pomiędzy rosterami, 14-osobowym tag team matchu, gdyż zrezygnowano z innych międzybrandowych walk. Brand SmackDown zdobył puchar dwukrotnie[2].

W historii cyklu, wszystkie gale odbyły się w zamkniętych arenach w Stanach Zjednoczonych. Karta walk składała się również ze zwykłych walk i walk wieczoru (nie związanych z tematyką gali), gdzie stawką mogły być tytuły mistrzowskie federacji lub coś innego wedle stypulacji nałożonych na pojedynek[3].

W 2011, Bragging Rights zostało zastąpione przez powracające WWE Vengeance w październikowym slocie w kalendarzu gal. Jednakże, w 2012, WWE zdecydowało na posiadanie tylko jednej gali PPV w październiku, WWE Hell in a Cell, usuwając tym samym Vengeance i przesuwając Hell in a Cell na ostatnią niedzielę miesiąca[4][5].

Koncept[edytuj | edytuj kod]

Konceptem tego cyklu były serie walk o wyłonienie "lepszego" brandu w WWE, Raw lub SmackDown, które miało otrzymać na gali trofeum. Pomiędzybrandowymi walkami były przykładowo United States Champion vs. Intercontinental Champion, a także 14-osobowy tag team match pomiędzy członkami Raw i Smackdown. W 2009 dodatkowo odbył się międzybrandowy 6-osobowy diva tag team match, lecz zrezygnowano z tego już w następnym roku. W 2010, 14-osobowy tag team match odbywał się na eliminacyjnych zasadach. W 2009, zwycięski brand wyłaniano poprzez większą ilość wygranych walk na gali, zaś w 2010 tylko wedle wygranej w elimination tag team matchu.

Lista gal[edytuj | edytuj kod]

Gala Lokalizacja Arena Walka wieczoru Drużyny
Bragging Rights (2009)
25 października 2009
Pittsburgh, Pensylwania Mellon Arena Randy Orton (c) vs. John Cena w 60-minutowym Anything Goes Iron Man matchu o WWE Championship; jeśli Cena przegrałby, musiałby opuścić brand Raw Drużyna Raw: D-Generation X (Triple H i Shawn Michaels) (kapitanowie), Big Show, Cody Rhodes, Jack Swagger, Kofi Kingston i Mark Henry
Drużyna SmackDown: Kane i Chris Jericho (kapitanowie), R-Truth, Matt Hardy, Finlay i The Hart Dynasty (Tyson Kidd i David Hart Smith
Bragging Rights (2010)
24 października 2010
Minneapolis, Minnesota Target Center Randy Orton (c) vs. Wade Barrett (w/ John Cena) o WWE Championship; jeśli Barrett przegrałby, John Cena zostałby zwolniony Drużyna Raw: The Miz (kapitan), Ezekiel Jackson, Sheamus, John Morrison, CM Punk, Santino Marella i R-Truth
Drużyna SmackDown: The Big Show (kapitan), Jack Swagger, Kofi Kingston, Tyler Reks, Alberto Del Rio, Rey Mysterio i Edge

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]