Dean Ambrose

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dean Ambrose
Ambrose w 2015
Ambrose w 2015
Nazwa urodzenia Jonathan Good[1]
Data i miejsce
urodzenia
7 grudnia 1985[1]
Cincinnati, Ohio, Stany Zjednoczone[1]
Miejsce
zamieszkania
Las Vegas, Nevada, Stany Zjednoczone[2]
Kariera profesjonalnego wrestlera
Pseudonimy
ringowe
Dean Ambrose
Jon Moxley[1]
Jonathan Moxley[1]
Moxley Moxx[1]
Wzrost 1,93 m[3]
Masa ciała 102 kg[3]
Zapowiadany z Cincinnati, Ohio[3]
Trenowany przez Cody Hawk[4]
Les Thatcher[4]
Debiut czerwiec 2004[1]

Dean Ambrose, właśc. Jonathan Good (ur. 7 grudnia 1985 w Cincinnatti, Ohio) – amerykański wrestler i aktor, obecnie występujący w federacji WWE. Jest byłym posiadaczem WWE Intercontinental Championship oraz WWE United States Championship. Jest też znany pod pseudonimem Jon Moxley, głównie z występów w federacjach niezależnych, m.in. CHIKARA, Dragon Gate USA czy Combat Zone Wrestling.

Kariera profesjonalnego wrestlera[edytuj]

Heartland Wrestling Association (2004–2010)[edytuj]

W 2004 roku, Good rozpoczął treningi pod nadzorem Cody'ego Hawksa i Lesa Thatchera[4]. Zadebiutował w czerwcu 2004 roku, jako Jon Moxley[1][5]. Po niespełna roku połączył siły z Jimmym Turnerem, tworząc tag team Necessary Roughness. 11 marca 2005, Moxley i Turner zdobyli HWA Tag Team Championship[1][6]. Tytuły utracili na rzecz Foreign Intelligence (Quinten Lee i Ala Hussein)[6]. Moxley dołączył do Rica Byrne'a, tworząc Heartland Foundation[6].

W 2006 roku Moxley zaczął starania o HWA Heavyweight Championship. 9 maja pokonał Peppera Parksa i zdobył tytuł[1][7]. Jon bronił mistrzostwa przez ponad pięć miesięcy, 12 września 2006 stracił je na rzecz Chada Collyera[7]. 30 grudnia odzyskał tytuł HWA Heavyweight Championship w pojedynku z Pepperem Parksem[7]. 2 stycznia 2007 roku Moxley utracił tytuł w walce z "Buffalo Bad Boy'em" Brianem Jenningsem[1].

Good powrócił do dywizji tag team, kiedy połączył siły z Codym Hawksem, swoim dawnym trenerem. 12 czerwca 2007 Moxley i Hawk pokonali Tacka i Tareka The Greata w walce o HWA Tag Team Championship[8]. Drużyna Gooda nie cieszyła się tytułami zbyt długo, bo zaledwie cztery dni od wygranej utraciła je w walce z GP Code (Andre Heart i Richard Phillips)[8]. Moxley kontynuował walki w dywizji tag team aż do 2010 roku. W 2009 wraz z Kingiem Vu utworzył tag-team Royal Violence[9]. Dwukrotnie zdobyli HWA Tag Team Championship[9].

Moxley zdobył HWA Heavyweight Championship po raz trzeci, nadal będąc jednym z posiadaczy pasów tag teamowych[10]. 14 lipca 2010 roku stracił tytuł na rzecz Gerome'a Phillipsa[10].

Moxley podczas obrony pasa CZW Heavyweight w 2010 roku.
Moxley w 2010

Insanity Pro Wrestling (2007–2011)[edytuj]

3 lutego 2007, Moxley zadebiutował w Insanity Pro Wrestling (IPW)[11]. 6 lipca pokonał Billy'ego Roca, stając się nowym posiadaczem IPW Mid-American Championship[11]; tytuł stracił w październiku, na rzecz Roca[11]. W styczniu 2009 zdobył IPW Heavyweight Championship w walce z Drakiem Youngerem[11].

Moxley obronił tytuł w walkach z Youngerem, Coltem Cabaną czy Aaronem Williamsem[11]. 1 stycznia 2011 utracił tytuł na rzecz Jimmy'ego Jacobsa[11].

Combat Zone Wrestling (2009–2011)[edytuj]

W czerwcu 2009, Moxley wziął udział w turnieju Tournament of Death VIII, organizowanym przez Combat Zone Wrestling (CZW); odpadł w półfinale[12]. W październiku uczestniczył w kolejnym turnieju CZW – Tournament of Death: Rewind. Przegrał już w pierwszej rundzie[12]. 12 lutego 2010, na jedenastym CZW Anniversary Show, Moxley pokonał B-Boya i wygrał CZW World Heavyweight Championship[12]. 8 sierpnia tego samego roku stracił tytuł na rzecz Nicka Gage'a[12]. 14 sierpnia Moxley odzyskał tytuł[12]. Na 12. wydaniu CZW Anniversary Show, 12 lutego 2011, stracił pas na rzecz Roberta Anthony'ego[12]. Podczas pobytu w CZW był członkiem ugrupowania Switchblade Conspiracy; jego kolegami z drużyny byli Sami Callihan i Joe Gacy[13].

Dragon Gate USA (2009–2011)[edytuj]

Moxley zaczął współpracę z Dragon Gate USA (DGUSA) 28 listopada 2009; w debiucie pokonał B-Boya[14]. 23 stycznia 2010 pokonał Darina Corbina w dark matchu[14], a jeszcze tej samej nocy wdał się w bójkę z Lacey'em[1]. Na gali Mercury Rising pokonał Tommy'ego Dreamera w Hardcore matchu[14]. Podczas nagrywania gali Uprising w maju 2010 doznał kontuzji w walce z Jimmym Jacobsem[15]. Walczył w federacji do kwietnia 2011 roku; w swojej ostatniej walce przegrał z Akirą Tozawą[14].

Inne federacje niezależne (2007–2011)[edytuj]

W 2007 roku Moxley stoczył dwa pojedynki dla federacji Ring of Honor; obydwa były przegranymi przez niego dark matchami[1].

Na gali Southern Stampede, organizowanej przez Full Impact Pro (FIP), Moxley pokonał Rodericka Stronga w walce o zwakatowany FIP World Heavyweight Championship[16]. Wziął udział w turnieju Jeff Peterson Memorial Cup 2010; w finale przegrał z Samim Callihanem[16]. W lipcu 2011 tytuł Moxleya został zawieszony[17].

Moxley zadebiutował w Evolve Wrestling 1 maja 2010 roku, przegrywając walkę z Drakem Youngerem[18]. 23 lipca zawalczył z Brodiem Leem; pojedynek zakończył się podwójną dyskwalifikacją[18]. 19 kwietnia przegrał z Austinem Ariesem[18].

Podczas pobytu w Mad-Pro Wrestling (MPW) stał się posiadaczem MPW Tag Team Championship oraz MPW Heavyweight Championship[19]. W drużynie z Samim Callihanem (jako Switchblade Conspiracy) zdobył Westside Xtreme Wrestling Tag Team Championship[19].

WWE[edytuj]

Florida Championship Wrestling (2011–2012)[edytuj]

Dean Ambrose krzyczący do fanów podczas eventu NXT w październiku 2012

24 kwietnia 2011 roku Good podpisał kontrakt rozwojowy z World Wrestling Entertainment (WWE)[20]. Został przydzielony do ówczesnej rozwojówki federacji – Florida Championship Wrestling – i przybrał pseudonim Dean Ambrose[21].

Zadebiutował 3 lipca w odcinku FCW TV, wyzywając Setha Rollinsa na pojedynek[22]. 14 sierpnia zawalczył z Rollinsem o FCW 15 Championship; 15-minutowy Iron Man match zakończył się remisem, toteż Rollins zachował tytuł[1]. Kolejny Iron Man match pomiędzy zawodnikami również zakończył się remisem[1], podobnie jak i trzeci[1]. W czwartym Iron Man matchu, z dodatkową zasadą nagłej śmierci, zwyciężył Seth Rollins[1]. Ambrose wziął udział w turnieju Super Eight Tournament o FCW Florida Heavyweight Championship; przegrał w finałowym Fatal 4-Way matchu[23]. 11 grudnia przegrał walkę o FCW 15 Championship z Damienem Sandowem[1].

Na jednym z house showów wyzwał CM Punka na pojedynek. Wrestler przyjął wyzwanie i pokonał Ambrose'a[24]. Ambrose rozpoczął rywalizację z komentatorem FCW – Williamem Regalem. 6 listopada na FCW TV przegrał walkę z Regalem[1]. Ambrose żądał rewanżu i regularnie szydził z Regala, używając jego finishera do kończenia swoich walk[25]. Przegrał walkę z Sethem Rollinsem o FCW Florida Heavyweight Championship[23], po czym otrzymał upragnioną walkę rewanżową z Regalem. Pojedynek zakończył się no-contestem[23].

The Shield (2012–2014)[edytuj]

Wejście The Shield na ring

Ambrose zadebiutował w głównym rosterze 18 listopada 2012, na Survivor Series. Razem z Sethem Rollinsem i Romanem Reignsem zaatakowali Rybacka podczas walki wieczoru gali, co pozwoliło CM Punkowi obronić WWE Championship[26]. Trio nazwało swoją grupę "The Shield" i obiecało walczyć z niesprawiedliwością w WWE. Zaprzeczyli, że pracują dla CM Punka, mimo ciągłych ataków na przeciwników mistrza WWE. Ich interwencje doprowadziły do Six-Man TLC Matchu na gali TLC: Tables, Ladders and Chairs, w którym The Shield pokonało Team Hell No (Kane i Daniel Bryan) oraz Rybacka[27]. 28 stycznia 2013, po kolejnej interwencji grupy w walkę Punka, wyjawiono, że CM Punk i jego manager, Paul Heyman, płacili The Shield i sędziemu Bradowi Maddoxowi za pomoc w pokonaniu przeciwników[28].

The Shield zakończyło współpracę z Punkiem, skupiło się natomiast na rywalizacji z Johnem Ceną, Rybackiem i Sheamusem. Wygrali z nimi walkę na gali Elimination Chamber[29], a następnego dnia zwyciężyli w walce z Sheamusem, Rybackiem i Chrisem Jericho[30]. Na WrestleManii 29 wygrali starcie z Sheamusem, Randym Ortonem i Big Showem[31]. Następnej nocy na Raw próbowali zaatakować The Undertakera, lecz przeszkodziło im Team Hell No[32]. 22 kwietnia pokonali Undertakera i Team Hell No w Six-Man Tag Team Matchu[33]. Pierwszą przegraną odnotowali w Elimination Tag Team matchu z Ceną i Team Hell No[34].

19 maja, na gali Extreme Rules, Ambrose pokonał Kofiego Kingstona i został nowym posiadaczem United States Championship[35]. Na Payback obronił pas w walce przeciwko Kane'owi[36]. Na gali Money in the Bank, Ambrose brał udział w Ladder matchu o walizkę z kontraktem na walkę o World Heavyweight Championship, lecz nie udało mu się jej zdobyć[37]. Na SummerSlam przegrał z Robem Van Damem poprzez dyskwalifikację, dzięki czemu pas nie zmienił właściciela[38].

W sierpniu 2013 The Shield nawiązało współpracę z The Authority. Dzień po Royal Rumble 2014 przegrali walkę z Danielem Bryanem, Johnem Ceną i Sheamusem poprzez dyskwalifikację w wyniku interwencji ze strony The Wyatt Family[39]. Przez tą przegraną żaden z członków The Shield nie mógł wziąć udziału w Elimination Chamber matchu na następnej gali PPV. The Shield przegrało walkę drużynową z The Wyatt Family na gali Elimination Chamber[40].

W marcu wszyscy trzej członkowie grupy przeszli face turn i rozpoczęli rywalizację z Kanem. Punktem kulminacyjnym feudu była wygrana przez The Shield walka drużynowa z Kanem i New Age Outlaws na WrestleManii XXX[41]. Następnymi rywalami dla The Shield została przywrócona do WWE grupa Evolution, na czele z Triple H'em. Grupa pokonała Evolution na Extreme Rules[42] i Payback[43]. Po odejściu Batisty z WWE, Triple H przekonał Setha Rollinsa do odejścia z The Shield i wstąpienia do The Authority[44].

Dążenie do mistrzostwa (2014–2015)[edytuj]

Ambrose rozpoczął rywalizację z Sethem Rollinsem; interwencja Rollinsa powstrzymała Ambrose'a przed zakwalifikowaniem się do Money in the Bank Ladder matchu[45]. Ostatecznie został dodany do Ladder matchu na prośbę samego Rollinsa. Rollins wygrał Ladder match dzięki interwencji Kane'a[46]. Ambrose miał się zmierzyć z Rollinsem na gali Battleground 2014, jednak przed walką Triple H wyrzucił go z areny[47]. Ambrose i Rollins zmierzyli się w Lumberjack matchu na gali SummerSlam; w walkę interweniował Kane, co pozwoliło Rollinsowi wygrać pojedynek[48]. Dzień później, Kane ponownie pomógł Rollinsowi wygrać walkę z Ambrosem[49]. Po krótkiej przerwie spowodowanej kręceniem filmu Lockdown, Ambrose powrócił na gali Night of Champions i zaatakował Rollinsa[50]. Rywale zmierzyli się po raz kolejny na gali Hell in a Cell; Ambrose przegrał walkę przez interwencję Bray'a Wyatta[51].

Na Survivor Series, Ambrose został zdyskwalifikowany w walce z Wyattem[52]. Przegrał też TLC match z Wyattem na gali TLC: Tables, Ladders and Chairs[53]. Feud zakończył się wygranym przez Wyatta Ambulance matchem na Raw[54].

19 stycznia 2015 wygrał non-title match z mistrzem interkontynentalnymBad News Barrettem[55]. Ambrose zmusił Barretta do podpisania kontraktu na walkę o mistrzostwo na gali Fastlane[56]; walkę przegrał przez dyskwalifikację, lecz po zakończeniu pojedynku ukradł pas[57]. Na WrestleManii 31 wziął udział w 7-Man Ladder matchu o Intercontinental Championship, lecz nie udało mu się go zdobyć[58]. Rozpoczął krótką rywalizację z Lukiem Harperem; pokonał go na gali Extreme Rules[59]. Ambrose wziął udział w turnieju King of the Ring, lecz odpadł już w pierwszej rundzie[60].

Ambrose w styczniu 2015

Ambrose był jednym z uczestników Fatal 4-Way matchu o WWE World Heavyweight Championship na gali Payback; nie udało mu się zdobyć mistrzostwa[61]. Wygrał walkę o tytuł z Sethem Rollinsem na Elimination Chamber, jednak jako, że była to wygrana przez dyskwalifikację, tytuł nie zmienił właściciela[62]. Ambrose ukradł Rollinsowi pas i zażądał Ladder matchu o mistrzostwo na Money in the Bank. Walkę na gali wygrał Rollins[63].

Tuż po Money in the Bank, Ambrose ponownie połączył siły z Romanem Reignsem. Na SummerSlam, Ambrose i Reigns pokonali Braya Wyatta i Luke'a Harpera[64]. Dzień później, w trakcie walki rewanżowej, zostali zaatakowani przez debiutującego Brauna Strowmana[65]. Na gali Night of Champions, drużyna Ambrose'a, Chrisa Jericho i Reignsa została pokonana przez The Wyatt Family[66].

W listopadzie 2015 wziął udział w turnieju mającym wyłonić nowego właściciela WWE World Heavyweight Championship. Przegrał w walce finałowej z Romanem Reignsem, na gali Survivor Series[67].

Intercontinental Champion, różne rywalizacje (od 2015)[edytuj]

Ambrose zdobył miano pretendenta do Intercontinental Championship, będącego w posiadaniu Kevina Owensa. Zdobył mistrzostwo w walce z Owensem na gali TLC: Tables, Ladders and Chairs[68]. Na Royal Rumble 2016 obronił pas Last Man Standing matchu z Owensem[69]; wziął też udział w Royal Rumble matchu, został wyeliminowany jako ostatni[70]. Następnej nocy na Raw, Ambrose został zmuszony do obrony tytułu w Fatal 5-Way matchu; stracił mistrzostwo na rzecz Kevina Owensa[71].

Na gali Fastlane wziął udział w Triple Threat matchu, mającym wyłonić przeciwnika dla Triple H'a na WrestleManii 32; został przypięty przez Reignsa[72]. Następnego dnia przed rozpoczęciem Raw opublikowano filmik ukazujący Brocka Lesnara atakującego Ambrose'a po dotarciu na arenę. Ambrose musiał zostać odwieziony do pobliskiego szpitala. Na tym samym Raw, Paul Heyman ogłosił, że Brock Lesnar zmierzy się z jakimkolwiek wrestlerem, który będzie na tyle odważny, by z nim zawalczyć. Ambrose wjechał na arenę karetką i przyjął wyzwanie[73]. Stypulacją ich pojedynku miał być No Holds Barred Street Fight[73].

29 lutego na Raw, Ambrose wyzwał Triple H'a na pojedynek o WWE World Heavyweight Championship. Przegrał walkę z mistrzem na gali Roadblock[74].

Ambrose kontynuował feud z Lesnarem; 14 marca otrzymał prezent od Micka Foleya – kij bejsbolowy opleciony drutem kolczastym (była to broń często używana przez Foleya)[73]. W następnym tygodniu otrzymał piłę łańcuchową od Terry'ego Funka[75]. 24 marca na SmackDown wdał się w bójkę z Lesnarem i The Wyatt Family[76]. Na WrestleManii 32 został pokonany przez Lesnara; w czasie walki użył podarowanych mu wcześniej przedmiotów[77].

Inne media[edytuj]

Good zagrał główną rolę w produkcji WWE Studios 12 Rounds 3: Lockdown. Wystąpił też w dwóch odcinkach Swerved – programu nadawanego na WWE Network.

Życie prywatne[edytuj]

Good wychowywał się w zaniedbanej, wschodniej części Cincinnati[4]. Jako dziecko był wielkim fanem Breta Harta, używał wrestlingu jako ucieczki od otaczającego go trudnego środowiska[4][78]. Rok po rozpoczęciu treningów wrestlerskich rzucił naukę w liceum[79]. Jest fanem NHL i NFL, a jego ulubionymi drużynami są Cincinnati Bengals i Philadelphia Flyers[78].

Obecnie spotyka się z konferansjerką WWE, Renee Paquette, znaną też pod pseudonimem Renee Young[80].

Ruchy używane we wrestlingu[edytuj]

Ambrose wykonujący Dirty Deeds na The Mizie
Ambrose wykonujący Dirty Deeds na Johnie Cenie
Ambrose wykonujący Diving elbow drop ze szczytu drabiny na WrestleManii 31
  • Finishery
    • Jako Dean Ambrose
    • Jako Jon Moxley
      • Cutter
      • Hook and Ladder(Chickenwing facebuster)
      • Moxicity (Spinning side slam)
      • One Hitter (Vertical suplex DDT)
  • Inne ruchy
    • Jako Dean Ambrose
      • Air Lunatic (Suicide dive)
      • Corner forearm smash, a następnie Running bulldog
      • Diving elbow drop na stojącym przeciwniku
      • Double underhook superplex
      • Front missile dropkick
      • Snap DDT
      • Tornado DDT
    • Jako Jon Moxley
  • Managerowie
  • Przydomki
    • "The Lunatic Fringe"
    • "Street Dog"
  • Motywy muzyczne
    • Jako Jon Moxley
      • "Hybrid Moments" od Shyko (Chikara)
    • Jako Dean Ambrose
      • "Special Op" od Jima Johnstona (2012–2014; jako członek The Shield)
      • "Retaliation" od CFO$ (od czerwca 2014)

Mistrzostwa i osiągnięcia[edytuj]

  • Combat Zone Wrestling
    • CZW World Heavyweight Championship (2 razy)[19]
  • Full Impact Pro
    • FIP World Heavyweight Championship (1 raz)[19]
  • Heartland Wrestling Association
    • HWA Heavyweight Championship (3 razy)[19]
    • HWA Tag Team Championship (4 razy) – z Jimmym Turnerem (1), Codym Hawkiem (1) i Kingiem Vu (2)[19]
    • Attack of the Trios (2009) – z Deanem Jablonskim i Dickiem Rickiem
  • Insanity Pro Wrestling
    • IPW World Heavyweight Championship (2 razy)[19]
    • IPW Mid-American Championship (1 raz)[19]
  • International Wrestling Association
    • IWA World Tag Team Championship (1 raz) – z Hadem Vansenem[19]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • Feud of the Year (2014) vs. Seth Rollins
    • Most Popular Wrestler of the Year (2014, 2015)
    • Umieszczony na 13. miejscu w PWI 500 w 2015
  • Westside Xtreme Wrestling
    • wXw World Tag Team Championship (1 raz) – z Samim Callihanem[19]
  • WWE

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Dean Ambrose - OWW, „Online World of Wrestling”, Online World of Wrestling [dostęp 2016-03-27] (ang.).
  2. Kenny Herzog: About Face: Dean Ambrose Is the WWE's Unlikely Anti-Hero. 2014-10-24.
  3. a b c d e Dean Ambrose, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-27].
  4. a b c d e Jon Moxley finds mean streets redemption in wrestling, „canoe.com”, canoe.com [dostęp 2016-03-27].
  5. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki w 2004, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  6. a b c PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki w 2005, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  7. a b c PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki w 2006, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  8. a b PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki w 2007, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  9. a b PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki Royal Violence, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  10. a b PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Posiadacze HWA Heavyweight Championship, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  11. a b c d e f PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki stoczone w IPW, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  12. a b c d e f PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki stoczone w CZW, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  13. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Switchblade Conspiracy w bazie danych CageMatch, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  14. a b c d PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki stoczone w DGUSA, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  15. SCARY INJURY AT DGUSA PPV TAPING SATURDAY, LINEUP FOR FRIDAY'S MERCURY RISING PPV, LOTS OF CANADA NEWS AND MORE, „www.pwinsider.com”, www.pwinsider.com [dostęp 2016-03-27].
  16. a b PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki stoczone w FIP, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  17. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Posiadacze FIP World Heavyweight Championship, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  18. a b c PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki stoczone w EVOLVE, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  19. a b c d e f g h i j PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Tytuły zdobyte przez Moxleya, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  20. PWTorch.com - WWE/DGUSA News: Dragon Gate USA wrestler signs developmental deal with WWE, „pwtorch.com”, pwtorch.com [dostęp 2016-03-27].
  21. PWTorch.com - WWE News: Jon Moxley's new ring name revealed in WWE's developmental system, „pwtorch.com”, pwtorch.com [dostęp 2016-03-27].
  22. FLORIDA CHAMPIONSHIP WRESTLING TELEVISION REPORT: FCW HEAVYWEIGHT TITLE MATCH; FCW DIVAS TITLE MATCH; DEAN AMBROSE MAKES HIS DEBUT WITH A PROMO; A ROTUNDO FAMILY REUNION?, „www.pwinsider.com”, www.pwinsider.com [dostęp 2016-03-27].
  23. a b c PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Walki stoczone w FCW, „www.cagematch.net”, www.cagematch.net [dostęp 2016-03-27].
  24. PWTorch.com - 10/21 FCW results Kissimmee, Fla.: Punk vs. Moxley main event, NXT Rookies, Brodus discloses TV return, WWE developmental notes, „www.pwtorch.com”, www.pwtorch.com [dostęp 2016-03-27].
  25. FLORIDA CHAMPIONSHIP WRESTLING TELEVISION REPORT FOR 2/26: SANDOW/STEAMBOAT FOR THE FCW 15 TITLE; DEAN AMBROSE GETS INSIDE A FEW PEOPLE'S HEADS, „www.pwinsider.com”, www.pwinsider.com [dostęp 2016-03-27].
  26. WWE Champion CM Punk def. John Cena and Ryback (Triple Threat Match), „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  27. WWE TLC 2012 results, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  28. PWTorch.com - CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 1/28: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Lesnar returns, Rock's first night as champ, Heyman-McMahon (updated w/Box Score), „pwtorch.com”, pwtorch.com [dostęp 2016-03-16].
  29. The Shield def. John Cena, Ryback & Sheamus, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  30. PWTorch.com - CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 2/18: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Chamber PPV fall-out, big Mania news, Rock's Celebration, Shield six-man tag match, „pwtorch.com”, pwtorch.com [dostęp 2016-03-16].
  31. WrestleMania 29 results, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  32. The Undertaker, Kane and Daniel Bryan fend off The Shield: Raw, April 8, 2013, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  33. PWTorch.com - CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/22 (Second Hour): Shield vs. The Undertaker six-man tag match, Ryder squashed, „pwtorch.com”, pwtorch.com [dostęp 2016-03-16].
  34. PWTorch.com - RAW NEWS: Shield loses first match, Lesnar's "mystique" now in-play, Dolph off TV, Miz returns, Dance-Off, App overload, more, „pwtorch.com”, pwtorch.com [dostęp 2016-03-16].
  35. United States Championship, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  36. United States Champion Dean Ambrose def. Kane via Count-out, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  37. Damien Sandow won the World Heavyweight Championship Contract Money in the Bank Ladder Match, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  38. Rob Van Dam def. United States Champion Dean Ambrose by disqualification (Kickoff Match), „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  39. John Cena, Daniel Bryan & Sheamus vs. The Shield - Elimination Chamber Qualifying Match: photos, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  40. The Wyatt Family def. The Shield, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  41. The Shield def. Kane & The New Age Outlaws, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  42. Extreme Rules 2014 results, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  43. The Shield def. Evolution (No Holds Barred Elimination Match), „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-16].
  44. RyanR. Clark RyanR., The Shield Splits On RAW - Seth Rollins Turns Heel - ProWrestling.com, „ProWrestling.com”, ProWrestling.com [dostęp 2016-03-16] (ang.).
  45. Raw: June 16, 2014, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  46. Seth Rollins won the Money in the Bank Contract Ladder Match, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  47. Ring Crew Reviews: WWE Battleground 2014, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-28].
  48. 411’s WWE SummerSlam 2014 Report: 08.17.14, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-03-28].
  49. Raw: August 18, 2014, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  50. Dean Ambrose answers Seth Rollins' open challenge, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  51. Seth Rollins def. Dean Ambrose (Hell in a Cell Match), „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  52. Bray Wyatt def. Dean Ambrose by disqualification, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  53. Bray Wyatt def. Dean Ambrose (Tables, Ladders & Chairs Match), „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  54. WWE RAW Results (1/5) - The Authority Returns, Ambrose/Wyatt Ambulance Match, John Cena Appreciation Night! - Page 4 of 6 - Wrestlezone, „Wrestlezone”, Wrestlezone [dostęp 2016-03-28] (ang.).
  55. Raw: Jan. 19, 2015, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  56. WWE RAW Results (2/16) - Ambrose Forces Barrett's Hand, Dust Brothers Unravel, Flair Returns, Bryan & Reigns Collide! - Page 5 of 6 - Wrestlezone, „Wrestlezone”, Wrestlezone [dostęp 2016-03-28] (ang.).
  57. WWE Fastlane Result: Bad News Barrett vs Dean Ambrose - Wrestlezone, „Wrestlezone”, Wrestlezone [dostęp 2016-03-28] (ang.).
  58. Daniel Bryan won the Intercontinental Championship Ladder Match, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  59. Dean Ambrose def. Luke Harper, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  60. Raw: April 27, 2015, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  61. WWE World Heavyweight Champion Seth Rollins won a Fatal 4-Way Match, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  62. Dean Ambrose snaps after title match controversy!, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  63. WWE World Heavyweight Champion Seth Rollins def. Dean Ambrose, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  64. Roman Reigns & Dean Ambrose def. Bray Wyatt & Luke Harper, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  65. JasonJ. Namako JasonJ., WWE RAW Results - 8/24/15 (The Dudleys, Sting return) - Wrestleview.com, „www.wrestleview.com”, www.wrestleview.com [dostęp 2016-03-28].
  66. The Wyatt Family def. Roman Reigns, Dean Ambrose & Chris Jericho, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  67. Complete WWE World Heavyweight Championship Tournament of November 2015, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  68. Dean Ambrose def. Intercontinental Champion Kevin Owens, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  69. Carnage reigns in Last Man Standing Match, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  70. The King of Kings is crowned the WWE World Heavyweight Champion, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  71. Intercontinental Championship, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  72. Triple H’s WrestleMania opponent decided in wild Triple Threat Match, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  73. a b c Lunatic Fringe meets Beast in Street Fight, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-15].
  74. WWE Roadblock results: In a controversial thrill ride, The Game neutralized The Lunatic Fringe, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  75. WWE RAW Results - March 21, 2016, „PWMania”, PWMania [dostęp 2016-03-28] (ang.).
  76. SmackDown results, March 24, 2016: The Beast roars his way through The Lunatic Fringe and The Wyatts, „www.wwe.com”, www.wwe.com [dostęp 2016-03-28].
  77. Brock Lesnar def. Dean Ambrose. [dostęp 2016-04-04].
  78. a b Dean Ambrose Talks Comparisons To WWE Legends And More On ESPN, Coach's Top RAW Moments - WrestlingInc.com, „WrestlingInc.com”, WrestlingInc.com [dostęp 2016-03-27].
  79. Ambrose not just Good … he’s great, „www.chinlock.com”, www.chinlock.com [dostęp 2016-03-27].
  80. WWE's Renee Young Confirms She IS Dating Dean Ambrose!, „www.mtv.co.uk”, www.mtv.co.uk [dostęp 2016-03-27].

Linki zewnętrzne[edytuj]