WWE Extreme Rules

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Extreme Rules
Promocja WWE
Brandy Raw (2009–2011; od 2017)
SmackDown (2009–2011)
ECW (2009)
Pierwsza gala Extreme Rules (2009)
Motyw gali Walki związane z hardcore wrestlingiem
Przewodnie typy walk Extreme Rules match

WWE Extreme Rules – cykl corocznych gal profesjonalnego wrestlingu produkowanych przez federację WWE i nadawanych na żywo w systemie pay-per-view oraz na WWE Network. Trzon nazwy pochodzi od terminu "Extreme Rules", gdzie WWE używa go do określania walk na zasadach hardcore wrestlingu[1]; nieaktywna obecnie federacja Extreme Championship Wrestling (ECW) oryginalnie używała terminu do określania wszystkich walk.

Nazwa została wprowadzona w 2009, jednakże motyw gali ma związek z jego prekursorem, cyklem One Night Stand, które zostało promowane w 2005 i 2006 jako gale powracającego ECW. W 2007 federacja promowała galę jako jedną z kalendarza gal pay-per-view WWE, lecz utrzymało koncept Extreme Rules matchów jako motywu gali. W 2009 WWE zmieniło nazwę One Night Stand na Extreme Rules. Gala z 2009 była notowana przez WWE jako bezpośredni kontynuator chronologii cyklu gal One Night Stand, jednakże gala z 2010 była później promowana jako gala z nowej chronologii, nie będąc już kontynuatorem cyklu One Night Stand[2]. Rozpoczynając od 2010, Extreme Rules zostało przeniesione z czerwca do późnego kwietnia/początku maja zastępując Backlash jako "pierwszą galę PPV po WrestleManii"[3]. W 2013, gala odbyła się w środku maja zastępując Over the Limit, które zostało przeniesione na październik, lecz potem zostało usunięte z kalendarza PPV i zastąpione przez Battleground[4][5]. Po przywróceniu podziału WWE na brandy w 2016, cykl oraz przyszłoroczna edycja stały się własnością brandu Raw.

Lista gal[edytuj]

Gala brandu Raw
Gala Lokalizacja Arena Walka wieczoru
Extreme Rules (2009)
7 czerwca 2009
Nowy Orlean, Luizjana New Orleans Arena Edge (c) vs. Jeff Hardy
Ladder match o World Heavyweight Championship
Extreme Rules (2010)
25 kwietnia 2010
Baltimore, Maryland 1st Mariner Arena John Cena (c) vs. Batista
Last Man Standing match o WWE Championship
Extreme Rules (2011)
1 maja 2011
Tampa, Floryda St. Pete Times Forum The Miz (c) vs. John Cena vs. John Morrison
Triple Threat Steel Cage match o WWE Championship
Extreme Rules (2012)
29 kwietnia 2012
Rosemont, Illinois Allstate Arena John Cena vs. Brock Lesnar
Extreme Rules match
Extreme Rules (2013)
19 maja 2013
Saint Louis, Missouri Scottrade Center Brock Lesnar vs. Triple H
Steel Cage match
Extreme Rules (2014)
4 maja 2014
East Rutherford, New Jersey Izod Center Daniel Bryan (c) vs. Kane
Extreme Rules match o WWE World Heavyweight Championship
Extreme Rules (2015)
26 kwietnia 2015
Rosemont, Illinois Allstate Arena Seth Rollins (c) vs. Randy Orton
Steel Cage match o WWE World Heavyweight Championship
Extreme Rules (2016)
22 maja 2016
Newark, New Jersey Prudential Center Roman Reigns (c) vs. AJ Styles
Extreme Rules match o WWE World Heavyweight Championship
Extreme Rules (2017)
4 czerwca 2017
Baltimore, Maryland Royal Farms Arena Seth Rollins vs. Samoa Joe vs. Finn Bálor vs. Bray Wyatt vs. Roman Reigns
Fatal 5-Way Extreme Rules match wyłaniający pretendenta do WWE Universal Championship

Wyniki gal[edytuj]

2009[edytuj]

Extreme Rules (2009)
Motyw muzyczny „You're Going Down” ~ Sick Puppies[6]
Informacje
Promocja World Wrestling Entertainment
Brandy Raw
SmackDown
ECW
Sponsor AT&T
Data 7 czerwca 2009
Widownia 9 124[7]
Hala New Orleans Arena
Miejsce Nowy Orlean, Luizjana
Gale pay-per-view – chronologicznie
Extreme Rules – chronologicznie

Extreme Rules (2009) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 7 czerwca 2009 w New Orleans Arena w Nowym Orleanie w stanie Luizjana. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to pierwsza gala w chronologii cyklu Extreme Rules, która była bezpośrednią kontynuacją cyklu One Night Stand.

Podczas gali odbyło się dziesięć walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. Walką wieczoru był Ladder match o World Heavyweight Championship, w którym Jeff Hardy pokonał mistrza Edge'a i zdobył tytuł. Po walce CM Punk wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank, po czym pokonał Hardy'ego w minutę. Oprócz tego odbył się Submission match pomiędzy Johnem Ceną i Big Showem, jak również No Holds Barred match o WWE Intercontinental Championship pomiędzy wygranym Chrisem Jericho i przegranym Rey'em Mysterio. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 213 000 razy[8].

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1D Mickie James i Kelly Kelly pokonały Beth Phoenix i Rosę Mendes Tag team match 15:24
2 Kofi Kingston (c) pokonał Montela Vontavious Portera, Williama Regala i Matta Hardy'ego Fatal-4-Way match o WWE United States Championship 06:42
3 Chris Jericho pokonał Rey'a Mysterio (c) No Holds Barred match o WWE Intercontinental Championship 14:43
4 CM Punk pokonał Umagę Samoan Strap match 08:59
5 Tommy Dreamer pokonał Christiana (c) i Jacka Swaggera Triple Threat hardcore match o ECW Championship 09:38
6 Santina Marella "pokonała" Vickie Guerrero (c) i Chavo Guerrero Handicap Hog Pen match o tytuł "Miss WrestleManii" 02:43
7 Batista pokonał Randy'ego Ortona (c) Steel Cage match o WWE Championship 07:03
8 John Cena pokonał Big Showa Submission match 19:06
9 Jeff Hardy pokonał Edge'a (c) Ladder match o World Heavyweight Championship 20:07
10 CM Punk pokonał Jeffa Hardy'ego (c) Singles match o World Heavyweight Championship
Punk wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank
01:02
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)

2010[edytuj]

Extreme Rules (2010)
Motyw muzyczny „Times to Shine” – Saliva[9]
Informacje
Promocja World Wrestling Entertainment
Brandy Raw
SmackDown
Sponsor KFC
Data 25 kwietnia 2010
Widownia 12 278
Hala 1st Mariner Arena
Miejsce Baltimore, Maryland
Gale pay-per-view – chronologicznie
Extreme Rules – chronologicznie

Extreme Rules (2010) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 25 kwietnia 2010 w 1st Mariner Arena w Baltimore w stanie Maryland. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to druga gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. W walce wieczoru John Cena obronił WWE Championship pokonując Batistę w Last Man Standing matchu. W dolnej części karty Sheamus zdołał pokonać Triple H'a w walce Street Fight, zaś CM Punk nie został ogolony na łyso poprzez wygraną z Rey'em Mysterio w hair matchu. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 182 000 razy.

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1D Kofi Kingston pokonał Dolpha Zigglera Singles match
2 The Hart Dynasty (David Hart Smith i Tyson Kidd) (z Natalyą i Bretem Hartem) wygrali eliminując jako ostatnich ShoMiz (Big Showa i The Miza) Gauntlet match 05:18
3 CM Punk (z Lukem Gallowsem i Sereną) pokonał Rey'a Mysterio Hair match 15:57
4 JTG pokonał Shada Gasparda Strap match 04:41
5 Jack Swagger (c) pokonał Randy'ego Ortona Extreme Rules match o World Heavyweight Championship 13:59
6 Sheamus pokonał Triple H'a Street Fight 15:46
7 Beth Phoenix pokonała Michelle McCool (c) (z Vickie Guerrero i Laylą) Extreme Makeover match o WWE Women's Championship 06:32
8 Edge pokonał Chrisa Jericho Steel Cage match 19:59
9 John Cena (c) pokonał Batistę Last Man Standing match o WWE Championship 24:34
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)

2011[edytuj]

Extreme Rules (2011)
Motyw muzyczny „Justice” – Rev Theory
Informacje
Promocja WWE
Brandy Raw
SmackDown
Sponsor Paper Jamz
Data 1 maja 2011
Widownia 10 000[10]
Hala St. Pete Times Forum
Miejsce Tampa, Floryda
Gale pay-per-view – chronologicznie
Extreme Rules – chronologicznie

Extreme Rules (2011) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 1 maja 2011 w St. Pete Times Forum w Tampie na Florydzie. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to trzecia gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna nietransmitowana w telewizji. Walką wieczoru był Triple Threat Steel Cage match o WWE Championship, w którym John Cena pokonał Johna Morrisona i poprzedniego mistrza The Miza zdobywając mistrzostwo. W Ladder matchu o zawieszony World Heavyweight Championship, Christian pokonał Alberto Del Rio. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 209 000 razy.

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1D Sin Cara pokonał Tysona Kidda Singles match Unknown
2 Randy Orton pokonał CM Punka Last Man Standing match 20:06
3 Kofi Kingston pokonał Sheamusa (c) Tables match o WWE United States Championship 09:09
4 Michael Cole i Jack Swagger pokonali Jerry'ego Lawlera i Jima Rossa Tag team Country Whipping match 07:04
5 Rey Mysterio pokonał Cody'ego Rhodesa Falls Count Anywhere match 11:43
6 Layla pokonała Michelle McCool Loser Leaves WWE match 05:24
7 Christian pokonał Alberto Del Rio Ladder match o zwakowany World Heavyweight Championship 21:05
8 Big Show i Kane (c) pokonali The Corre (Wade'a Barretta i Ezekiela Jacksona) Lumberjack match o WWE Tag Team Championship 04:15
9 John Cena pokonał The Miza (c) i Johna Morrisona Triple Threat Steel Cage match o WWE Championship 19:50
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
D – walka była dark matchem (nietransmitowana w TV)

2012[edytuj]

Extreme Rules (2012)
Motyw muzyczny Adrenaline” – Shinedown[11]
Informacje
Promocja WWE
Data 29 kwietnia 2012
Widownia 14 817[12]
Hala Allstate Arena
Miejsce Rosemont, Illinois
Gale pay-per-view – chronologicznie
Extreme Rules – chronologicznie

Extreme Rules (2012) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 29 kwietnia 2012 w Allstate Arena w Rosemont w stanie Illinois. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to czwarta gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna podczas pre-show. W walce wieczoru John Cena pokonał powracającego Brocka Lesnara w Extreme Rules matchu. CM Punk obronił WWE Championship pokonując Chrisa Jericho w Chicago Street Fight, zaś Sheamus wygrał z Danielem Bryanem 2-out-of-3 falls match o World Heavyweight Championship z wynikiem 2-1. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 263 000 razy.

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1P Santino Marella (c) pokonał The Miza Singles match o WWE United States Championship 5:00
2 Randy Orton pokonał Kane'a Falls Count Anywhere match 16:45
3 Brodus Clay (z Hornswogglem, Naomi i Cameron) pokonał Dolpha Zigglera (z Vickie Guerrero i Jackiem Swaggerem) Singles match 4:17
4 Cody Rhodes pokonał Big Showa (c) Tables match o WWE Intercontinental Championship 4:37
5 Sheamus (c) pokonał Daniela Bryana z wynikiem 2–1 2-out-of-3 falls match o World Heavyweight Championship 22:55
6 Ryback pokonał Aarona Relica i Jay'a Hattona Handicap match 1:51
7 CM Punk (c) pokonał Chrisa Jericho Chicago Street Fight o WWE Championship 25:15
8 Layla pokonała Nikki Bellę (c) (z Brie Bellą) Singles match o WWE Divas Championship 2:45
9 John Cena pokonał Brocka LEsnara Extreme Rules match 17:43
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
P – walka miała miejsce w pre-show

2013[edytuj]

Extreme Rules (2013)
Motto gali WWE Goes Extreme
Motyw muzyczny Live it Up” – Airbourne
Informacje
Promocja WWE
Data 19 maja 2013
Widownia 14 500[13]
Hala Scottrade Center
Miejsce Saint Louis, Missouri
Gale pay-per-view – chronologicznie
Extreme Rules – chronologicznie

Extreme Rules (2013) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 19 maja 2013 w Scottrade Center w Saint Louis w stanie Missouri. Emisja była przeprowadzana na żywo w systemie pay-per-view. Była to piąta gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się dziewięć walk, w tym jedna podczas pre-show. W walce wieczoru Brock Lesnar pokonał Triple H'a w Steel Cage matchu. Odbył się Last Man Standing match o WWE Championship, gdzie mistrz John Cena obronił mistrzostwo pokonując Rybacka. Alberto Del Rio pokonał Jacka Swaggera w „I Quit” matchu o miano pretendenta do World Heavyweight Championship. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 231 000 razy[14].

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1P The Miz pokonał Cody'ego Rhodesa poprzez submission Singles match 05:25
2 Chris Jericho pokonał Fandango (z Summer Rae) Singles match[15] 08:34
3 Dean Ambrose pokonał Kofi'ego Kingstona (c) Singles match o WWE United States Championship[16] 06:48
4 Sheamus pokonał Marka Henry'ego Strap match[17] 07:57
5 Alberto Del Rio (z Ricardo Rodriguezem) pokonał Jacka Swaggera (z Zebem Colterem) „I Quit” match wyłaniający pretendenta do World Heavyweight Championship[18] 11:30
6 The Shield (Seth Rollins i Roman Reigns) pokonali Team Hell No (Kane'a i Daniela Bryana) (c) Tornado tag team match o WWE Tag Team Championship[19] 07:24
7 Randy Orton pokonał Big Showa Extreme Rules match[20] 13:23
8 John Cena (c) vs. Ryback zakończyło się remisem Last Man Standing match o WWE Championship[21] 21:26
9 Brock Lesnar (z Paulem Heymanem) pokonałTriple H'a Steel Cage match[22] 20:09
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
P – walka miała miejsce w pre-show

2014[edytuj]

Extreme Rules (2014)
Motyw muzyczny Come with Me Now” – Kongos
Informacje
Promocja WWE
Sponsor Juicy Drop Pop
Data 4 maja 2014
Widownia 15 907
Hala Izod Center
Miejsce East Rutherford, New Jersey
Gale WWE Network – chronologicznie
Extreme Rules – chronologicznie

Extreme Rules (2014) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 4 maja 2014 w Izod Center w East Rutherford w stanie New Jersey. Emisja była przeprowadzana na żywo za pośrednictwem WWE Network oraz w systemie pay-per-view. Była to szósta gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna podczas pre-show. W Extreme Rules matchu będącym walką wieczoru Daniel Bryan pokonał Kane'a i obronił WWE World Heavyweight Championship, zaś The Shield (Dean Ambrose, Seth Rollins i Roman Reigns) pokonali powracającą grupę Evolution (Triple H'a, Randy'ego Ortona i Batistę) w six-man tag team matchu.

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1P El Torito (z Diego i Fernando) pokonał Hornswoggle'a (z Heathem Slaterem, Drewem McIntyrem i Jinderem Mahalem) WeeLC match[23] 10:55
2 Cesaro (z Paulem Heymanem) pokonał Roba Van Dama i Jacka Swaggera (z Zebem Colterem) Triple threat elimination match[24] 12:34[25]
3 Alexander Rusev (z Laną) pokonał R-Trutha i Xaviera Woodsa poprzez submission Handicap match[26] 2:53[25]
4 Bad News Barrett pokonał Big E (c) Singles match o WWE Intercontinental Championship[27] 7:55[25]
5 The Shield (Dean Ambrose, Seth Rollins i Roman Reigns) pokonali Evolution (Triple H'a, Randy'ego Ortona i Batistę) Six-man tag team match[28] 19:52[25]
6 Bray Wyatt (z Lukem Harperem i Erickiem Rowanem) pokonał Johna Cenę Steel Cage match[29] 21:12[25]
7 Paige (c) pokonała Taminę Snukę poprzez submission Singles match o WWE Divas Championship[30] 6:18[25]
8 Daniel Bryan (c) pokonał Kane'a Extreme Rules match o WWE World Heavyweight Championship[31] 22:27[25]
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
P – walka miała miejsce w pre-show

2015[edytuj]

Extreme Rules (2015)
Motyw muzyczny Irresistible” – Fall Out Boy
Informacje
Promocja WWE
Sponsor Mountain Dew Kickstart
Diet Mountain Dew
Data 26 kwietnia 2015
Widownia 14 197
Hala Allstate Arena
Miejsce Rosemont, Illinois
Gale WWE Network – chronologicznie
Extreme Rules – chronologicznie

Extreme Rules (2015) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE. Odbyła się 26 kwietnia 2015 w Allstate Arena w Rosemont w stanie Illinois. Emisja była przeprowadzana na żywo za pośrednictwem WWE Network oraz w systemie pay-per-view. Była to siódma gala w chronologii cyklu Extreme Rules.

Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna podczas pre-show. W walce wieczoru Seth Rollins obronił WWE World Heavyweight Championship pokonując Randy'ego Ortona, gdzie ruch RKO był zbanowany, zaś Kane był osobą otwierającą drzwi klatki. Oprócz tego Roman Reigns pokonał Big Showa w Last Man Standing matchu, zaś John Cena obronił WWE United States Championship wygrywając z Rusevem w Russian Chain matchu. Galę w systemie pay-per-view wykupiono 56 000 razy.

Nr. Wyniki Stypulacje Czas
1P Neville pokonał Bad News Barretta Singles match[32] 10:36
2 Dean Ambrose pokonał Luke'a Harpera Chicago Street Fight[33]
Ambrose i Harper opuścili arenę i dokończyli walkę po zakończeniu pojedynku tag-team
56:10
3 Dolph Ziggler pokonał Sheamusa Kiss My Arse match[34] 9:16
4 The New Day (Big E i Kofi Kingston) (z Xavierem Woodsem) pokonali Tysona Kidda i Cesaro (c) (z Natalyą) Tag team match o WWE Tag Team Championship[35] 9:47
5 John Cena (c) pokonał Ruseva (z Laną) Russian Chain match o WWE United States Championship[36] 13:35
6 Nikki Bella (c) (z Brie Bellą) pokonała Naomi Singles match o WWE Divas Championship[37] 8:10
7 Roman Reigns pokonał Big Showa Last Man Standing match[38] 19:56
8 Seth Rollins (c) pokonał Randy'ego Ortona Steel Cage match o WWE World Heavyweight Championship
Ruch RKO był zbanowany i Kane otwierał drzwi klatki[39]
21:02
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
P – walka miała miejsce w pre-show

2016[edytuj]

 Osobny artykuł: Extreme Rules (2016).

2017[edytuj]

 Osobny artykuł: Extreme Rules (2017).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Specialty WWE matches: Hardcore match. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2010-04-25].
  2. Extreme Rules official website. World Wrestling Entertainment. [dostęp 2010-04-25].  Cytat: Check out all the action from the first-ever Extreme Rules pay-per-view held in 2009.
  3. WWE News: Raw notes - no guest host yet for next week, matches teased for Extreme this event will start at 6:30 Rules. W: Distinct Television Brands [on-line].
  4. WWE Home Entertainment 2013 DVD/Blu-ray release schedule. W: WWE.com [on-line]. WWE, Inc., 10 września 2012. [dostęp 4 stycznia 2013].
  5. Mike Johnson: WWE PPV SCHEDULE CHANGING. W: PWInsider.com [on-line]. 10 września 2012. [dostęp 4 stycznia 2013].
  6. Sick Puppies News. Sick Puppies. [dostęp 2009-05-18].  Cytat: You're Going Down, which is being used by the WWE as the theme song in its promotional spots from May 17 through June 15 for the Extreme Rules Pay Per View broadcast.
  7. Extreme Rules. Pro Wrestling History. [dostęp 2009-10-25].
  8. WWE Reports 2009 Second Quarter Results. , 2009-08-06. [dostęp 2009-08-06]. 
  9. Extreme Rules: "Time to Shine" by Saliva is the official theme song of Extreme Rules. World Wrestling Entertainment, 2010-03-18. [dostęp 2010-03-31].
  10. Steve Gerweck: Attendance for 5/1 WWE Extreme Rules PPV. WrestleView, May 4, 2011. [dostęp May 4, 2011].
  11. Extreme Rules' Official Theme. WWE. [dostęp 11 April 2012]. [zarchiwizowane z tego adresu (11 April 2012)].  Cytat: Fueled by 'Adrenaline': Shinedown's "Adrenaline" is the official theme of WWE's Extreme Rules 2012. The song is off the band's brand new album, "Amaryllis," which is available everywhere now!
  12. Adam Martin: Recent WWE attendance figures (4/29 and 4/30). Wrestleview, 3 May 2012. [dostęp 5 May 2012].
  13. Extreme Rules PPV in St. Louis draws sold out crowd. Wrestleview.com, May 23, 2013. [dostęp 23 August 2013].
  14. WWE Reports 2013 Second Quarter Results. WWE, August 1, 2013. [dostęp August 1, 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (November 18, 2013)].
  15. Chris Jericho vs. Fandango. WWE, 13 May 2013.
  16. United States Champion Kofi Kingston vs. Dean Ambrose. WWE, 13 May 2013.
  17. Sheamus vs. Mark Henry (Strap Match). WWE, 6 May 2013.
  18. Michael Burdick: Alberto Del Rio vs. Jack Swagger (I Quit Match). WWE, 16 April 2013.
  19. Tag Team Champions Team Hell No vs. The Shield. WWE, 13 May 2013.
  20. Randy Orton vs. Big Show (Extreme Rules Match). WWE, 10 May 2013.
  21. John Clapp: WWE Champion John Cena vs. Ryback (Last Man Standing Match). WWE, 22 April 2013.
  22. Triple H vs. Brock Lesnar (Steel Cage Match). WWE, 22 April 2013.
  23. Andy Seife: El Torito vs. Hornswoggle (Pre-Show WeeLC match). WWE. [dostęp 29 April 2014].
  24. John Clapp: Rob Van Dam vs. Jack Swagger vs. Cesaro (Triple Threat Match). WWE. [dostęp 29 April 2014].
  25. a b c d e f g James Caldwell: CALDWELL'S WWE EXTREME RULES PPV RESULTS 5/4: Complete 'virtual-time' coverage of live PPV - Bryan vs. Kane, Evolution vs. Shield, Cena vs. Wyatt steel cage match. W: pwtorch.com [on-line]. 2014-05-04. [dostęp 26 November 2015].
  26. John Clapp: R-Truth & Xavier Woods vs. Alexander Rusev (2-on-1 Handicap Match). WWE. [dostęp 22 April 2014].
  27. John Clapp: Intercontinental Champion Big E vs. Bad News Barrett. WWE. [dostęp 16 April 2014].
  28. John Clapp: The Shield vs. Evolution. WWE. [dostęp 18 April 2014].
  29. Bobby Melok: John Cena vs. Bray Wyatt (Steel Cage Match). WWE. [dostęp 15 April 2014].
  30. John Clapp: Divas Champion Paige vs. Tamina Snuka. WWE. [dostęp 16 April 2014].
  31. Andy Seife: WWE World Heavyweight Champion Daniel Bryan vs. Kane (Extreme Rules Match). WWE. [dostęp 21 April 2014].
  32. Daniel Bryan unable to compete tonight at Extreme Rules. WWE. [dostęp 26 April 2015].
  33. Kevin Powers: Dean Ambrose vs. Luke Harper (Chicago Street Fight). WWE. [dostęp 21 April 2015].
  34. Scott Taylor: Dolph Ziggler vs. Sheamus (Kiss Me Arse Match). WWE. [dostęp 17 April 2015].
  35. Robert Vaccaro: WWE Tag Team Champions Tyson Kidd & Cesaro vs. The New Day. WWE. [dostęp 21 April 2015].
  36. Robert Vaccaro: United States Champion John Cena vs. Rusev (Russian Chain Match). WWE. [dostęp 2 April 2015].
  37. Bobby Melok: Divas Champion Nikki Stella vs. Naomi. WWE. [dostęp 21 April 2015].
  38. Robert Vaccaro: Roman Reigns vs. Big Show (Last Men Standing Match). WWE. [dostęp 17 April 2015].
  39. John Clapp: WWE World Heavyweight Champion Seth Rollins vs. Randy Orton (Cage Match, with the RKO banned). WWE. [dostęp 27 April 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj]