Przejdź do zawartości

Survivor Series

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Survivor Series
Ilustracja
Scenografia gali Survivor Series 2005
Inne nazwy

Survivor Series: WarGames (od 2022)[1]

Pomysłodawca

Vince McMahon i Pat Patterson[2]

Promocja

WWE[3]

Brandy

Raw (2002–2010; od 2016)[4][5][6]
SmackDown (2002–2010; od 2016)[4][5][6]
ECW(inne języki) (2006–2009)[7][8]
NXT (2019)[9]

Pierwsza gala

Survivor Series (1987)[10]

Ostatnia gala

Survivor Series: WarGames (2025)[11]

Motyw gali

Walki eliminacyjne[1]; rywalizacja brandów (2016–2021)[12][13]; WarGames (od 2022)[1]

Przewodnie typy walk

Survivor Series elimination match (1987–1997; 1999–2001; 2003–2021)[12][13]
WarGames match (od 2022)[1]

Survivor Series – cykl corocznych gal profesjonalnego wrestlingu organizowanych przez WWE, zapoczątkowany w 1987 roku[3]. Należy do tak zwanej „wielkiej czwórki” najważniejszych cykli gal WWE, obok WrestleManii, Royal Rumble i SummerSlam, oraz jest drugim najdłużej prowadzonym cyklem gal WWE po WrestleManii[3].

Pierwotnie charakterystyczne dla Survivor Series były wieloosobowe walki eliminacyjne z udziałem drużyn złożonych zwykle z czterech lub pięciu wrestlerów[1]. Od 2022 roku gale odbywają się pod nazwą Survivor Series: WarGames, a ich głównymi atrakcjami są męska i kobieca walka WarGames[1][11].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Powstanie cyklu

[edytuj | edytuj kod]

Cykl Survivor Series został zapoczątkowany w 1987 roku przez ówczesną organizację wrestlingu World Wrestling Federation (WWF)[2]. Jego twórcami byli Vince McMahon i Pat Patterson[2]. Powstanie gali wiązało się z wejściem organizacji Jim Crockett Promotions na rynek pay-per-view z galą Starrcade, zaplanowaną na amerykańskie Święto Dziękczynienia[2]. McMahon zagroził operatorom kablowym odebraniem praw do transmisji WrestleManii IV, jeśli wyemitują Starrcade[2]. Operatorzy zgodzili się nie emitować Starrcade pod warunkiem stworzenia przez WWF alternatywnego programu, co doprowadziło do powstania Survivor Series[2].

Pierwsza edycja odbyła się 26 listopada 1987 roku w Richfield Coliseum(inne języki) w Richfield w stanie Ohio[10]. Galę oparto na walkach eliminacyjnych pięcioosobowych drużyn[2]. W czterech pojedynkach pierwszej edycji wystąpiło łącznie 50 wrestlerów[2]. Walka wieczoru była częścią rywalizacji Hulka Hogana z André the Giantem po WrestleManii III[2][3]. André pozostał w niej jedynym niewyeliminowanym członkiem swojej drużyny[2][3].

Rozwój formuły

[edytuj | edytuj kod]

WWF promowało pierwszą galę Survivor Series jako nową tradycję Święta Dziękczynienia[14]. Pierwsze 4 gale odbyły się właśnie w to święto[12]. W latach 1991–1994 organizowano je w przeddzień święta, a w 1995 roku przeniesiono wydarzenie na niedzielę[12].

Formuła gali stopniowo się rozszerzała[12]. W 1990 roku niewyeliminowani uczestnicy wcześniejszych pojedynków spotkali się w dodatkowej walce „Grand Finale”[12]. Rok później w programie gali po raz pierwszy znalazła się standardowa walka jeden na jednego[12][3]. The Undertaker pokonał w niej Hulka Hogana i zdobył swoje pierwsze mistrzostwo WWE[12][3]. Na gali w 1992 roku rozegrano tylko jedną tradycyjną walkę eliminacyjną, a od połowy lat dziewięćdziesiątych coraz większą część programu stanowiły zwykłe pojedynki i walki mistrzowskie[12].

W 1998 roku całą galę zbudowano wokół turnieju „Deadly Games”, w którym nagrodą był zwakowany pas WWF Championship, a tradycyjna walka eliminacyjna nie odbyła się[12]. W 2001 roku tradycyjna walka eliminacyjna ponownie była walką wieczoru, tym razem jako pojedynek między Drużyną WWF a Drużyną Alliance(inne języki), stanowiący kulminację wątku Inwazji[12][15].

W 2010 roku WWE rozważało zastąpienie Survivor Series innym cyklem gal, lecz wycofało się z tego zamiaru po sprzeciwie fanów[12].

Od 2016 roku Survivor Series było zbudowane wokół rywalizacji brandów Raw i SmackDown[12]. Obejmowała ona tradycyjne walki eliminacyjne drużyn reprezentujących oba brandy oraz pojedynki ich mistrzów[12][6]. W 2019 roku do rywalizacji dołączyło NXT[9]. Taką formułę utrzymano do 2021 roku[16].

W 2022 roku, po objęciu przez Triple H-a kierownictwa nad zespołem kreatywnym WWE, format WarGames przeniesiono z NXT do głównego składu[17]. W tym samym roku na Survivor Series zorganizowano po jednej męskiej i kobiecej walce WarGames, które zastąpiły tradycyjne pojedynki eliminacyjne[17][13]. Zakończono tym samym 6-letni okres, w którym galę budowano wokół rywalizacji SmackDown i Raw[17][13]. Była to trzecia edycja Survivor Series bez tradycyjnej walki eliminacyjnej, po galach z lat 1998 i 2002[13]. Na każdej gali rozegranej w latach 2022–2025 odbyły się dwie walki WarGames: jedna męska i jedna kobieca[1][11].

Ważniejsze wydarzenia i debiuty

[edytuj | edytuj kod]

Na galach Survivor Series miały miejsce ważne debiuty i przełomowe wydarzenia w historii WWE (dawniej WWF)[3].

The Undertaker zadebiutował w organizacji na gali w 1990 roku[3].

The Rock miał swój telewizyjny debiut w WWE na gali w 1996 roku[3].

Gala z 1997 roku zapisała się w historii za sprawą incydentu zwanego Montreal Screwjob, gdy Vince McMahon nakazał zakończyć walkę Breta Harta z Shawnem Michaelsem i przyznać mistrzostwo Michaelsowi bez wiedzy Harta[3].

Na gali w 1998 roku The Rock zdobył swoje pierwsze mistrzostwo WWE[3].

Kurt Angle stoczył swój pierwszy telewizyjny pojedynek w WWE na gali w 1999 roku[3].

W 2002 roku zwieńczeniem gali była pierwsza w historii walka typu Elimination Chamber match[12][4].

W 2011 roku The Rock stoczył na gali pierwszy pojedynek od 2004 roku[3].

Na gali z 2012 roku Roman Reigns, Seth Rollins i Dean Ambrose zadebiutowali jako tag team The Shield(inne języki)[3].

Na gali z 2014 roku wrestler Sting, znany z organizacji World Championship Wrestling, miał swój pierwszy występ w WWE[3].

W 2020 roku z okazji trzydziestoletniej rocznicy debiutu The Undertakera, na gali zorganizowano segment nazwany Final Farewell, prezentowany jako zakończenie jego kariery[18].

Gala z 2023 roku zakończyła się niespodziewanym powrotem CM Punka do WWE[19].

Edycja z 2025 roku odbyła się na stadionie Petco Park w San Diego i ustanowiła rekordy cyklu pod względem wpływów z biletów oraz frekwencji[20].

Formuła

[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjna walka eliminacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Charakterystycznym formatem cyklu była przez lata drużynowa walka eliminacyjna zwana Survivor Series elimination match[1]. Drużyny składały się zwykle z 4 lub 5 wrestlerów[1]. Podstawowymi sposobami eliminacji były przypięcie, poddanie się, dyskwalifikacja lub wyliczenie[1][21][22]. Wygrywała drużyna, która wyeliminowała wszystkich członków zespołu przeciwnego[1]. Niewyeliminowanych uczestników zwycięskiej drużyny określano jako survivors, a jedynego pozostałego zawodnika jako sole survivor[22].

WarGames

[edytuj | edytuj kod]

Walkę WarGames w wersji WWE rozgrywa się na dwóch sąsiadujących ringach otoczonych wspólną stalową klatką bez dachu[17]. Walkę rozpoczyna po jednym przedstawicielu obu drużyn, a pozostali zawodnicy wchodzą do klatki pojedynczo w ustalonych odstępach, dzięki czemu jeden z zespołów okresowo ma przewagę liczebną[17][11]. Przypięcie lub poddanie może zakończyć pojedynek dopiero po wejściu wszystkich uczestników[17][11].

Oryginalny format stworzył Dusty Rhodes w 1987 roku dla organizacji Jim Crockett Promotions[17]. W jego wersji klatka miała dach, a walka mogła zakończyć się wyłącznie poddaniem jednego z uczestników[17]. W WWE po raz pierwszy stoczono walkę typu WarGames w NXT w 2017 roku[17]. W tej wersji usunięto dach i dopuszczono zakończenie walki przez przypięcie[17]. W 2022 roku format przeniesiono do Survivor Series[17].

Lista gal

[edytuj | edytuj kod]
# Gala Data Lokalizacja Arena Główna walka Przypis
1 Survivor Series (1987) 26 listopada 1987 Richfield, Ohio Richfield Coliseum(inne języki) André the Giant, One Man Gang(inne języki), King Kong Bundy, Butch Reed(inne języki) i Rick Rude vs. Hulk Hogan, Paul Orndorff(inne języki), Don Muraco(inne języki), Ken Patera(inne języki) i Bam Bam Bigelow
5-on-5 Survivor Series elimination match
[10]
2 Survivor Series (1988) 24 listopada 1988 Richfield, Ohio Richfield Coliseum(inne języki) The Mega Powers(inne języki) (Hulk Hogan i Randy Savage), Hercules(inne języki), Koko B. Ware(inne języki) i Hillbilly Jim(inne języki) vs. The Twin Towers(inne języki) (Akeem(inne języki) i Big Boss Man(inne języki)), Ted DiBiase, Haku(inne języki) i The Red Rooster
5-on-5 Survivor Series elimination match
[23]
3 Survivor Series (1989) 23 listopada 1989 Rosemont, Illinois Rosemont Horizon The Ultimate Warriors (The Ultimate Warrior, Jim Neidhart, Shawn Michaels i Marty Jannetty(inne języki)) vs. The Heenan Family(inne języki) (Bobby Heenan(inne języki), André the Giant, Haku(inne języki) i Arn Anderson(inne języki))
4-on-4 Survivor Series elimination match
[24]
4 Survivor Series (1990) 22 listopada 1990 Hartford, Connecticut Hartford Civic Center Hulk Hogan, The Ultimate Warrior i Tito Santana(inne języki) vs. Ted DiBiase, Rick Martel(inne języki), The Warlord(inne języki) i Power and Glory(inne języki) (Hercules(inne języki) i Paul Roma(inne języki))
3-on-5 „Grand Finale” Survivor Series elimination match
[21]
5 Survivor Series (1991) 27 listopada 1991 Detroit, Michigan Joe Louis Arena Hulk Hogan (c) vs. The Undertaker
Singles match o WWF World Heavyweight Championship
[25]
6 Survivor Series (1992) 25 listopada 1992 Richfield, Ohio Richfield Coliseum(inne języki) Bret Hart (c) vs. Shawn Michaels
Singles match o WWF World Heavyweight Championship
[26]
7 Survivor Series (1993) 24 listopada 1993 Boston, Massachusetts Boston Garden The All-Americans (Lex Luger(inne języki), The Undertaker, Rick Steiner(inne języki) i Scott Steiner(inne języki)) vs. The Foreign Fanatics (Yokozuna, Crush(inne języki), Ludvig Borga i Quebecer Jacques(inne języki))
4-on-4 Survivor Series elimination match
[27]
8 Survivor Series (1994) 23 listopada 1994 San Antonio, Teksas Freeman Coliseum The Undertaker vs. Yokozuna
Casket match, Chuck Norris jako sędzia specjalny
[28]
9 Survivor Series (1995) 19 listopada 1995 Landover, Maryland USAir Arena(inne języki) Diesel (c) vs. Bret Hart
No Disqualification match o WWF World Heavyweight Championship
[29]
10 Survivor Series (1996) 17 listopada 1996 Nowy Jork, Nowy Jork Madison Square Garden Shawn Michaels (c) vs. Sycho Sid
Singles match o WWF World Heavyweight Championship
[30]
11 Survivor Series (1997) 9 listopada 1997 Montreal, Quebec, Kanada Molson Centre Bret Hart (c) vs. Shawn Michaels
Singles match o WWF World Heavyweight Championship
[31]
12 Survivor Series (1998) 15 listopada 1998 Saint Louis, Missouri Kiel Center Mankind vs. The Rock
Finał turnieju „Deadly Games” o zwakowany WWF Championship
[32]
13 Survivor Series (1999) 14 listopada 1999 Detroit, Michigan Joe Louis Arena Triple H (c) vs. Big Show vs. The Rock
Triple Threat match o WWF Championship
[33]
14 Survivor Series (2000) 19 listopada 2000 Tampa, Floryda Ice Palace Stone Cold Steve Austin vs. Triple H
No Disqualification match
[34]
15 Survivor Series (2001) 18 listopada 2001 Greensboro, Karolina Północna Greensboro Coliseum(inne języki) Drużyna WWF (The Rock, Chris Jericho, The Undertaker, Kane i Big Show) vs. Drużyna Alliance(inne języki) (Stone Cold Steve Austin, Kurt Angle, Rob Van Dam, Booker T i Shane McMahon)
Winner Takes All 5-on-5 Survivor Series elimination match
[15]
16 Survivor Series (2002) 17 listopada 2002 Nowy Jork, Nowy Jork Madison Square Garden Triple H (c) vs. Booker T vs. Chris Jericho vs. Kane vs. Rob Van Dam vs. Shawn Michaels
Elimination Chamber match o World Heavyweight Championship
[4]
17 Survivor Series (2003) 16 listopada 2003 Dallas, Teksas American Airlines Center Goldberg (c) vs. Triple H
Singles match o World Heavyweight Championship
[35]
18 Survivor Series (2004) 14 listopada 2004 Cleveland, Ohio Gund Arena Drużyna Ortona (Randy Orton, Chris Benoit, Chris Jericho i Maven(inne języki)) vs. Drużyna Triple H-a (Triple H, Edge, Batista i Snitsky(inne języki))
4-on-4 Survivor Series elimination match
[36]
19 Survivor Series (2005) 27 listopada 2005 Detroit, Michigan Joe Louis Arena Drużyna SmackDown (Batista, Rey Mysterio, John „Bradshaw” Layfield, Bobby Lashley i Randy Orton) vs. Drużyna Raw (Shawn Michaels, Kane, Big Show, Carlito i Chris Masters)
5-on-5 Survivor Series elimination match
[37]
20 Survivor Series (2006) 26 listopada 2006 Filadelfia, Pensylwania Wachovia Center King Booker (c) vs. Batista
Singles match o World Heavyweight Championship
[7]
21 Survivor Series (2007) 18 listopada 2007 Miami, Floryda American Airlines Arena Batista (c) vs. The Undertaker
Hell in a Cell match o World Heavyweight Championship
[38]
22 Survivor Series (2008) 23 listopada 2008 Boston, Massachusetts TD Banknorth Garden Chris Jericho (c) vs. John Cena
Singles match o World Heavyweight Championship
[39]
23 Survivor Series (2009) 22 listopada 2009 Waszyngton Verizon Center John Cena (c) vs. Triple H vs. Shawn Michaels
Triple Threat match o WWE Championship
[8]
24 Survivor Series (2010) 21 listopada 2010 Miami, Floryda American Airlines Arena Randy Orton (c) vs. Wade Barrett
Singles match o WWE Championship, John Cena jako sędzia specjalny
[5]
25 Survivor Series (2011) 20 listopada 2011 Nowy Jork, Nowy Jork Madison Square Garden The Rock i John Cena vs. Awesome Truth(inne języki) (The Miz i R-Truth)
Tag team match
[40]
26 Survivor Series (2012) 18 listopada 2012 Indianapolis, Indiana Bankers Life Fieldhouse CM Punk (c) vs. John Cena vs. Ryback
Triple Threat match o WWE Championship
[41]
27 Survivor Series (2013) 24 listopada 2013 Boston, Massachusetts TD Garden Randy Orton (c) vs. Big Show
Singles match o WWE Championship
[42]
28 Survivor Series (2014) 23 listopada 2014 Saint Louis, Missouri Scottrade Center Drużyna Ceny (John Cena, Dolph Ziggler, Big Show, Erick Rowan i Ryback) vs. Drużyna Authority (Seth Rollins, Kane, Mark Henry, Rusev i Luke Harper)
5-on-5 Survivor Series elimination match
[43]
29 Survivor Series (2015) 22 listopada 2015 Atlanta, Georgia Philips Arena Roman Reigns vs. Dean Ambrose
Finał turnieju o zwakowany WWE World Heavyweight Championship
Roman Reigns (c) vs. Sheamus
Wykorzystanie kontraktu Money in the Bank o WWE World Heavyweight Championship
[44]
30 Survivor Series (2016) 20 listopada 2016 Toronto, Ontario, Kanada Air Canada Centre Brock Lesnar vs. Goldberg
Singles match
[6]
31 Survivor Series (2017) 19 listopada 2017 Houston, Teksas Toyota Center Drużyna Raw (Kurt Angle, Braun Strowman, Finn Bálor, Samoa Joe i Triple H) vs. Drużyna SmackDown (Shane McMahon, Randy Orton, Bobby Roode, Shinsuke Nakamura i John Cena)
5-on-5 Survivor Series elimination match
[45]
32 Survivor Series (2018) 18 listopada 2018 Los Angeles, Kalifornia Staples Center Brock Lesnar vs. Daniel Bryan
Singles match
[46]
33 Survivor Series (2019) 24 listopada 2019 Rosemont, Illinois Allstate Arena Becky Lynch vs. Shayna Baszler vs. Bayley
Triple Threat match
[9]
34 Survivor Series (2020) 22 listopada 2020 Orlando, Floryda Amway Center Drew McIntyre vs. Roman Reigns
Singles match
[18]
35 Survivor Series (2021) 21 listopada 2021 Brooklyn, Nowy Jork Barclays Center Big E vs. Roman Reigns
Singles match
[16]
36 Survivor Series: WarGames (2022) 26 listopada 2022 Boston, Massachusetts TD Garden The Bloodline(inne języki) (Roman Reigns, The Usos (Jey Uso i Jey Uso), Solo Sikoa(inne języki) i Sami Zayn) vs. The Brawling Brutes(inne języki) (Sheamus, Ridge Holland(inne języki) i Butch), Drew McIntyre i Kevin Owens
WarGames match
[47]
37 Survivor Series: WarGames (2023) 25 listopada 2023 Rosemont, Illinois Allstate Arena Cody Rhodes, Seth Rollins, Jey Uso, Sami Zayn i Randy Orton vs. Drew McIntyre i The Judgment Day(inne języki) (Damian Priest, Finn Bálor, Dominik Mysterio(inne języki) i JD McDonagh(inne języki))
WarGames match
[19]
38 Survivor Series: WarGames (2024) 30 listopada 2024 Vancouver, Kolumbia Brytyjska, Kanada Rogers Arena Roman Reigns, The Usos (Jey Uso i Jey Uso), Sami Zayn i CM Punk vs. The Bloodline(inne języki) (Solo Sikoa(inne języki), Jacob Fatu(inne języki), Tama Tonga(inne języki) i Tonga Loa(inne języki)) i Bronson Reed(inne języki)
WarGames match
[48]
39 Survivor Series: WarGames (2025) 29 listopada 2025 San Diego, Kalifornia Petco Park CM Punk, Cody Rhodes, The Usos (Jey Uso i Jey Uso) i Roman Reigns vs. The Vision(inne języki) (Bron Breakker(inne języki) i Bronson Reed(inne języki)), Logan Paul, Drew McIntyre i Brock Lesnar
WarGames match
[11]
40 Survivor Series: WarGames (2026)(inne języki) 28 listopada 2026 Houston, Teksas Daikin Park — [20]

(c) – mistrz broniący tytułu

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Chris Mueller: Ranking Every WWE Survivor Series WarGames Main Event In History. Bleacher Report, 2025-11-14. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 M. G0MEZ: Survivor Series 1987: The event that changed wrestling history. Cageside Seats, 2023-11-23. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Sean Coyle: When did WWE Survivor Series start? History, stats to know. ESPN, 2025-11-29. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 WWE Survivor Series 2002. Online World of Wrestling(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  5. 1 2 3 James Caldwell: Caldwell's WWE Survivor Series PPV Results 11/21. Pro Wrestling Torch, 2010-11-21. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).; Survivor Series 2010. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 Jason Powell: Powell's WWE Survivor Series 2016 live review. Pro Wrestling Dot Net, 2016-11-20. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  7. 1 2 Survivor Series 2006. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  8. 1 2 Survivor Series 2009. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  9. 1 2 3 Jason Powell: WWE Survivor Series results. Pro Wrestling Dot Net, 2019-11-24. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  10. 1 2 3 WWE Survivor Series 1987. Online World of Wrestling(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  11. 1 2 3 4 5 6 Jason Powell: WWE Survivor Series WarGames results. Pro Wrestling Dot Net, 2025-11-29. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Simon Boehm: WWE Tried To Reinvent Survivor Series 4 Times. How Successful Were They?. TheSportster(inne języki), 2024-11-27. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  13. 1 2 3 4 5 Scott Carlson: WWE Survivor Series Gets Major Shakeup – Brand Supremacy Is Dead!. WhatCulture(inne języki), 2022-09-20. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  14. ↑ Benjamin Benya: WWE Survivor Series: The Unauthorized History, Part One. Bleacher Report, 2010-11-01. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  15. 1 2 WWF Survivor Series 2001. Cagematch(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  16. 1 2 Full Survivor Series results. WWE, 2021-11-17. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  17. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Dave Meltzer: WWE Invokes Wrestling History in Bringing WarGames to ‘Survivor Series’. Sports Illustrated, 2022-11-28. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  18. 1 2 Jason Powell: WWE Survivor Series results. Pro Wrestling Dot Net, 2020-11-22. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  19. 1 2 Jason Powell: WWE Survivor Series WarGames results. Pro Wrestling Dot Net, 2023-11-25. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  20. 1 2 Houston to host 40th annual Survivor Series at Daikin Park on Saturday, November 28. WWE, 2026-07-13. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  21. 1 2 Survivor Series 1990. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  22. 1 2 All-time Survivor Series results. WWE. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  23. ↑ WWE Survivor Series 1988. Online World of Wrestling(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  24. ↑ Survivor Series 1989. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  25. ↑ WWE Survivor Series 1991. Online World of Wrestling(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  26. ↑ Survivor Series 1992. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  27. ↑ Survivor Series 1993. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  28. ↑ Survivor Series 1994. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  29. ↑ Survivor Series 1995. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  30. ↑ Survivor Series 1996. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  31. ↑ Survivor Series 1997. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  32. ↑ Survivor Series 1998. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  33. ↑ Survivor Series 1999. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  34. ↑ Survivor Series 2000. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  35. ↑ WWE Survivor Series 2003. Online World of Wrestling(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).; Survivor Series 2003 results. WWE. [dostęp 2026-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-01-02)]. (ang.).
  36. ↑ WWE Survivor Series 2004. Online World of Wrestling(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).; Survivor Series 2004 results. WWE. [dostęp 2026-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-02-24)]. (ang.).
  37. ↑ Survivor Series 2005. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  38. ↑ WWE presents Survivor Series. WWE. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).; WWE Survivor Series 2007. Online World of Wrestling(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  39. ↑ WWE Survivor Series 2008. Online World of Wrestling(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).; Survivor Series 2008. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  40. ↑ James Caldwell: Caldwell's WWE Survivor Series PPV Results 11/20. Pro Wrestling Torch, 2011-11-20. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  41. ↑ WWE Survivor Series 2012. Online World of Wrestling(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  42. ↑ Survivor Series 2013. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  43. ↑ James Caldwell: Caldwell's WWE S. Series PPV Results 11/23. Pro Wrestling Torch, 2014-11-23. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).; Survivor Series 2014. Pro Wrestling History. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  44. ↑ WWE Survivor Series 2015. Online World of Wrestling(inne języki). [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  45. ↑ Jason Powell: Powell's WWE Survivor Series 2017 live review. Pro Wrestling Dot Net, 2017-11-19. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  46. ↑ Jason Powell: Powell's WWE Survivor Series live review. Pro Wrestling Dot Net, 2018-11-18. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  47. ↑ Full Survivor Series WarGames results. WWE, 2022-11-22. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).
  48. ↑ Jason Powell: WWE Survivor Series WarGames results. Pro Wrestling Dot Net, 2024-11-30. [dostęp 2026-08-25]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]