Szklarka (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szklarka
Dom w Szklarce
Dom w Szklarce
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Bystrzyca Kłodzka
Wysokość 440-560[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 86[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-521
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0851666
Położenie na mapie gminy Bystrzyca Kłodzka
Mapa lokalizacyjna gminy Bystrzyca Kłodzka
Szklarka
Szklarka
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Szklarka
Szklarka
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Szklarka
Szklarka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szklarka
Szklarka
Ziemia50°19′49″N 16°36′10″E/50,330278 16,602778

Szklarka (niem. Glasendorf[3]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka.

Położenie[edytuj]

Szklarka to wieś łańcuchowa o długości około 2 km, leżąca w Masywie Śnieżnika, na skraju Wysoczyzny Międzylesia, w Rowie Górnej Nysy, na wysokości około 440-560 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Nazwa[edytuj]

Nazwa miejscowości wywodzi się od polskiej nazwy szkła i według Heinricha Adamy'ego pochodzi ona od huty szkła, która funkcjonowała kiedyś obok lub w samej miejscowości[4]. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą nazwę miejscowości wymienia Sklarka podając jej znaczenie "Glashutte" czyli w języku polskim "Huta szkła"[4].

Zabytki[edytuj]

W Szklarce znajduje się barokowy kościół św. Floriana, pochodzący z drugiej połowy XVIII wieku i cenny zespół zabudowy wiejskiej pochodzący z XIX i XX wieku[1].

Szlaki turystyczne[edytuj]

Przez górną część wsi przechodzi szlak turystyczny niebieski szlak turystyczny z Międzylesia na Halę pod Śnieżnikiem[1].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 335-337. ISBN 83-7005-341-6.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
  4. a b Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 87.

Bibliografia[edytuj]