Türk Silahlı Kuvvetleri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tureckie Siły Zbrojne
Państwo  Turcja
Dane podstawowe
Wiek poboru 21
Obecny dowódca Hulusi Akar
Podporządkowanie Ministerstwo Obrony
Liczebność 633.045[1]
Dostępni
Mężczyźni 21.079.077 (2010)
Kobiety 1.343 (2013)[2]
Podlegają służbie wojskowej
Mężczyźni 17.664.510 (2010)
Osiągają corocznie wiek poboru
Mężczyźni 700.079 (2010)
Wojskowy budżet
Kwota 18,2 Milyar mld USD (2012)[3]

Tureckie Siły Zbrojne (tur. Türk Silahlı Kuvvetleri) składają się z wojsk lądowych, sił powietrznych, marynarki wojennej i wojsk ochrony wybrzeża. Łączna liczba żołnierzy, służących w TSZ wynosi ok. 622 tys. (w tym ok. 391 tys. z poboru)[potrzebny przypis]. Około 36 tys. żołnierzy stacjonuje w Republice Tureckiej Cypru Północnego. Służba wojskowa trwa 18 miesięcy. Budżet wojsk tureckich w 2010 wynosił równowartość 25 mld USD, co stanowiło 2,7% PKB. Według rankingu Global Firepower (2016) tureckie siły zbrojne stanowią dziesiątą siłę militarną na świecie, z rocznym budżetem na cele obronne w wysokości 18,2 mld dolarów (USD)[4].

Siły lądowe[edytuj]

Tureckie Siły Lądowe liczą ok. 402 tys. żołnierzy (w tym ok. 325 tys. z poboru) i dysponują m.in.: 3046 czołgami, (1377 M-48, 932 M-60 oraz 398 Leopard 1 i 339 Leopard 2A4), 2831 bojowymi wozami piechoty (gł. ACV-300 – pochodne M113), 2990 jednostkami artylerii, ok. 400 śmigłowcami (w tym 30 szturmowych Bell AH-1 Cobra, 106 Sikorsky UH-60 Black Hawk, 48 Eurocopter AS532 Cougar, ~200 Bell UH-1 Iroquois).

Marynarka Wojenna[edytuj]

Turecka Marynarka Wojenna liczy 52,7 tys. żołnierzy (34,5 tys. pochodzi z poboru), w tym 3,1 tys. żołnierzy liczy piechota morska. Marynarka jest wyposażona m.in. w: 14 okrętów podwodnych, 16 fregat, 6 korwet i 63 okręty patrolowe i obrony wybrzeża.

Siły Powietrzne[edytuj]

Tureckie Siły Powietrzne liczą 60,1 tys. żołnierzy (w tym 31,5 tys. z poboru) i są uzbrojone w ponad 200 myśliwców F-16C/D.

Rola sił zbrojnych w polityce Turcji[edytuj]

Od chwili utworzenia republiki w 1923 r. Tureckie Siły Zbrojne uważają się za strażnika kemalizmu, choć sam Mustafa Kemal Atatürk nie był zwolennikiem wtrącania się wojska do polityki. TSZ nadal wywierają wpływ na życie polityczne kraju, choć przez ostatnie kilkadziesiąt lat znacząco się zmniejszył. Wojsko trzykrotnie (w 1960, 1971 i 1980) przeprowadzało zamach stanu, przejmując w ten sposób władzę. Ostatnia interwencja wojska miała miejsce w 1997 r., kiedy zmuszono do dymisji premiera Necmettina Erbakana.

Rząd Recepa Tayyipa Erdoğana likwiduje wpływ wojska na politykę. Prokuratura oskarża żołnierzy spiskowców, a sądy sądzą. Kilkuset żołnierzy (ale także ludzi spoza wojska wykonujących wiele zawodów) ma procesy sądowe za przygotowywanie zamachów stanu. Sądzeni są członkowie nielegalnej organizacji Ergenekon. 21 IX 2012 sąd wydał wyrok skazujący 326 oskarżonych w Aferze Ergenekon[5][6].

W nocy z 12 na 13 lipca 2013 roku turecki parlament wprowadził zmiany do ustawy określającej rolę sił zbrojnych Turcji. Usunięto zapisy dające podstawy prawne do interwencji sił zbrojnych w sprawy wewnętrzne[7].

Wyrok ten jest przełomowy. Znacząco on zmienia relacje między Türk Silahlı Kuvvetleri a władzą polityczną Türkiye Cumhuriyeti.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]